naskórkowa próba płatkowa

Naskórkowa próba płatkowa (patch test) jest diagnostyczną metodą stosowaną w dermatologii alergologicznej do wykrywania alergii kontaktowej typu późnego (typu IV według klasyfikacji Gella i Coombsa). Polega na aplikacji na skórę pacjenta standardowego zestawu alergenów umieszczonych w specjalnych komorach, które przykleja się na plecy na okres 48 godzin.

Odczyt wyników przeprowadza się zazwyczaj po 48, 72, a czasem również po 96 godzinach od aplikacji. Ocenia się reakcje skórne takie jak rumień, obrzęk, pęcherzyki czy grudki. Nasilenie reakcji klasyfikuje się według skali od + do +++, gdzie + oznacza słaby rumień, ++ wyraźny rumień z obrzękiem, a +++ rumień, obrzęk i pęcherzyki.

Naskórkowe próby płatkowe są szczególnie przydatne w diagnostyce wyprysku kontaktowego alergicznego, ale także w identyfikacji przyczyn pokrzywki kontaktowej, fotodermatoz czy niektórych reakcji polekowych. Standardowo stosuje się Europejską Serię Podstawową zawierającą najczęstsze alergeny kontaktowe, którą można rozszerzyć o alergeny dodatkowe, specyficzne dla danego pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl