badanie immunofenotypowe

Badanie immunofenotypowe to metoda diagnostyczna służąca do identyfikacji i charakterystyki komórek na podstawie ekspresji antygenów powierzchniowych, cytoplazmatycznych i jądrowych. Technika ta wykorzystuje przeciwciała monoklonalne znakowane fluorochromami, które wiążą się z konkretnymi antygenami komórkowymi, a następnie są wykrywane za pomocą cytometrii przepływowej.

W hematologii badanie immunofenotypowe odgrywa kluczową rolę w diagnostyce i klasyfikacji nowotworów układu krwiotwórczego, w tym białaczek i chłoniaków. Pozwala ono na dokładne określenie linii komórkowej nowotworu (limfoidalna, mieloidalna), stopnia dojrzałości komórek nowotworowych oraz identyfikację aberracji fenotypowych charakterystycznych dla poszczególnych jednostek chorobowych.

Badanie to jest również niezbędne w monitorowaniu choroby resztkowej (minimal residual disease, MRD) po leczeniu, w ocenie efektywności terapii oraz w wykrywaniu nawrotów choroby. W transplantologii immunofenotypowanie jest wykorzystywane do oceny chimeryzmu i rekonstytucji układu odpornościowego po przeszczepie, a także do wykrywania populacji komórek odpowiedzialnych za chorobę przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD).

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl