zjawisko końca dawki
Zjawisko końca dawki (ang. end-of-dose wearing-off) to problem kliniczny obserwowany głównie w terapii choroby Parkinsona, polegający na skróceniu czasu działania pojedynczej dawki leku. Pacjenci doświadczają nawrotu objawów motorycznych (drżenia, sztywności, spowolnienia ruchowego) przed przyjęciem kolejnej zaplanowanej dawki leku.
Mechanizm zjawiska końca dawki wiąże się z postępującą degeneracją neuronów dopaminergicznych oraz zmniejszającą się zdolnością mózgu do magazynowania i buforowania dopaminy. W miarę progresji choroby, okno terapeutyczne zawęża się, co prowadzi do bardziej przewidywalnych fluktuacji stanu pacjenta związanych z poziomem leku we krwi.
Zarządzanie zjawiskiem końca dawki obejmuje modyfikacje schematu dawkowania – zwiększenie częstotliwości podawania mniejszych dawek, zastosowanie preparatów o przedłużonym uwalnianiu lub terapii łączonej z inhibitorami COMT czy MAO-B. W zaawansowanym stadium choroby można rozważyć metody ciągłego dostarczania leków (pompy infuzyjne) lub leczenie zabiegowe (głęboka stymulacja mózgu).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Requip 2 mg
Requip (chlorowodorek ropinirolu) jest agonistą receptorów dopaminowych stosowanym w leczeniu choroby Parkinsona, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 0,25 mg, 0,5 mg, 1 mg, 2 mg oraz 5 mg. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą Parkinsona w celu opóźnienia wprowadzenia lewodopy, co jest istotne ze względu na ryzyko rozwoju fluktuacji i dyskinez związanych z długotrwałym stosowaniem lewodopy. W zaawansowanym stadium choroby Requip jest stosowany w terapii skojarzonej z lewodopą, szczególnie gdy występują zjawiska końca dawki, zmienność działania lewodopy oraz fluktuacje typu „on-off”, które utrudniają kontrolę objawów ruchowych.