krążenie oboczne aortalno-płucne

Krążenie oboczne aortalno-płucne (collateral circulation) to system naczyń krwionośnych, który tworzy się jako kompensacyjny mechanizm w odpowiedzi na niedrożność lub zwężenie głównych naczyń krwionośnych zaopatrujących płuca. Naczynia te tworzą alternatywne drogi przepływu krwi między krążeniem systemowym (aortalnym) a płucnym.

Najczęściej krążenie oboczne aortalno-płucne rozwija się w przypadku wrodzonych wad serca, takich jak tetralogia Fallota, atrezja zastawki płucnej czy zespół Eisenmengera. Naczynia krążenia obocznego mogą powstawać z tętnic oskrzelowych, międzyżebrowych, przeponowych lub innych gałęzi aorty, które ulegają poszerzeniu, tworząc mosty naczyniowe do krążenia płucnego.

Diagnostyka krążenia obocznego aortalno-płucnego obejmuje angiografię, tomografię komputerową z kontrastem oraz rezonans magnetyczny. Identyfikacja tych naczyń jest kluczowa podczas planowania zabiegów kardiochirurgicznych, gdyż ich nierozpoznanie może prowadzić do poważnych powikłań śródoperacyjnych, takich jak masywne krwawienie.

W praktyce klinicznej, obecność rozbudowanego krążenia obocznego może wpływać na decyzje terapeutyczne, w tym kwalifikację do zabiegów naprawczych wad wrodzonych serca czy interwencji przezskórnych. W niektórych przypadkach, przy rozległym krążeniu obocznym, może być konieczna jego embolizacja przed głównym zabiegiem naprawczym.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl