niepamięć anterogradowa

Niepamięć anterogradowa (następcza) to zaburzenie pamięci polegające na niemożności tworzenia nowych wspomnień po wystąpieniu czynnika uszkadzającego mózg. Pacjenci z tym typem amnezji zachowują pamięć dotyczącą zdarzeń sprzed urazu, ale nie są w stanie zapamiętać nowych informacji.

Najczęstszymi przyczynami niepamięci anterogradowej są: urazy mózgu, udary, zatrucia, szczególnie alkoholem (zespół Korsakowa), infekcje OUN (zapalenie mózgu), niedotlenienie mózgu oraz choroby neurodegeneracyjne, w tym choroba Alzheimera. Kluczowe struktury mózgu odpowiedzialne za to zaburzenie to formacja hipokampa oraz ciała suteczkowate.

Diagnostyka niepamięci anterogradowej obejmuje szczegółowe badanie neuropsychologiczne, obrazowanie mózgu (MRI, CT) oraz badania laboratoryjne. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować rehabilitację poznawczą, leczenie choroby podstawowej oraz strategie kompensacyjne, takie jak prowadzenie notatek czy stosowanie urządzeń elektronicznych wspierających pamięć.

Rokowanie w niepamięci anterogradowej jest zróżnicowane i zależy od czynnika etiologicznego. W przypadkach związanych z urazami głowy możliwa jest częściowa poprawa, natomiast w chorobach neurodegeneracyjnych zaburzenie ma charakter postępujący. Pacjenci wymagają wielospecjalistycznej opieki ze względu na znaczne upośledzenie codziennego funkcjonowania.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl