infekcja pasożytnicza dróg żółciowych

Infekcja pasożytnicza dróg żółciowych stanowi istotny problem kliniczny, szczególnie w regionach endemicznych. Do najczęstszych pasożytów zajmujących drogi żółciowe należą przywry (Opisthorchis viverrini, Clonorchis sinensis, Fasciola hepatica), nicienie (Ascaris lumbricoides) oraz tasiemce (Echinococcus spp.).

Patogeneza obejmuje bezpośrednią inwazję pasożytów do dróg żółciowych lub migrację z przewodu pokarmowego, powodując mechaniczną niedrożność, zapalenie, zwłóknienie i rozszerzenie przewodów żółciowych. W przypadku przewlekłych infekcji istnieje zwiększone ryzyko rozwoju raka dróg żółciowych, zwłaszcza przy zakażeniach Clonorchis i Opisthorchis.

Objawy kliniczne obejmują ból w prawym podżebrzu, żółtaczkę, gorączkę, nudności, wymioty i utratę masy ciała. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (USG, TK, MRCP, ERCP), badaniach serologicznych oraz wykrywaniu jaj pasożytów w kale lub żółci. W przypadkach powikłanych może dojść do zapalenia dróg żółciowych, zapalenia trzustki, marskości wątroby lub cholangiokarcynomy.

Leczenie obejmuje terapię przeciwpasożytniczą (prazykwantel w przypadku przywr, albendazol lub mebendazol dla nicieni i tasiemców) oraz leczenie endoskopowe (ERCP z usunięciem pasożytów i drenażem dróg żółciowych) lub chirurgiczne w przypadkach powikłanych. Zapobieganie polega na poprawie higieny, odpowiedniej obróbce termicznej pokarmów oraz edukacji zdrowotnej, szczególnie w obszarach endemicznych.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl