farmakokinetyka mitoksantronu

Mitoksantron to syntetyczny lek przeciwnowotworowy z grupy antracyklin, stosowany w leczeniu nowotworów hematologicznych, raka piersi oraz w stwardnieniu rozsianym. Jego mechanizm działania polega na interkalacji DNA oraz hamowaniu topoizomerazy II, co prowadzi do zaburzenia replikacji i transkrypcji materiału genetycznego.

Farmakokinetyka mitoksantronu charakteryzuje się trójfazowym profilem eliminacji. Po podaniu dożylnym, lek szybko dystrybuuje się do tkanek, wykazując duży objętość dystrybucji (ponad 1000 L/m²), co wskazuje na znaczną kumulację w tkankach. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 78%.

Metabolizm mitoksantronu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie ulega biotransformacji do mono- i diglukuronidów oraz innych metabolitów. Lek jest wydalany przede wszystkim z żółcią (ok. 65%), podczas gdy eliminacja nerkowa stanowi mniejszy udział (5-11% podanej dawki). Okres półtrwania w fazie eliminacji jest długi i wynosi 23-215 godzin (średnio około 5-7 dni).

Klinicznie istotne jest, że zaburzenia czynności wątroby mogą znacząco wpływać na farmakokinetykę mitoksantronu, wymagając dostosowania dawki. Natomiast niewydolność nerek ma mniejszy wpływ na klirens leku. Ze względu na długi okres półtrwania, mitoksantron może kumulować się w organizmie przy powtarzanym podawaniu, co należy uwzględnić w planowaniu schematów terapeutycznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Mitoxantron Sandoz 2 mg/ml

Mitoksantron, podawany dożylnie w dawkach 15-90 mg/m², wykazuje farmakokinetykę opartą na modelu trójkompartmentowym, co odzwierciedla złożony proces dystrybucji leku w organizmie. Objętość dystrybucji przekracza 1000 L/m², wskazując na intensywne przenikanie do tkanek, a stężenie w osoczu charakteryzuje się dwufazowym spadkiem – szybkim w ciągu pierwszych 2 godzin, a następnie powolnym. Lek wiąże się z białkami osocza w 78%, niezależnie od stężenia i obecności innych leków (fenytoina, doksorubicyna, metotreksat, glikokortykosteroidy, heparyna, kwas acetylosalicylowy). Mitoksantron nie przenika przez barierę krew-mózg, co ogranicza jego skuteczność w leczeniu nowotworów OUN. Okres półtrwania w fazie eliminacji jest zmienny, najczęściej 10-40 godzin, choć niektóre badania wskazują na wartości 7-12 dni, co ma istotne znaczenie przy planowaniu odstępów dawkowania.
antybiotyk antracyklinowy, antymetabolit kwasu foliowego, bariera krew-mózg, białka osocza, doksorubicyna, dystrybucja do tkanek, farmakokinetyka mitoksantronu, fenytoina, glikokortykosteroidy, glukuronidy, heparyna, klirens mitoksantronu, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mitoksantron, model trójkompartmentowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, okres półtrwania, pole powierzchni pod krzywą stężenia, przerzuty do OUN, stężenie leku w osoczu, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Mitoksantron – Właściwości farmakokinetyczne

Mitoksantron wykazuje farmakokinetykę opisaną modelem trójkompartmentowym po dożylnym podaniu jednorazowej dawki w zakresie 15-90 mg/m², z liniową zależnością dawka-AUC. Charakteryzuje się wysoką objętością dystrybucji (>1000 L/m²) oraz 78% wiązaniem z białkami osocza, niezależnym od stężenia i niezmienionym przez współpodawane leki (fenytoina, doksorubicyna, metotreksat, prednizon, prednizolon, heparyna, kwas acetylosalicylowy). Mitoksantron nie przenika przez barierę krew-mózg, co ogranicza jego zastosowanie w terapii nowotworów OUN. Eliminacja jest powolna, z wydalaniem 10% dawki z moczem i 18% z kałem w postaci niezmienionej substancji lub metabolitów, z okresem półtrwania w fazie eliminacji wahającym się od 10 do 40 godzin, choć niektóre badania wskazują na wartości do 7-12 dni, co może wynikać z różnic metodologicznych.
AUC, bariera krew-mózg, chlorowodorek mitoksantronu, farmakokinetyka mitoksantronu, faza eliminacji, glukuronid, klirens mitoksantronu, koncentrat do roztworu do infuzji, kumulacja substancji czynnej, mitoksantron, model trójkompartmentowy, nieczynny metabolit, objętość dystrybucji, podanie dożylne, populacja pediatryczna, profil farmakokinetyczny, substancja czynna, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby

farmakokinetyka mitoksantronu

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Mitoxantron Sandoz 2 mg/ml

Mitoksantron – Właściwości farmakokinetyczne