średni czas resztkowy
Średni czas resztkowy (ang. mean residual time) to termin używany w farmakokinetyce do określenia średniego czasu, jaki cząsteczka leku pozostaje w organizmie po podaniu. Stanowi on matematyczne odzwierciedlenie czasu eliminacji substancji z organizmu.
Średni czas resztkowy oblicza się jako stosunek pola pod krzywą momentu (AUMC) do pola pod krzywą stężenia (AUC). Parametr ten jest szczególnie użyteczny przy ocenie farmakokinetyki leków o złożonej dystrybucji w organizmie oraz porównywaniu właściwości farmakokinetycznych różnych substancji leczniczych.
Wartość średniego czasu resztkowego zależy od drogi podania leku. Dla leków podawanych dożylnie w bolusie, średni czas resztkowy jest równy średniemu czasowi przebywania (MRT), natomiast dla innych dróg podania konieczne jest uwzględnienie dodatkowych parametrów związanych z wchłanianiem. Parametr ten ma istotne znaczenie w ustalaniu optymalnych schematów dawkowania leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Arduan 4 mg
Produkt leczniczy Arduan zawiera 4 mg bromku pipekuronium i wykazuje zróżnicowany profil farmakokinetyczny zależny od rodzaju zastosowanego znieczulenia. Podczas znieczulenia halotanem, początkowa objętość dystrybucji (Vdc) wynosi 67 ± 30,2 ml/kg mc., a objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (Vdss) 309 ± 103 ml/kg mc., z okresem półtrwania w fazie dystrybucji 16,3 ± 10,1 min. W przypadku znieczulenia neuroleptykami, Vdss jest nieco wyższa (353 ± 83 ml/kg mc.), a okres półtrwania w fazie dystrybucji krótszy i wynosi 7,6 min. Efekt kumulacyjny przy powtarzalnych dawkach podtrzymujących (0,01-0,02 mg/kg mc.) jest minimalny, jeśli dawki te podaje się przy 25% powrocie kontrolnej amplitudy drgań.
- Leksykon substancji czynnych
Bromek pipekuronium – Właściwości farmakokinetyczne
Bromek pipekuronium, substancja czynna leku Arduan, wykazuje różne parametry farmakokinetyczne w zależności od zastosowanego rodzaju znieczulenia. Po dożylnym podaniu w znieczuleniu halotanem, początkowa objętość dystrybucji (Vdc) wynosi 67 ± 30,2 ml/kg m.c., a objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (Vdss) 309 ± 103 ml/kg m.c. Okres półtrwania w fazie dystrybucji to 16,3 ± 10,1 min. W przypadku znieczulenia neuroleptykami Vdss wynosi 353 ± 83 ml/kg m.c., a okres półtrwania w fazie dystrybucji skraca się do 7,6 min. Klirens osocza (Cl) jest wyższy przy znieczuleniu halotanem (2,4 ± 0,5 mL/min/kg m.c.) niż przy neuroleptykach (1,8 ± 0,4 mL/min/kg m.c.).
bromek pipekuronium, dawka podtrzymująca, dystrybucja i eliminacja, efekt kumulacyjny, klirens osocza, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres półtrwania eliminacji, parametr farmakokinetyczny, podanie dożylne, średni czas resztkowy, wydalanie nerkowe, wydalanie z żółcią, znieczulenie halotanem