taksany
Taksany to grupa leków przeciwnowotworowych, które wywierają działanie cytostatyczne poprzez hamowanie procesu podziału komórek. Leki te stabilizują mikrotubule w fazie mitozy, blokując ich depolimeryzację, co prowadzi do zatrzymania cyklu komórkowego i apoptozy komórek nowotworowych.
Do najczęściej stosowanych taksanów w praktyce klinicznej należą paklitaksel i docetaksel, a także nowsze pochodne, takie jak kabazytaksel. Wykorzystywane są w leczeniu szerokiego spektrum nowotworów, w tym raka piersi, jajnika, prostaty, płuca oraz nowotworów głowy i szyi.
Profil działań niepożądanych taksanów obejmuje mielosupresję (szczególnie neutropenię), neuropatię obwodową, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego oraz łysienie. Docetaksel częściej powoduje obrzęki i retencję płynów, natomiast paklitaksel wiąże się z większym ryzykiem neuropatii.
W praktyce klinicznej taksany stosowane są zarówno w monoterapii, jak i w schematach wielolekowych, często w skojarzeniu z antracyklinami, związkami platyny lub lekami biologicznymi. Nowoczesne formulacje taksanów, takie jak nanocząsteczki związane z albuminą (nab-paklitaksel), charakteryzują się lepszym profilem bezpieczeństwa i skuteczności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml
W terapii kabazytakselem (Cabazitaxel G.L.) istnieją istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na kabazytaksel, inne taksany (np. paklitaksel, docetaksel), polisorbat 80 lub inne substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Kluczowe jest także wykluczenie pacjentów z liczbą neutrofilów poniżej 1500/mm³, co wymaga wykonania pełnej morfologii krwi przed każdym podaniem leku i ewentualnego odroczenia terapii do czasu normalizacji parametrów hematologicznych. Ponadto, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, definiowane jako stężenie bilirubiny całkowitej przekraczające 3-krotnie górną granicę normy (>3 x GGN), stanowią przeciwwskazanie do stosowania kabazytakselu ze względu na ryzyko zwiększonej toksyczności i zaburzeń metabolizmu leku.
bilirubina całkowita, choroba alkoholowa, choroba poszczepienna, etanol, górna granica normy, kabazytaksel, liczba neutrofilów, morfologia krwi, nadwrażliwość na leki, neutropenia, niewydolność wątroby, padaczka, parametry wątrobowe, polisorbat 80, roztwór do infuzji, szczepionka przeciwko żółtej gorączce, taksany, układ immunologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Rak piersi zapalny – Diagnostyka i diagnoza
Rak zapalny piersi (IBC) to rzadki (1-5% przypadków) i agresywny nowotwór piersi, klasyfikowany jako T4d w systemie TNM, charakteryzujący się szybkim początkiem objawów (rumień, obrzęk, „skórka pomarańczy”) trwających do 6 miesięcy i zajęciem co najmniej 1/3 powierzchni piersi. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, obrazowym (mammografia o czułości ~68%, USG, MRI z czułością do 98-100%) oraz biopsji (gruboigłowa, skóry, węzłów chłonnych). Typowe cechy histopatologiczne to zatory nowotworowe w naczyniach limfatycznych skóry, choć ich brak nie wyklucza rozpoznania. IBC jest zwykle diagnozowany w stadium co najmniej III (IIIB, IIIC lub IV), z około 33% pacjentek mających przerzuty odległe przy rozpoznaniu. Kompleksowa ocena zaawansowania obejmuje badania laboratoryjne, CT, scyntygrafię kości i PET/CT.
antracykliny, badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, biopsja gruboigłowa, biopsja skóry, biopsja węzła wartowniczego, chemioterapia neoadjuwantowa, docetaksel, hormonoterapia, inhibitory aromatazy, klasyfikacja AJCC, klasyfikacja TNM, leczenie chirurgiczne, limfadenektomia, lumpektomia, mammografia, mastektomia, morfologia krwi, obrzęk, paklitaksel, PET-CT, potrójnie ujemny rak piersi, radioterapia, rak inwazyjny, rak zapalny piersi, receptory hormonalne, rezonans magnetyczny, rumień, scyntygrafia kości, skórka pomarańczowa, status HER2, taksany, tamoksyfen, terapia celowana, tomografia komputerowa, trastuzumab, ultrasonografia, zapalenie piersi, zator nowotworowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paclitaxel Kabi 6 mg/ml
Paklitaksel, lek przeciwnowotworowy z grupy taksanów, stosowany w monoterapii u 812 pacjentów z guzami litymi oraz u 107 pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego w przebiegu AIDS, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych. Najczęstsze to zahamowanie czynności szpiku kostnego manifestujące się neutropenią (ciężka neutropenia <500 komórek/mm³ u 28% pacjentów, utrzymująca się ≥7 dni u 1%), małopłytkowością (11%, z liczbą płytek <50 000/mm³ u 3%) oraz niedokrwistością (64%, ciężka u 6% z hemoglobiną <5 mmol/l). Neurotoksyczność, głównie neuropatia obwodowa, występuje częściej przy dawce 175 mg/m² podawanej w 3-godzinnej infuzji (85% przypadków, 15% ciężkich) niż przy 135 mg/m² w 24-godzinnej infuzji (25%, 3% ciężkich). Inne często obserwowane działania to bóle stawów i mięśni (60%, 13% ciężkich), reakcje nadwrażliwości (34% łagodnych, <1% ciężkich), łysienie (87%) oraz miejscowe reakcje w miejscu podania, w tym obrzęk, rumień i stwardnienie. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak DIC, posocznica czy zaburzenia sercowo-naczyniowe.
cisplatyna, doksorubicyna, encefalopatia, gorączka neutropeniczna, guz lity, hipotonia ortostatyczna, kardiomiopatia, małopłytkowość, martwica skóry, martwicze oddzielanie się naskórka, mięsak Kaposiego, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość, niedrobnokomórkowy rak płuca, niedrożność porażenna jelit, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki żółtej, ostra białaczka szpikowa, ototoksyczność, paklitaksel, posocznica, rak jajnika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, rumień wielopostaciowy, sklerodermia, śródmiąższowe zapalenie płuc, taksany, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczność hematologiczna, trastuzumab, wynaczynienie, zahamowanie szpiku kostnego, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół mielodysplastyczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Carbomedac 10 mg/ml
Carbomedac, zawierający karboplatynę w stężeniu 10 mg/ml, jest lekiem przeciwnowotworowym z grupy pochodnych platyny, stosowanym głównie w leczeniu zaawansowanego raka jajnika pochodzenia nabłonkowego oraz drobnokomórkowego raka płuca (SCLC). W terapii raka jajnika preparat może być używany zarówno jako monoterapia, jak i w skojarzeniu z taksanami (paklitaksel, docetaksel), w ramach leczenia pierwszego rzutu lub jako opcja drugiego rzutu po niepowodzeniu wcześniejszych schematów. W przypadku SCLC karboplatyna jest stosowana samodzielnie lub w połączeniu z etopozydem bądź innymi cytostatykami, dostosowując schemat do stadium choroby i stanu pacjenta.
chemioterapia wielolekowa, cytostatyki, docetaksel, drobnokomórkowy rak płuca, etopozyd, karboplatyna, koncentrat do infuzji, leczenie drugiego rzutu, leczenie pierwszego rzutu, monoterapia, onkolog, paklitaksel, pochodne platyny, rak jajnika pochodzenia nabłonkowego, schematy wielolekowe, taksany, terapia skojarzona - Leksykon substancji czynnych
Kabazytaksel – Wskazania do stosowania
Kabazytaksel jest taksanem drugiej generacji, stosowanym wyłącznie w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem w leczeniu dorosłych pacjentów z opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego z przerzutami (mCRPC), u których doszło do progresji choroby po wcześniejszym leczeniu schematem zawierającym docetaksel. Lek ten stanowi opcję terapeutyczną drugiej linii, wykazując aktywność przeciwnowotworową w przypadkach oporności na docetaksel. Wskazaniem do terapii kabazytakselem jest potwierdzona progresja choroby mimo skutecznej supresji androgenów, przy zachowanym stanie ogólnym pacjenta (ECOG 0-1) oraz odpowiedniej funkcji szpiku, wątroby i nerek. Terapia powinna być wdrożona po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka oraz po omówieniu z pacjentem dostępnych opcji terapeutycznych.
docetaksel, glikokortykosteroidy, kabazytaksel, kastracja chirurgiczna, kastracja hormonalna, odpowiedź na leczenie, oporny na kastrację rak gruczołu krokowego, oporny na kastrację rak gruczołu krokowego z przerzutami, prednizon, progresja choroby, przerzuty nowotworowe, rak gruczołu krokowego, roztwór do infuzji, skala ECOG, stężenie leku, supresja androgenów, szpik kostny, taksany - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Abiraterone Glenmark 250 mg
Abirateronu octan (Abiraterone Glenmark) jest inhibitorem enzymu CYP17, kluczowego w biosyntezie androgenów, stosowanym w terapii hormonalnej zaawansowanego raka gruczołu krokowego. Mechanizm działania polega na hamowaniu 17α-hydroksylazy/C17,20-liazy, co prowadzi do znaczącej redukcji stężenia testosteronu i innych androgenów w surowicy, również w nadnerczach i tkance nowotworowej. W połączeniu z analogami LHRH lub orchidektomią, abirateron obniża poziom testosteronu do wartości nieoznaczalnych standardowymi testami. W badaniu klinicznym fazy 3 u pacjentów po niepowodzeniu chemioterapii taksanami, 38% leczonych abirateronem osiągnęło co najmniej 50% spadek PSA, w porównaniu do 10% w grupie placebo, co potwierdza jego skuteczność w kontroli choroby.
20-liaza, abirateron octan, analog LHRH, biosynteza androgenów, deprywacja androgenów, docetaksel, inhibitor biosyntezy androgenów, klasyfikacja NYHA, kryteria RECIST, mCRPC, mHSPC, niewydolność serca, orchidektomia, OS, progresja choroby, przerzuty trzewne, PSA, radioterapia paliatywna, rak gruczołu krokowego, rezonans magnetyczny, rPFS, RTG kości, skala ECOG, skala Gleasona, SRE, supresja androgenowa, taksany, tomografia komputerowa - Leksykon chorób i schorzeń
Rak jajnika – Leczenie
Rak jajnika (carcinoma ovarii) jest najgroźniejszym nowotworem ginekologicznym o wysokiej śmiertelności, wymagającym wielodyscyplinarnego leczenia. Podstawą terapii jest chirurgia, obejmująca usunięcie jajników, macicy, węzłów chłonnych i sieci większej, z zastosowaniem zabiegów cytoredukcyjnych (debulking) w zaawansowanych stadiach. Chemioterapia standardowo opiera się na pochodnych platyny (karboplatyna, cisplatyna) i taksanach (paklitaksel, docetaksel), stosowanych w schematach adjuwantowych, neoadjuwantowych, dootrzewnowych (IP) oraz w hipertermii (HIPEC). Terapie celowane, takie jak bewacyzumab (przeciwciało anty-VEGF) oraz inhibitory PARP (olaparib, niraparib, rukaparib) są stosowane zwłaszcza w zaawansowanych i nawrotowych przypadkach, szczególnie u pacjentek z mutacjami BRCA lub deficytem rekombinacji homologicznej (HRD). Immunoterapia (np. pembrolizumab) oraz terapia hormonalna (tamoksyfen, inhibitory aromatazy) stanowią uzupełnienie leczenia, a radioterapia jest stosowana głównie w leczeniu paliatywnym lub izolowanych przerzutów.
bewacyzumab, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia dootrzewnowa, chemioterapia neoadjuwantowa, chemioterapia przedoperacyjna, chirurgia robotyczna, cisplatyna, docetaksel, ginekolog onkolog, immunoterapia, inhibitor aromatazy, inhibitor PARP, inhibitor punktów kontrolnych, karboplatyna, laparoskopia, leczenie hormonalne, letrozol, medycyna precyzyjna, mutacja BRCA, neuropatia obwodowa, niraparib, olaparib, opieka paliatywna, paklitaksel, pembrolizumab, pochodne platyny, radioterapia, radioterapia EBRT, rak jajnika, stopień zaawansowania klinicznego, taksany, tamoksyfen, terapia celowana, typ histologiczny nowotworu, zabieg cytoredukcyjny - Leksykon substancji czynnych
Treosulfan – Wskazania do stosowania
Treosulfan jest alkilującym środkiem cytostatycznym stosowanym w paliatywnym leczeniu zaawansowanego nabłonkowego raka jajnika u pacjentek po co najmniej jednym rzucie standardowej terapii, obejmującej m.in. chemioterapię opartą na pochodnych platyny i taksanach. Preparat dostępny jest w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej, zawierającego 5 g treosulfanu na fiolkę, co po rekonstytucji daje roztwór o stężeniu 50 mg/ml. Terapia treosulfanem jest wskazana w przypadku progresji choroby po wcześniejszym leczeniu, z celem paliatywnym, ukierunkowanym na kontrolę objawów i poprawę jakości życia pacjentek.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Capecitabinum Glenmark 150 mg
Capecitabinum Glenmark, zawierający kapecytabinę w dawkach 150 mg i 500 mg, jest wskazany w leczeniu onkologicznym m.in. raka okrężnicy stadium III według Dukesa (stadium C) w terapii adjuwantowej po resekcji chirurgicznej, co ma na celu zmniejszenie ryzyka nawrotu choroby. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego i odbytnicy z przerzutami oraz jako terapia pierwszego rzutu w zaawansowanym raku żołądka, stosowany w skojarzeniu z pochodnymi platyny (np. cisplatyna, oksaliplatyna) dla poprawy odpowiedzi terapeutycznej. W raku piersi kapecytabina jest stosowana zarówno w terapii skojarzonej z docetakselem u pacjentek z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym nowotworem po niepowodzeniu leczenia antracyklinami, jak i w monoterapii u pacjentek, u których dalsze stosowanie antracyklin jest przeciwwskazane lub nieskuteczne.
antracykliny, cisplatyna, docetaksel, kapecytabina, kardiotoksyczność, klasyfikacja Dukesa, leczenie adjuwantowe, leczenie cytotoksyczne, leczenie uzupełniające, miejscowo zaawansowany rak piersi, monoterapia, nietolerancja laktozy, oksaliplatyna, pochodne platyny, progresja choroby, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, rak piersi, rak piersi z przerzutami, rozsiany rak piersi, taksany, terapia skojarzona, zaawansowany rak żołądka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Abiraterone Olainfarm 250 mg
Abiraterone Olainfarm, zawierający abirateronu octan, jest inhibitorem enzymu CYP17, kluczowego w biosyntezie androgenów, wykorzystywanym w terapii rozsianego raka gruczołu krokowego. Mechanizm działania polega na selektywnym hamowaniu 17α-hydroksylazy i C17,20-liazy, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia testosteronu i innych androgenów w surowicy, osiągając wartości niższe niż przy stosowaniu analogów LHRH lub orchidektomii. W badaniu fazy 3 u pacjentów po niepowodzeniu chemioterapii taksanami, 38% leczonych abirateronem uzyskało co najmniej 50% redukcję PSA, w porównaniu do 10% w grupie placebo. Standardowa dawka wynosi 1000 mg abirateronu octanu na dobę, podawana z prednizonem 5 mg/dobę oraz supresją androgenową (agonista LHRH lub orchidektomia).
17α-hydroksylaza, 20-liaza, agonista LHRH, androstendion, badanie histopatologiczne, biomarker, biosynteza androgenów, C17, czynnik prognostyczny wysokiego ryzyka, dehydroepiandrosteron, docetaksel, enzym CYP17, hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego, mineralokortykosteroid, octan abirateronu, oporny na kastrację rak gruczołu krokowego, orchidektomia, prednizon, przerzut trzewny, rak gruczołu krokowego, receptor androgenowy, skala Gleasona, spironolakton, supresja androgenowa, swoisty antygen sterczowy, taksany, tkanka nowotworowa gruczołu krokowego - Leksykon substancji czynnych
Kapecytabina – Wskazania do stosowania
Kapecytabina, dostępna w formie tabletek powlekanych o dawkach 150 mg i 500 mg, jest antymetabolitem stosowanym w leczeniu różnych nowotworów, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej. Wskazania obejmują leczenie uzupełniające raka okrężnicy w stadium III (stadium C wg Dukesa), terapię systemową zaawansowanego raka jelita grubego i odbytnicy z przerzutami oraz leczenie pierwszego rzutu zaawansowanego raka żołądka w skojarzeniu z pochodnymi platyny. W onkologii piersi kapecytabina jest stosowana w skojarzeniu z docetakselem u pacjentek po niepowodzeniu leczenia cytotoksycznego zawierającego antracykliny oraz jako monoterapia u chorych po niepowodzeniu taksanów i antracyklin lub gdy antracykliny są przeciwwskazane.
antracyklina, docetaksel, kapecytabina, klasyfikacja Dukesa, leczenie cytotoksyczne, leczenie pierwszego rzutu, leczenie systemowe, leczenie uzupełniające, miejscowo zaawansowany rak piersi, monoterapia, pochodna platyny, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, rak piersi z przerzutami, rozsiany rak piersi, schemat skojarzony, tabletka powlekana, taksany, terapia adjuwantowa, zaawansowany rak żołądka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Capecitabinum Glenmark 500 mg
Capecitabinum Glenmark, zawierający kapecytabinę, jest stosowany w leczeniu nowotworów przewodu pokarmowego oraz raka piersi. W onkologii jelita grubego i odbytnicy lek znajduje zastosowanie w terapii uzupełniającej po resekcji raka okrężnicy w stadium III (stadium C według Dukesa) oraz w leczeniu przerzutowego raka jelita grubego i odbytnicy. W zaawansowanym raku żołądka kapecytabina jest podawana jako leczenie pierwszego rzutu w skojarzeniu z pochodnymi platyny (cisplatyna, oksaliplatyna). W raku piersi lek stosuje się w terapii skojarzonej z docetakselem u pacjentek z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi po wcześniejszym leczeniu antracyklinami, a także w monoterapii po niepowodzeniu leczenia taksanami lub gdy dalsze stosowanie antracyklin jest przeciwwskazane.
antracykliny, cisplatyna, dawka kumulacyjna, dieta niskosodowa, docetaksel, doksorubicyna, kapecytabina, kardiologiczne działania niepożądane, klasyfikacja Dukesa, leczenie cytotoksyczne, leczenie uzupełniające, miejscowo zaawansowany rak piersi, monoterapia, nietolerancja laktozy, nowotwór, paklitaksel, pochodne platyny, przerzuty raka piersi, rak jelita grubego i odbytnicy, rak okrężnicy, rak piersi, rak żołądka, rozsiany rak piersi, tabletka powlekana, taksany, zaawansowany rak żołądka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml
Cabazitaxel G.L. jest dostępny jako jałowy koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 20 mg/ml, w fiolkach po 3 ml zawierających 60 mg kabazytakselu. Produkt ma postać przejrzystego, oleistego roztworu o barwie od żółtej do brązowożółtej i zawiera substancje pomocnicze: polisorbat 80, etanol bezwodny (395 mg/ml, co daje 1185 mg etanolu na fiolkę, 39,5% v/v) oraz kwas cytrynowy. Ze względu na wysoką zawartość etanolu, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby lub uzależnieniem od alkoholu. Preparat wymaga rozcieńczenia w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze chlorku sodu do końcowego stężenia 0,10–0,26 mg/ml przed podaniem, a do infuzji należy stosować filtry 0,22 μm oraz unikać worków PVC i poliuretanowych zestawów infuzyjnych.
choroba wątroby, etanol bezwodny, filtr medyczny, kabazytaksel, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas cytrynowy, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, środki ochrony indywidualnej, substancje cytotoksyczne, taksany, uzależnienie od alkoholu, worki infuzyjne, wskazanie onkologiczne, zestaw do infuzji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Librexa 11,25 mg
Octan leuproreliny, zawarty w preparacie Librexa (10,72 mg leuproreliny, odpowiadające 11,25 mg octanu leuproreliny), jest syntetycznym analogiem GnRH, który działa poprzez ciągłą stymulację receptorów przysadki, prowadząc do ich down-regulation i zahamowania wydzielania gonadotropin (LH, FSH). U mężczyzn skutkuje to obniżeniem stężenia testosteronu do poziomu kastracyjnego w ciągu 2-3 tygodni od rozpoczęcia terapii, co hamuje wzrost raka gruczołu krokowego zależnego od androgenów. Terapia octanem leuproreliny jest stosowana co 3 miesiące i może zastąpić obustronne usunięcie jąder, utrzymując skutecznie androgeny na niskim poziomie nawet do 5 lat. Początkowa faza leczenia charakteryzuje się przejściowym wzrostem LH, FSH, testosteronu i DHT, co może powodować nasilenie objawów choroby, dlatego zaleca się rozważenie włączenia antyandrogenów jako terapii wspomagającej.
abirateron, analog hormonu, antyandrogeny, deprywacja androgenów, dihydrotestosteron, docetaksel, enzalutamid, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormon uwalniający gonadotropinę, kabazytaksel, kastracja farmakologiczna, leuprorelina, miejscowo zaawansowany rak prostaty, poziom testosteronu, przerzutowy rak prostaty, rad-223, radioterapia, rak gruczołu krokowego, rak prostaty oporny na kastrację, receptor GnRH, taksany - Leksykon substancji czynnych
Kabazytaksel – Przeciwwskazania stosowania
Kabazytaksel, należący do grupy taksanów, jest stosowany w terapii onkologicznej, jednak jego podanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na kabazytaksel, inne taksany, polisorbat 80 lub inne substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Kluczowe jest także wykluczenie neutropenii z liczbą neutrofilów poniżej 1500/mm³, gdyż zwiększa to ryzyko ciężkich infekcji. Ponadto, terapia jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, definiowanymi jako stężenie bilirubiny całkowitej przekraczające 3-krotność górnej granicy normy (>3 × GGN), ze względu na ryzyko kumulacji i toksyczności leku. Należy również unikać jednoczesnego szczepienia szczepionką przeciwko żółtej gorączce, ze względu na ryzyko ciężkich zakażeń wynikających z osłabionej odpowiedzi immunologicznej.
bilirubina całkowita, choroba wątroby, epilepsja, etanol, górna granica normy, kabazytaksel, leczenie onkologiczne, mielosupresja, morfologia krwi, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, neutrofilia, neutropenia, niewydolność wątroby, polisorbat 80, szczepionka przeciwko żółtej gorączce, taksany, uzależnienie od alkoholu, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Cisplatyna – Wskazania do stosowania
Cisplatyna, dostępna w formie koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 1 mg/ml, jest szeroko stosowanym lekiem przeciwnowotworowym w terapii zaawansowanych i przerzutowych nowotworów złośliwych, w tym raka jąder, jajników, pęcherza moczowego, szyjki macicy, płaskonabłonkowego raka głowy i szyi oraz niedrobnokomórkowego i drobnokomórkowego raka płuca. W leczeniu raka jąder cisplatyna jest integralną częścią schematów BEP i EP, natomiast w raku jajników stosowana jest w połączeniu z paklitakselem lub karboplatyną. W raku szyjki macicy pełni rolę radiouczulacza w terapii skojarzonej z radioterapią, a w raku pęcherza moczowego jest składnikiem schematów MVAC i GC. W nowotworach głowy i szyi oraz płuca cisplatyna jest stosowana zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi cytostatykami oraz radioterapią, dostosowując schemat leczenia do stadium choroby i stanu klinicznego pacjenta.
chemioradioterapia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, cystektomia radykalna, cytoredukcja, drobnokomórkowy rak płuca, działanie niepożądane, etopozyd, fluorouracyl, gemcytabina, infuzja dożylna, karboplatyna, koncentrat do sporządzania roztworu, lek przeciwnowotworowy, monoterapia, niedrobnokomórkowy rak płuca, nowotwór układu moczowo-płciowego, paklitaksel, płaskonabłonkowy rak głowy i szyi, radiochemioterapia, radiouczulacz, rak jądra, rak jajnika, rak pęcherza moczowego, rak szyjki macicy, schemat MVAC, taksany, terapia skojarzona