męski hormon płciowy
Męski hormon płciowy, zwany też androgenem, to substancja hormonalna odpowiedzialna za rozwój i utrzymanie męskich cech płciowych. Najważniejszym przedstawicielem tej grupy jest testosteron, wytwarzany głównie przez jądra u mężczyzn, a w mniejszych ilościach również przez nadnercza u obu płci oraz jajniki u kobiet.
Testosteron odgrywa kluczową rolę w rozwoju męskich narządów płciowych podczas życia płodowego, a następnie w okresie dojrzewania odpowiada za pojawienie się drugorzędowych cech płciowych: wzrost masy mięśniowej, zarost, pogłębienie głosu i zwiększenie libido. U dorosłych mężczyzn warunkuje spermatogenezę i utrzymanie prawidłowej funkcji seksualnej.
Zaburzenia stężenia androgenów mogą prowadzić do różnych schorzeń. Niedobór testosteronu (hipogonadyzm) objawia się m.in. zmniejszeniem libido, zaburzeniami erekcji, utratą masy mięśniowej i osteoporozą. Z kolei nadmiar androgenów u kobiet może powodować hirsutyzm, trądzik, zaburzenia miesiączkowania i zespół policystycznych jajników.
Pomiar stężenia testosteronu we krwi stanowi ważne badanie diagnostyczne w ocenie funkcji układu rozrodczego i nadnerczy. W praktyce klinicznej androgeny są stosowane w terapii zastępczej u mężczyzn z hipogonadyzmem oraz w leczeniu opóźnionego dojrzewania płciowego u chłopców.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Androcur 50 mg
Androcur (cyproteron octan) w dawce 50 mg podawany jest doustnie, zwykle po posiłkach, z możliwością dzielenia tabletek w celu dostosowania dawki. U kobiet w wieku rozrodczym leczenie rozpoczyna się pierwszego dnia cyklu menstruacyjnego, stosując 2 tabletki (100 mg) dziennie przez 10 dni, w połączeniu z preparatem zawierającym estrogen i progestagen (np. Diane-35) przez 21 dni, co zapewnia ochronę antykoncepcyjną i stabilizuje cykl. Po 21 dniach stosowania Diane-35 następuje 7-dniowa przerwa, podczas której zwykle występuje krwawienie z odstawienia. Po uzyskaniu poprawy dawkę Androcur można zmniejszyć do 1 lub 1/2 tabletki dziennie. U pacjentek po menopauzie lub po histerektomii stosuje się monoterapię dawką 1 do 1/2 tabletki przez 21 dni, po czym następuje 7-dniowa przerwa. Należy bezwzględnie wykluczyć ciążę przed rozpoczęciem terapii i unikać długotrwałego stosowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych.
agonista GnRH, cyproteron octan, dewiacja seksualna, dojrzewanie płciowe, kość długa, krwawienie miesiączkowe, krwawienie śródcykliczne, krwawienie z odstawienia, leczenie antyandrogenowe, menopauza, męski hormon płciowy, monoterapia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, orchidektomia, rak gruczołu krokowego, remisja kliniczna, terapia skojarzona, uderzenie gorąca, usunięcie macicy, wiek rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Testosteron propionian – Właściwości farmakodynamiczne
Testosteron propionian jest jednym z czterech estrów testosteronu obecnych w preparacie Omnadren 250, występującym w stężeniu 30 mg/ml. Jako ester o najkrótszym czasie działania, zapewnia szybki początek efektu terapeutycznego po podaniu domięśniowym, co jest kluczowe dla natychmiastowej stymulacji androgennej. Pozostałe estry w preparacie to fenylopropionian (60 mg/ml), izokapronian (60 mg/ml) oraz dekanonian (100 mg/ml), które odpowiadają za średnio-krótki, średnio-długi oraz długi czas działania, odpowiednio. Takie połączenie estrów umożliwia uzyskanie kompleksowego profilu farmakodynamicznego, łączącego szybkie i długotrwałe efekty terapeutyczne.
alkohol benzylowy, drugorzędowe cechy płciowe, ester testosteronu, gruczoł krokowy, klasyfikacja ATC, komórki Leydiga, męski hormon płciowy, olej arachidowy, Omnadren 250, pęcherzyki nasienne, pochodne 3-oksoandrostenu, podanie domięśniowe, preparat androgenny, roztwór do wstrzykiwań, spermatogeneza, testosteron dekanonian, testosteron fenylopropionian, testosteron izokapronian, testosteron propionian