obrzęk płuc niesercowy

Obrzęk płuc niesercowy (ang. non-cardiogenic pulmonary edema) to stan kliniczny charakteryzujący się nagromadzeniem płynu w przestrzeni pozanaczyniowej płuc, który nie wynika z dysfunkcji lewej komory serca. W przeciwieństwie do obrzęku płuc pochodzenia sercowego, przyczyną jest zwiększona przepuszczalność naczyń włosowatych w płucach, a nie podwyższone ciśnienie hydrostatyczne.

Najczęstsze przyczyny obrzęku płuc niesercowego obejmują: zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), uraz płuc związany z wentylacją mechaniczną, inhalację toksycznych substancji, zapalenie płuc, uraz, sepsa, wstrząs, reakcje alergiczne, utonięcie, przedawkowanie narkotyków, ostre zapalenie trzustki oraz przebywanie na dużych wysokościach. Niekiedy występuje także jako powikłanie po szybkim usunięciu wysięku opłucnowego (obrzęk z reekspansji).

Diagnostyka obrzęku płuc niesercowego opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym, badaniach obrazowych (RTG klatki piersiowej, TK), badaniach laboratoryjnych oraz ocenie czynności serca (echokardiografia, pomiar ciśnienia zaklinowania w tętnicy płucnej). Charakterystycznym obrazem w RTG są obustronne nacieki, niekiedy z konsolidacjami miąższowymi, przy prawidłowej sylwetce serca.

Leczenie koncentruje się na eliminacji przyczyny podstawowej, zapewnieniu odpowiedniej wentylacji i utlenowania krwi, stosowaniu wentylacji mechanicznej z dodatnim ciśnieniem końcowo-wydechowym (PEEP), farmakoterapii (leki rozszerzające oskrzela, glikokortykosteroidy, diuretyki) oraz odpowiednim nawodnieniu. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie wentylacji mechanicznej z ochronną strategią wentylacji lub pozaustrojowego natleniania krwi (ECMO).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl