omdlenia
Omdlenie (syncope) to nagła, krótkotrwała utrata przytomności spowodowana przejściowym niedokrwieniem mózgu, z samoistnym powrotem do pełnej świadomości. Patofizjologicznie omdlenie jest następstwem obniżenia przepływu mózgowego poniżej wartości krytycznej (około 25-30 ml/100g tkanki mózgowej/min) przez okres co najmniej 8-10 sekund.
Klinicznie wyróżnia się trzy główne typy omdleń: odruchowe (wazowagalne, sytuacyjne, zatokowe nadwrażliwości), ortostatyczne (związane z niewydolnością autonomiczną lub hipowolemią) oraz kardiogenne (arytmiczne lub strukturalne). Najczęstszą przyczyną są omdlenia odruchowe, stanowiące około 60% wszystkich przypadków.
Diagnostyka omdleń opiera się na dokładnym wywiadzie, badaniu przedmiotowym, EKG spoczynkowym oraz, w zależności od wskazań, badaniach uzupełniających (echo serca, test pionizacyjny, badanie holterowskie, implantacja rejestratora zdarzeń). W ocenie ryzyka pacjentów z omdleniami pomocne są skale stratyfikacyjne, m.in. EGSYS czy San Francisco Syncope Rule.
Leczenie omdleń zależy od ich przyczyny i obejmuje: edukację pacjenta, modyfikację czynników ryzyka, farmakoterapię (np. midodryna, fludrokortyzon w omdleniach ortostatycznych) oraz w wybranych przypadkach implantację urządzeń (rozrusznik w zespole zatoki szyjnej lub chorobie węzła zatokowego). Rokowanie jest na ogół dobre, jednak omdlenia kardiogenne wiążą się z wyższą śmiertelnością.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – VIXARGIO 10 mg
Rywaroksaban (VIXARGIO 10 mg) wykazuje niewielki, ale istotny klinicznie wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi, które mogą upośledzać zdolności psychomotoryczne, są zawroty głowy (często) oraz omdlenia (niezbyt często). Zawroty głowy mogą zaburzać koordynację wzrokowo-ruchową, koncentrację i szybkość reakcji, natomiast omdlenia stanowią poważne zagrożenie ze względu na ryzyko nagłej utraty świadomości podczas prowadzenia pojazdu. W trakcie terapii należy indywidualnie ocenić ryzyko u pacjenta, uwzględniając stan kliniczny, choroby współistniejące (zwłaszcza neurologiczne), wiek, stosowane leki oraz zawodową konieczność prowadzenia pojazdów.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, choroby neurologiczne, działania niepożądane, farmakoterapia, koordynacja wzrokowo-ruchowa, omdlenia, reakcja na lek, rywaroksaban, stan kliniczny, tabletka powlekana, utrata świadomości, VIXARGIO, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon substancji czynnych
Moksonidyna – Działania niepożądane
Moksonidyna, stosowana w preparatach Physiotens 0,2 oraz 0,4, jest lekiem hipotensyjnym o złożonym mechanizmie działania, który wpływa na ośrodkowy układ nerwowy i układ współczulny. W badaniach klinicznych z udziałem 886 pacjentów wykazano charakterystyczny profil działań niepożądanych, z których najczęściej występującą jest bradykardia (≥1/10), stanowiąca istotne ryzyko u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się objawy takie jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, senność, niedociśnienie (w tym ortostatyczne), szumy uszne, nudności, wymioty, biegunka oraz dyspepsja. Warto podkreślić, że nasilenie wielu z tych objawów zmniejsza się po kilku tygodniach terapii, co sugeruje adaptację organizmu do leku.
bezsenność, ból karku, bradykardia, dyspepsja, działanie niepożądane, mechanizm działania, moksonidyna, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenia, ośrodkowy układ nerwowy, placebo, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, suchość jamy ustnej, szumy uszne, układ współczulny, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ramicor 5 mg
Ramipril (Ramicor), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, może istotnie wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, głównie poprzez działania niepożądane związane ze spadkiem ciśnienia tętniczego, takie jak zawroty głowy. Szczególnie wysokie ryzyko występuje w okresie rozpoczęcia leczenia, po zwiększeniu dawki oraz przy zmianie innego leku na ramipril, kiedy to efekt hipotensyjny może być nasilony. Zaleca się, aby pacjenci unikali prowadzenia pojazdów przez kilka godzin po przyjęciu pierwszej dawki lub po zwiększeniu dawki, a także obserwowali własne reakcje na lek, natychmiast przerywając prowadzenie pojazdu w przypadku zawrotów głowy lub zaburzeń koncentracji. W trakcie stabilnej terapii ryzyko jest niższe, jednak konieczne jest monitorowanie objawów i wartości ciśnienia tętniczego, zwłaszcza pod kątem hipotonii ortostatycznej.
efekt hipotensyjny, farmakokinetyka i farmakodynamika, hipotonia ortostatyczna, interakcje lekowe, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek przeciwnadciśnieniowy, nagły spadek ciśnienia, objawy niepożądane, omdlenia, pomiar ciśnienia tętniczego, Ramicor, ramipril, spadek ciśnienia tętniczego, terapia ramiprylem, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne