zaburzenia wzrostu płodu

Zaburzenia wzrostu płodu (FGR – Fetal Growth Restriction) to stan, w którym płód nie osiąga swojego potencjału wzrostowego z powodu czynników genetycznych, matczynych, łożyskowych lub środowiskowych. Najczęściej rozpoznaje się je, gdy szacowana masa płodu znajduje się poniżej 10. percentyla dla danego wieku ciążowego, chociaż niektóre definicje kliniczne wymagają również obecności nieprawidłowości w badaniach dopplerowskich lub innych markerów zaburzeń funkcji łożyska.

Wyróżnia się wczesne zaburzenia wzrostu płodu (przed 32. tygodniem ciąży), związane głównie z nieprawidłową placentacją i zwiększonym ryzykiem stanu przedrzucawkowego, oraz późne zaburzenia (po 32. tygodniu), często związane z niewydolnością łożyska. Czynniki ryzyka obejmują choroby matki (nadciśnienie, cukrzyca, choroby autoimmunologiczne), używki, wady genetyczne płodu oraz zaburzenia łożyska.

Diagnostyka opiera się na badaniach ultrasonograficznych z oceną biometrii płodu, objętości płynu owodniowego oraz przepływów dopplerowskich w naczyniach matczyno-płodowych. Monitorowanie wzrostu płodu wymaga seryjnych badań USG. Postępowanie zależy od stopnia zaburzeń, wieku ciążowego i stanu płodu – od wzmożonego nadzoru do przedwczesnego zakończenia ciąży w przypadkach ciężkich zaburzeń zagrażających życiu płodu.

Konsekwencje zaburzeń wzrostu płodu mogą być poważne, obejmując zwiększone ryzyko umieralności okołoporodowej, powikłań neurologicznych, metabolicznych oraz zwiększoną zachorowalność w życiu dorosłym na choroby sercowo-naczyniowe i metaboliczne, zgodnie z koncepcją programowania płodowego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl