Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Predasol 1000 mg

Przedkliniczne badania toksyczności prednizolonu wykazały, że dawka śmiertelna LD50 u szczurów wynosi 240 mg/kg mc., co wskazuje na relatywnie niską toksyczność ostrą. Wielokrotne podawanie substancji w dawkach 0,5-33 mg/kg mc. u różnych gatunków zwierząt ujawniło istotne działania toksyczne, takie jak zmiany diabetogenne w komórkach wysp Langerhansa u szczurów (33 mg/kg przez 7-14 dni), hepatotoksyczność u królików (2-3 mg/kg przez 2-4 tygodnie) oraz miotoksyczność u świnek morskich (0,5-5 mg/kg) i psów (4 mg/kg) po kilkutygodniowej ekspozycji. Dane dotyczące potencjału genotoksycznego i karcynogennego są niewystarczające, brak jest jednoznacznych dowodów na mutagenność i rakotwórczość prednizolonu, co wymaga dalszych badań.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Predasol

Dane przedkliniczne dla prednizolonu, substancji czynnej preparatu Predasol, obejmują szereg badań na różnych gatunkach zwierząt, oceniających toksyczność ostrą, subchroniczną i przewlekłą, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań, które są istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku.1

Toksyczność po podaniu jednorazowym (toksyczność ostra)

W badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na szczurach, wyznaczono wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanych zwierząt) na poziomie 240 mg prednizolonu/kg masy ciała przy obserwacji zgonów w ciągu 7 dni po jednokrotnym podaniu substancji. Wynik ten wskazuje na relatywnie niską toksyczność ostrą prednizolonu w porównaniu z innymi substancjami leczniczymi.2

Toksyczność subchroniczna i po podaniu wielokrotnym

Przeprowadzono szereg badań na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, które wykazały następujące działania toksyczne po podaniu wielokrotnym prednizolonu:3

  • Szczury – po dootrzewnowym podawaniu prednizolonu w dawce dobowej 33 mg/kg masy ciała przez okres 7-14 dni zaobserwowano zmiany strukturalne w komórkach wysp Langerhansa, widoczne zarówno w mikroskopie świetlnym jak i elektronowym. Zmiany te wskazują na potencjalne działanie diabetogenne prednizolonu.4
  • Króliki – eksperymentalne uszkodzenie wątroby wystąpiło po podawaniu dawki dobowej 2-3 mg/kg masy ciała przez okres od dwóch do czterech tygodni. Efekty te wskazują na hepatotoksyczność prednizolonu przy dłuższej ekspozycji.5
  • Świnki morskie – obserwowano toksyczne działanie na tkanki mięśniowe w postaci martwicy mięśni po kilkutygodniowym stosowaniu dawki 0,5-5 mg/kg masy ciała.6
  • Psy – podobne toksyczne działanie na tkanki mięśniowe zaobserwowano po kilkutygodniowym stosowaniu dawki 4 mg/kg masy ciała. Wyniki te potwierdzają znane miotoksyczne działanie glikokortykosteroidów przy długotrwałym stosowaniu.7

Genotoksyczność i karcynogenność

Dane dotyczące potencjału genotoksycznego i karcynogennego prednizolonu są ograniczone. Nie przeprowadzono wystarczająco obszernych badań nad mutagennym działaniem tej substancji. Istnieją jedynie wstępne doniesienia sugerujące możliwe działanie mutagenne, jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań. Brak jest również długoterminowych badań na zwierzętach oceniających potencjalne działanie rakotwórcze prednizolonu.8

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Badania na zwierzętach wykazały istotny wpływ prednizolonu na rozwój płodu i funkcje rozrodcze:9

  • Teratogenność – prednizolon powodował rozszczep podniebienia u myszy, chomików i królików, co wskazuje na jego potencjał teratogenny.10
  • Malformacje czaszkowo-twarzowe – podczas pozajelitowego podawania substancji u szczurów obserwowano nieznaczne nieprawidłowości w obrębie czaszki, szczęki i języka.11
  • Zaburzenia wzrostu płodu – zaobserwowano wewnątrzmaciczne zaburzenia wzrostu, co sugeruje możliwość wpływu na rozwój płodu przy ekspozycji matki na prednizolon w okresie ciąży.12
  • Zaburzenia spermatogenezy – podczas stosowania dużych dawek prednizolonu (30 mg na dobę) przez co najmniej 4 tygodnie obserwowano odwracalne zaburzenia spermatogenezy, które utrzymywały się jeszcze przez kilka miesięcy po odstawieniu produktu. Wskazuje to na potencjalny wpływ na płodność męską, który może być jednak odwracalny po zaprzestaniu podawania leku.13

Przedstawione dane przedkliniczne wskazują na potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem prednizolonu, zwłaszcza w kontekście długotrwałej terapii oraz stosowania w okresie ciąży. Wyniki badań na zwierzętach podkreślają konieczność starannego monitorowania pacjentów podczas terapii preparatem Predasol, szczególnie pod kątem potencjalnych działań niepożądanych dotyczących wysp trzustkowych, wątroby, tkanki mięśniowej oraz wpływu na reprodukcję.14

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl