obrzęk płuc
Wskazanie

Obrzęk płuc to stan nagromadzenia się nadmiernej ilości płynu w pęcherzykach płucnych i tkance śródmiąższowej płuc. Może występować w postaci ostrej, zagrażającej życiu lub przewlekłej. Najczęstszą przyczyną jest niewydolność lewej komory serca (kardiogenny obrzęk płuc), ale może być również spowodowany przez choroby płuc, uraz, zatrucia, choroby nerek czy zaburzenia neurologiczne.

Klinicznie obrzęk płuc objawia się dusznością narastającą do orthopnoe, kaszlem z odkrztuszaniem pienistej plwociny podbarwionej krwią, sinicą, tachykardią oraz niepokojem. W osłuchiwaniu słyszalne są trzeszczenia nad polami płucnymi, a w badaniach obrazowych widoczne są cechy zastoju w krążeniu płucnym.

W leczeniu obrzęku płuc kardiogennego stosuje się diuretyki pętlowe (Furosemid, Torasemid), azotany (Nitromint, Perlinganit), morfina (Morphini sulfas), tlenoterapia oraz w przypadkach koniecznych wentylacja nieinwazyjna lub inwazyjna. W obrzęku niekardiogennym leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową. Przy obrzęku wywołanym nadciśnieniem – leki hipotensyjne jak Captopril, Enalapril, a przy zaburzeniach rytmu serca – leki antyarytmiczne jak Amiodaron.

Największą trudnością w leczeniu obrzęku płuc jest szybka progresja stanu pacjenta oraz konieczność natychmiastowej diagnostyki różnicowej między obrzękiem kardiogennym a niekardiogennym, co warunkuje wybór odpowiedniej strategii terapeutycznej. Dodatkowo, pacjenci często wymagają intensywnego monitorowania parametrów życiowych oraz równoważenia terapii diuretycznej z unikaniem hipowolemii i hipotensji. W przypadkach opornych na leczenie może być konieczne zastosowanie mechanicznego wspomagania krążenia lub prowadzenie pacjenta w kierunku transplantacji serca.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl