Furosemid Laboratórios Basi
Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 10 mg/ml
Roztwór do wstrzykiwań zawiera furosemid, substancję o działaniu moczopędnym, oraz około 3 mg sodu na każdy mililitr. Preparat stosuje się w leczeniu obrzęków spowodowanych zaburzeniami czynności serca, wątroby lub nerek, oraz w przypadku obrzęku płuc czy przełomu nadciśnieniowego, gdy doustne podanie furosemidu jest nieskuteczne lub niemożliwe. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat, a u młodszych pacjentów może być stosowany tylko w wyjątkowych sytuacjach. Roztwór jest bezbarwny, przejrzysty i ma pH w zakresie 8,0–9,3.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Furosemid Laboratórios Basi w stężeniu 10 mg/ml, podawany dożylnie lub domięśniowo, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazań klinicznych i odpowiedzi terapeutycznej. Standardowa dawka początkowa u dorosłych z obrzękami związanymi z niewydolnością serca, wątroby lub nerek wynosi 20-40 mg (2-4 ml) dożylnie, z możliwością powtarzania w odstępach czasowych do uzyskania diurezy. W obrzęku płuc dawkę początkową stosuje się w podobnym zakresie, z możliwością podwojenia dawki po 30-60 minutach, jeśli diureza się nie zwiększy. Maksymalna dawka dobowa u dorosłych nie powinna przekraczać 1500 mg. U pacjentów geriatrycznych zaleca się rozpoczęcie od 20 mg/dobę, stopniowo zwiększając dawkę. U dzieci poniżej 15 lat dawka wynosi 0,5 mg/kg mc./dobę, z możliwością zwiększenia do 1 mg/kg mc./dobę w wyjątkowych sytuacjach zagrożenia. Podawanie domięśniowe jest dopuszczalne tylko w wyjątkowych przypadkach, a preferowaną drogą jest podanie dożylne, najlepiej w formie ciągłego wlewu dla optymalnej skuteczności.
Szybkość dożylnego wstrzykiwania furosemidu nie powinna przekraczać 0,4 ml/min (4 mg/min) u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, natomiast u chorych z zaawansowaną niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny >5 mg/dl) maksymalna szybkość podania to 0,25 ml/min (2,5 mg/min). W przypadku konieczności podania dawki do 250 mg (25 ml) zaleca się stosowanie pompy strzykawkowej. Roztwór nie może być mieszany z innymi lekami w tej samej strzykawce, a pH roztworu powinno być obojętne lub lekko zasadowe (≥7), aby uniknąć wytrącania substancji czynnej. Czas terapii zależy od nasilenia i charakteru choroby, a po stabilizacji klinicznej zaleca się przejście na podawanie doustne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zespołem nerczycowym ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Furosemid Laboratórios Basi 10 mg/ml
dawka dobowa, diureza, droga domięśniowa, działanie niepożądane, furosemid, kreatynina, niewydolność nerek, obrzęk płuc, odpowiedź kliniczna, ostra niewydolność serca, pacjent geriatryczny, podanie domięśniowe, podanie dożylne, przełom nadciśnieniowy, substancja czynna, wchłanianie jelitowe, wlew furosemidu, wodobrzusze, wstrzyknięcie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zespół nerczycowy -
Interakcje leku
Furosemid, jako silny diuretyk pętlowy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest ryzyko hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu glikokortykosteroidów, karbenoksolonu, środków przeczyszczających oraz lukrecji, co może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak indometacyna i salicylany w dużych dawkach, mogą osłabiać działanie diuretyczne furosemidu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek u pacjentów z hipowolemią. Ponadto, furosemid może nasilać nefrotoksyczność aminoglikozydów, cefalosporyn, polimyksyn oraz cisplatyny, przy czym w przypadku cisplatyny zaleca się stosowanie furosemidu w małych dawkach (np. 40 mg u pacjentów z prawidłową czynnością nerek) i przy dodatnim bilansie płynów, aby ograniczyć ryzyko nefro- i ototoksyczności. Interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. terfenadyna, leki przeciwarytmiczne klasy I i III) oraz glikozydami nasercowymi zwiększają ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes, zwłaszcza w obecności zaburzeń elektrolitowych.
Ważne jest także monitorowanie stężenia litu podczas jednoczesnego stosowania z furosemidem ze względu na ryzyko nasilenia jego kardio- i neurotoksyczności. Furosemid może powodować gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego przy współstosowaniu z inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II, co może prowadzić do wstrząsu i ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza przy pierwszym podaniu lub zwiększeniu dawki tych leków. Dodatkowo, furosemid osłabia działanie leków przeciwcukrzycowych i sympatykomimetyków (epinefryna, norepinefryna), a także może nasilać działanie teofiliny i leków zwiotczających mięśnie typu kurary. U pacjentów przyjmujących lewotyroksynę zaleca się monitorowanie poziomu hormonów tarczycy, gdyż furosemid może wpływać na ich wiązanie z białkami transportowymi. Spożywanie alkoholu podczas terapii furosemidem zwiększa ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, co jest szczególnie niebezpieczne u osób z chorobami wątroby, serca oraz u osób starszych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Furosemid Laboratórios Basi 10 mg/ml
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, cefalosporyna, cisplatyna, cyklosporyna A, diuretyk pętlowy, dnawe zapalenie stawów, fenytoina, glikozyd nasercowy, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipowolemia, hormon tarczycy, inhibitor ACE, interakcja furosemidu, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, lek zwiotczający mięśnie, lewotyroksyna, lit, metotreksat, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, polimyksyna, probenecyd, równowaga elektrolitowa, rysperydon, salicylan, środek kontrastowy, torsade de pointes, wodzian chloralu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca -
Profil bezpieczeństwa leku
Furosemid jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie do mleka i hamowanie laktacji. U pacjentów starszych zaleca się ostrożność, zwłaszcza ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji oraz zwiększoną śmiertelność przy jednoczesnym stosowaniu rysperydonu u osób z demencją. W przypadku zaburzeń czynności nerek i wątroby konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki oraz ścisłe monitorowanie, zwłaszcza w zespole nerczycowym i wątrobowo-nerkowym. Furosemid jest przeciwwskazany w niewydolności nerek z bezmoczem niereagującym na leczenie oraz w śpiączce wątrobowej i stanie przedśpiączkowym.
Podczas stosowania furosemidu należy zachować ostrożność w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza na początku terapii, przy zmianie dawki lub leku oraz w przypadku spożywania alkoholu, który może nasilać upośledzenie zdolności psychomotorycznych. Zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem działań niepożądanych i dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb, uwzględniając ryzyko hipotensji i interakcji farmakologicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Furosemid Laboratórios Basi 10 mg/ml
-
Przeciwwskazania
Furosemid Laboratórios Basi (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji) jest diuretykiem pętlowym o licznych przeciwwskazaniach klinicznych. Lekarz powinien unikać jego stosowania u pacjentów z nadwrażliwością na furosemid lub substancje pomocnicze, a także u osób z alergią krzyżową na sulfonamidy. Przeciwwskazaniem jest również niewydolność nerek z bezmoczem opornym na leczenie furosemidem, śpiączka wątrobowa i stan przedśpiączkowy, ciężka hipokaliemia oraz hiponatremia, a także hipowolemia i odwodnienie. Podanie leku w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak reakcje anafilaktyczne, zaburzenia rytmu serca, pogorszenie encefalopatii wątrobowej, czy niewydolność krążenia. Ponadto, preparat zawiera około 3 mg sodu/ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu.
Furosemid jest także przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie leku do mleka matki, co może wpływać na diurezę niemowlęcia oraz hamować laktację. W przypadku ciężkiej hipokaliemii i hiponatremii, stosowanie furosemidu może nasilać utratę potasu i sodu przez nerki, prowadząc do zagrażających życiu zaburzeń elektrolitowych, takich jak arytmie, osłabienie mięśniowe, drgawki czy śpiączka. W stanach hipowolemii i odwodnienia ryzyko hipotensji, niewydolności krążenia i ostrej niewydolności nerek jest znaczne. Wskazane jest zatem dokładne monitorowanie stanu pacjenta oraz elektrolitów przed i w trakcie terapii furosemidem, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Furosemid Laboratórios Basi 10 mg/ml
alergia krzyżowa, diuretyk pętlowy, diureza, encefalopatia wątrobowa, furosemid, hamowanie laktacji, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność krążenia, niewydolność nerek z bezmoczem, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, sulfonamid, upośledzenie perfuzji narządów, wstrząs anafilaktyczny, wydalanie potasu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności furosemidu wykazały niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa przy pojedynczym podaniu. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany nerkowe, takie jak zwłóknienie i zwapnienie, co może być związane z mechanizmem działania leku i jego wpływem na funkcję nerek przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani aberracji chromosomowych, a badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału nowotworowego furosemidu, co sugeruje niskie ryzyko indukcji nowotworów u ludzi.
Badania toksyczności reprodukcyjnej ujawniły, że wysokie dawki furosemidu podawane zwierzętom ciężarnym powodowały zmniejszenie liczby zróżnicowanych kłębuszków nerkowych u płodów szczurów, anomalie szkieletowe (łopatka, kość ramieniowa, żebra) prawdopodobnie związane z hipokaliemią oraz wodonercze u płodów myszy i królików. Efekty te występowały przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, jednak wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne i konieczność ostrożności w stosowaniu furosemidu u kobiet w ciąży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furosemid Laboratórios Basi 10 mg/ml
aberracja chromosomowa, anomalia szkieletowa, furosemid, hipokaliemia, karcynogenność, kłębuszek nerkowy, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał nowotworowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia genetyczna, wodonercze, zwapnienie nerek, zwłóknienie -
Skład i postać leku
Furosemid Laboratórios Basi to roztwór do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 10 mg/mL, dostępny w ampułkach po 2 mL, zawierających 20 mg furosemidu. Preparat charakteryzuje się zasadowym pH w zakresie 8,0-9,3 oraz osmolalnością 250-400 mOsmol. Substancje pomocnicze to chlorek sodu, wodorotlenek sodu (do ustalenia pH) oraz woda do wstrzykiwań; każdy mililitr roztworu zawiera około 3 mg sodu. Produkt przeznaczony jest do podawania parenteralnego (dożylnego lub domięśniowego) i może być rozcieńczany roztworem chlorku sodu 0,9%, roztworem Ringera lub płynem Ringera z mleczanami. Należy unikać mieszania z roztworami o kwaśnym pH, które mogą powodować wytrącanie się furosemidu w postaci osadu krystalicznego.
Produkt powinien być przechowywany w temperaturze do 25°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, z okresem ważności 5 lat. Po otwarciu ampułki roztwór zachowuje stabilność fizyczną i chemiczną przez 24 godziny w temperaturze pokojowej, jednak ze względów mikrobiologicznych zaleca się natychmiastowe zużycie. Furosemid Laboratórios Basi jest przeznaczony do jednorazowego użytku; niewykorzystane resztki należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Przed podaniem należy dokładnie ocenić roztwór pod kątem obecności cząstek stałych lub przebarwień i nie stosować produktu w przypadku ich obecności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Furosemid Laboratórios Basi 10 mg/ml
aspekt mikrobiologiczny, chlorek sodu, furosemid, odczyn kwaśny, płyn Ringera z mleczanami, podanie dożylne i domięśniowe, podanie parenteralne, pojemność buforowa, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, stabilność fizykochemiczna, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wstrzyknięcie i infuzja, wytrącanie furosemidu -
Specjalne ostrzeżenia
Furosemid w roztworze do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 10 mg/ml wymaga ścisłego monitorowania ze względu na silne działanie diuretyczne i ryzyko zaburzeń wodno-elektrolitowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym, cukrzycą, dną moczanową, niedrożnością dróg moczowych, hipoproteinemią, zespołem wątrobowo-nerkowym oraz chorobami naczyniowymi. U wcześniaków istnieje ryzyko wapnicy nerek i kamicy nerkowej, co wymaga monitorowania czynności nerek i badań USG. Furosemid zwiększa wydalanie sodu, chlorków, potasu, wapnia i magnezu, dlatego konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia elektrolitów, wodorowęglanów, kreatyniny, mocznika, kwasu moczowego oraz glukozy we krwi. Utrata masy ciała nie powinna przekraczać 1 kg/dobę, a w przypadku hipowolemii lub zaburzeń elektrolitowych konieczna jest ich korekta, często z czasowym przerwaniem terapii.
W badaniach klinicznych odnotowano zwiększoną śmiertelność u pacjentów w podeszłym wieku z demencją leczonych jednocześnie furosemidem i rysperydonem (7,3% vs. 3,1% i 4,1% przy monoterapii), co wymaga ostrożności i dokładnej oceny korzyści i ryzyka. Leczenie furosemidem może także zaostrzać toczeń rumieniowaty układowy oraz u wcześniaków zwiększać ryzyko przetrwałego przewodu tętniczego. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułkę, co umożliwia stosowanie u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Szczególny nadzór jest wskazany u pacjentów z wysokim ryzykiem zaburzeń elektrolitowych oraz w stanach zwiększonej utraty płynów (wymioty, biegunka, pocenie).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Furosemid Laboratórios Basi
choroba wieńcowa, cukrzyca, diuretyk tiazydowy, diureza, dna moczanowa, furosemid, glikemia, hiperurykemia, hipoproteinemia, hipotensja, hipowolemia, kamica nerkowa, lek hipotensyjny, lek moczopędny, marskość wątroby, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niedrożność dróg moczowych, niewydolność nerek, odwodnienie, przerost prostaty, przetrwały przewód tętniczy, toczeń rumieniowaty układowy, wapnica nerek, wodonercze, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zatrzymanie moczu, zespół nerczycowy, zespół wątrobowo-nerkowy, zespół zaburzeń oddychania, zwężenie moczowodu -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Furosemid w postaci roztworu do wstrzykiwań/do infuzji o stężeniu 10 mg/ml, jako silny diuretyk, może znacząco obniżać sprawność psychomotoryczną pacjentów, co wpływa na ich zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi złożonych urządzeń mechanicznych. Szczególne ryzyko występuje w początkowym okresie terapii, podczas zwiększania dawki, zmiany schematu leczenia oraz przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu. Lekarze powinni zwracać uwagę na te sytuacje kliniczne i odpowiednio informować pacjentów o potencjalnych efektach ubocznych, które mogą upośledzać zdolności psychomotoryczne, nawet przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami terapeutycznymi.
W praktyce klinicznej istotne jest przeprowadzenie szczegółowego instruktażu dla pacjenta, obejmującego mechanizm działania furosemidu, ryzyko związane z określonymi fazami terapii oraz bezwzględny zakaz spożywania alkoholu podczas leczenia. Zaleca się także czasowe powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w okresach zwiększonego ryzyka oraz natychmiastowe zgłaszanie lekarzowi wszelkich objawów zaburzeń sprawności psychomotorycznej. W przypadku pacjentów, których praca wymaga pełnej sprawności psychofizycznej, lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko i rozważyć alternatywne schematy terapeutyczne, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Furosemid Laboratórios Basi 10 mg/ml
-
Wskazania do stosowania
Furosemid Laboratórios Basi w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 10 mg/ml jest wskazany do stosowania parenteralnego w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe lub nieskuteczne. Lek ten, będący silnym diuretykiem pętlowym, znajduje zastosowanie w leczeniu obrzęków i wodobrzusza związanych z zastoinową niewydolnością serca, marskością wątroby oraz niewydolnością nerek, w tym w zespole nerczycowym. Szczególnie istotne jest jego szybkie działanie w stanach nagłych, takich jak obrzęk płuc czy przełom nadciśnieniowy, gdzie konieczne jest natychmiastowe zmniejszenie przewodnienia i obciążenia serca. Preparat jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia, natomiast u dzieci poniżej 15 lat stosowanie jest ograniczone do wyjątkowych sytuacji klinicznych.
Roztwór do wstrzykiwań charakteryzuje się pH 8,0-9,3 oraz osmolalnością 250-400 mOsmol, co zapewnia szybkie wchłanianie i efekt terapeutyczny. Każda ampułka zawiera 20 mg furosemidu (2 ml roztworu o stężeniu 10 mg/ml), co należy uwzględnić przy ustalaniu dawkowania. Wskazaniem do podania parenteralnego jest brak odpowiedniej diurezy po maksymalnych dawkach doustnych, niemożność podania leku drogą doustną (np. u pacjentów nieprzytomnych, z zaburzeniami połykania, wymiotami lub w stanach przed- i pooperacyjnych) oraz konieczność szybkiego działania diuretycznego. Preparat jest szczególnie przydatny w intensywnej terapii stanów nagłych wymagających natychmiastowej redukcji objętości płynów ustrojowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Furosemid Laboratórios Basi 10 mg/ml
choroby hepatologiczne, ciśnienie tętnicze, diuretyk pętlowy, działanie diuretyczne, efekt moczopędny, furosemid, marskość wątroby, naczynia płucne, nefropatia, niewydolność nerek, obciążenie wstępne serca, objętość krwi krążącej, obrzęk płuc, obrzęki obwodowe, osmolalność, ostra niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, retencja płynów, retencja sodu, stan przedoperacyjny, wodobrzusze, zaburzenia połykania, zastoinowa niewydolność serca, zespół nerczycowy