Leki w grupie
„diuretyki pętlowe”

Diuretyki pętlowe to grupa leków moczopędnych, które działają poprzez hamowanie reabsorpcji sodu, potasu i chloru w grubym ramieniu pętli Henlego w nerkach. Efektem ich działania jest zwiększone wydalanie wody i elektrolitów z organizmu, co prowadzi do redukcji objętości płynów zewnątrzkomórkowych i obniżenia ciśnienia tętniczego. Diuretyki pętlowe są jednymi z najsilniejszych środków moczopędnych, umożliwiającymi wydalenie do 20-25% sodu przefiltrowanego przez nerki.

Główne substancje czynne z grupy diuretyków pętlowych to: furosemid (np. Furosemidum, Furosemid Polpharma, Furosemid Polfarmex), torasemid (np. Diuver, Trifas, Toramide), bumetanid (obecnie niedostępny w Polsce) oraz kwas etakrynowy (stosowany rzadko). Furosemid jest najczęściej stosowanym lekiem z tej grupy w Polsce.

Wskazania do stosowania diuretyków pętlowych obejmują: ostrą i przewlekłą niewydolność serca z zastojem płucnym lub obrzękami obwodowymi, ostry obrzęk płuc, nadciśnienie tętnicze (zwłaszcza oporne), zespół nerczycowy, niewydolność nerek, marskość wątroby z wodobrzuszem oraz stany przebiegające z hiperkalcemią.

Zaletami diuretyków pętlowych są ich szybki początek działania (przy podaniu dożylnym już po kilku minutach), duża skuteczność nawet u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek oraz możliwość stosowania w sytuacjach nagłych. Dodatkowo, w przeciwieństwie do tiazydów, zachowują skuteczność nawet przy GFR < 30 ml/min.

Najważniejsze zagrożenia związane ze stosowaniem tej grupy leków to zaburzenia elektrolitowe, szczególnie hipokaliemia, hiponatremia i hipomagnezemia, które mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Inne działania niepożądane obejmują: odwodnienie, hipowolemię, hiperurykemię z możliwością zaostrzenia dny moczanowej, hiperglikemię, hiperlipidemię, hiperazotemię oraz ototoksyczność (zwłaszcza przy szybkim podaniu dożylnym lub stosowaniu z innymi lekami ototoksycznymi). Diuretyki pętlowe mogą też powodować aktywację układu renina-angiotensyna-aldosteron.

Ze względu na profil farmakokinetyczny diuretyki pętlowe można podzielić na leki o krótkim czasie działania (furosemid, bumetanid) oraz o dłuższym czasie działania (torasemid). Torasemid charakteryzuje się lepszą biodostępnością po podaniu doustnym (80-90% w porównaniu do 40-60% dla furosemidu) oraz dłuższym czasem półtrwania, co pozwala na rzadsze dawkowanie i bardziej stabilny efekt diuretyczny.

Lista leków w tej grupie

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl