współczynnik mleko-osocze
Współczynnik mleko-osocze (milk-to-plasma ratio, M/P ratio) to parametr farmakokinetyczny określający stosunek stężenia leku w mleku matki do jego stężenia w osoczu. Jest kluczowym wskaźnikiem wykorzystywanym w ocenie bezpieczeństwa stosowania leków podczas karmienia piersią.
Wartość współczynnika mleko-osocze zależy od wielu czynników, w tym od masy cząsteczkowej leku, stopnia jonizacji, lipofilności oraz wiązania z białkami osocza. Leki o wysokim współczynniku M/P (>1) łatwiej przenikają do mleka matki, co może zwiększać ryzyko ekspozycji niemowlęcia. Natomiast leki o niskim współczynniku M/P (<1) w mniejszym stopniu przedostają się do mleka.
W praktyce klinicznej wartość współczynnika mleko-osocze jest jednym z elementów oceny ryzyka przy podejmowaniu decyzji o stosowaniu farmakoterapii u kobiet karmiących piersią. Należy jednak pamiętać, że sam współczynnik nie jest wystarczający do pełnej oceny bezpieczeństwa – istotne są również dawka względna dla niemowlęcia, biodostępność po podaniu doustnym oraz toksyczność leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 850 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma wykazały brak dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w 16-tygodniowych badaniach na psach, przy narażeniu na sytagliptynę przekraczającym około 6-krotnie, a na metforminę około 2,5-krotnie poziom narażenia klinicznego u ludzi. Toksyczność narządowa sytagliptyny obejmowała hepatotoksyczność i nefrotoksyczność u gryzoni przy narażeniu >58-krotnym, nieprawidłowości zębów u szczurów przy narażeniu >67-krotnym oraz neurotoksyczność i miotoksyczność u psów przy narażeniu >23-krotnym. Warto podkreślić, że przy narażeniu 6-krotnym (neurotoksyczność) i 19-krotnym (hepatotoksyczność) nie obserwowano efektów toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego ani istotnej kancerogenności u myszy, a zwiększona częstość guzów wątroby u szczurów przy narażeniu >58-krotnym była prawdopodobnie wtórna do przewlekłej hepatotoksyczności i nie jest uznawana za klinicznie istotną dla ludzi.
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, margines terapeutyczny, miopatia, neurotoksyczność, nieprawidłowości zębów, NOEL, nowotwór wątroby, przenikanie do mleka, sitagliptyna z metforminą, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, wady wrodzone, współczynnik mleko-osocze