komponent polio
Komponent polio to składnik szczepionki wieloskładnikowej zawierający antygeny wirusa polio (poliomyelitis, choroba Heinego-Medina). Występuje w dwóch formach: jako inaktywowana szczepionka przeciw polio (IPV) zawierająca zabite wirusy oraz jako doustna szczepionka przeciw polio (OPV) zawierająca żywe atenuowane wirusy.
W Polsce szczepienie przeciwko polio jest obowiązkowe i wchodzi w skład szczepionek skojarzonych, takich jak DTP-IPV-Hib (błonica, tężec, krztusiec, polio, Haemophilus influenzae typu b) czy DTaP-IPV-Hib-HBV (dodatkowo WZW typu B). Zgodnie z kalendarzem szczepień, pierwsze dawki podawane są w 2., 4. i 5-6. miesiącu życia, a następnie w 16-18. miesiącu życia.
Szczepienie przeciwko polio odgrywa kluczową rolę w globalnej strategii eradykacji poliomyelitis. Dzięki systematycznym szczepieniom choroba została już wyeliminowana w większości krajów świata. Aktualnie dzikie szczepy wirusa polio występują endemicznie tylko w Afganistanie i Pakistanie, jednak utrzymanie wysokiego poziomu wyszczepialności pozostaje konieczne do całkowitej eliminacji choroby.