organy wewnętrzne
Organy wewnętrzne (narządy wewnętrzne) to wyspecjalizowane struktury anatomiczne zlokalizowane wewnątrz organizmu, które pełnią określone funkcje fizjologiczne niezbędne do utrzymania homeostazy i prawidłowego funkcjonowania ustroju. Posiadają one charakterystyczną budowę tkankową, unaczynienie oraz unerwienie, co pozwala im na wykonywanie specyficznych zadań.
Do głównych organów wewnętrznych zaliczamy: serce, płuca, wątrobę, śledzionę, trzustkę, żołądek, jelita, nerki, pęcherz moczowy oraz narządy układu rozrodczego. Każdy z nich ma ściśle określoną funkcję – od pompowania krwi (serce), przez wymianę gazową (płuca), detoksykację organizmu (wątroba), trawienie pokarmów (układ pokarmowy), po filtrację krwi i wydalanie zbędnych produktów przemiany materii (nerki).
Diagnostyka chorób organów wewnętrznych obejmuje szereg badań obrazowych (USG, TK, MRI, RTG), laboratoryjnych oraz endoskopowych. Schorzenia narządów wewnętrznych są przedmiotem zainteresowania wielu specjalizacji medycznych, w tym gastroenterologii, kardiologii, pulmonologii, nefrologii, urologii i ginekologii. Prawidłowa ocena stanu i funkcji organów wewnętrznych stanowi podstawę diagnostyki klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entus Max 30 mg/5 ml
Ambroksol chlorowodorek, substancja czynna preparatu Entus Max (30 mg/5 ml, syrop), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Toksyczność ostra była niska, bez istotnych objawów niepożądanych przy podaniu doustnym w dawkach do 150 mg/kg u myszy, 50 mg/kg u szczurów i psów oraz 40 mg/kg u królików. Nie stwierdzono toksycznego wpływu na narządy wewnętrzne. Badania reprodukcyjne wykazały brak działania embriotoksycznego i teratogennego przy dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików, a także brak negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 500 mg/kg u szczurów obu płci. W okresie okołoporodowym dawka 50 mg/kg nie wywoływała działań niepożądanych u potomstwa, natomiast dawka 500 mg/kg wiązała się z niewielkim działaniem toksycznym, objawiającym się wolniejszym przyrostem masy ciała i mniejszą masą urodzeniową potomstwa.
ambroksol chlorowodorek, dane przedkliniczne, działania niepożądane, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, Entus Max, genotoksyczność, kancerogeneza, model zwierzęcy, organy wewnętrzne, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 137 mcg
Lewotyroksyna, substancja czynna preparatu Levothyroxine Accord, wykazuje bardzo niski profil toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, co wskazuje na minimalne ryzyko działań toksycznych po jednorazowym podaniu. Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na szczurach i psach ujawniły, że długotrwałe podawanie wysokich dawek lewotyroksyny może prowadzić do hepatopatii, zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian masy narządów wewnętrznych. Warto podkreślić, że te efekty obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających stosowane terapeutycznie u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.