szczepionka przeciw poliomyelitis
Szczepionka przeciw poliomyelitis (polio) to preparat immunologiczny służący do zapobiegania chorobie Heinego-Medina, wywoływanej przez wirusa polio. Dostępne są dwa rodzaje szczepionek: inaktywowana szczepionka przeciw poliomyelitis (IPV, szczepionka Salka) podawana we wstrzyknięciu oraz doustna szczepionka przeciw poliomyelitis (OPV, szczepionka Sabina) zawierająca żywe, atenuowane szczepy wirusa.
W Polsce szczepienie przeciw poliomyelitis należy do obowiązkowych szczepień ochronnych. Zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych, szczepionkę podaje się w schemacie 3+1, czyli w 3-4 miesiącu życia, następnie w 5-6 miesiącu życia, 16-18 miesiącu życia oraz jako dawkę przypominającą w 6. roku życia. Aktualnie w Polsce stosowana jest wyłącznie szczepionka IPV.
Dzięki szczepieniom przeciw poliomyelitis, choroba została niemal całkowicie wyeliminowana na świecie. W 2023 roku dzikie szczepy wirusa polio występowały endemicznie jedynie w dwóch krajach: Afganistanie i Pakistanie. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) prowadzi Globalną Inicjatywę na rzecz Eradykacji Polio (GPEI), której celem jest całkowite wyeliminowanie wirusa polio na świecie.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fimbrie – Dawkowanie i sposób podawania
Szczepionka ADACEL POLIO zawiera 5 mikrogramów fimbrii typu 2 i 3 jako składnik antygenowy krztuśca w dawce 0,5 ml, uzupełnione o toksoid krztuścowy (2,5 µg), hemaglutyninę włókienkową (5 µg), pertaktynę (3 µg), toksoidy błoniczy i tężcowy oraz inaktywowane wirusy polio trzech typów. Wszystkie antygeny są adsorbowane na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al³⁺). Szczepionka jest przeznaczona do jednorazowego podania domięśniowego, preferencyjnie w mięsień naramienny, z wykluczeniem podania w mięsień pośladkowy, śródskórnego lub podskórnego (z wyjątkiem wyjątkowych sytuacji). Zalecana jest jako dawka przypominająca u pacjentów z pełnym cyklem szczepień podstawowych, a u osób z niepełnym cyklem – jako uzupełnienie, z możliwością podania dodatkowych dawek dT po 1 i 6 miesiącach. Dawkowanie przypominające można powtarzać co 5-10 lat, co zapewnia długotrwałą ochronę przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi, w tym antygenom fimbrii.
antygen krztuśca, bierna ochrona, cykl szczepień, dawka przypominająca, droga śródskórna, fimbria typu 2 i 3, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, immunoglobulina przeciwtężcowa, inaktywowany wirus polio, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, pertaktyna, profilaktyka przeciwtężcowa, szczepienie podstawowe, szczepionka ADACEL POLIO, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciwbłonicza, szczepionka przeciwkrztuścowa, szczepionka przeciwtężcowa, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid krztuścowy, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Działania niepożądane
Poliowirus typ 3, obecny w szczepionce Boostrix Polio w postaci inaktywowanego szczepu Saukett (32 jednostki antygenu D na dawkę 0,5 ml), jest składnikiem skojarzonej szczepionki przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Preparat ma formę białej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań i jest produkowany z użyciem hodowli komórkowej VERO. Poliowirus jest adsorbowany na wodorotlenku glinu oraz fosforanie glinu, co zwiększa immunogenność, ale może też nasilać miejscową reaktogenność. Profil bezpieczeństwa szczepionki został oceniony w badaniach klinicznych na 1863 osobach w wieku od 4 do 93 lat. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje miejscowe: ból (31,3-82,3%), zaczerwienienie i obrzęk skóry, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin i ustępujące samoistnie. Dodatkowo obserwowano zmęczenie, gorączkę ≥38°C, bóle mięśniowe i głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a rzadziej wysypki i reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadko anafilaksję.
anafilaksja, badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból w miejscu iniekcji, Boostrix Polio, cefalgia, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, gorączka, hodowla komórkowa VERO, immunogenność szczepionki, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, mialgia, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, neomycyna, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek, pokrzywka, polimyksyna, poliowirus typ 3, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja w miejscu podania, rumień skóry, świąd, szczep Saukett, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka przeciwko poliomyelitis, wirus polio, wodorotlenek glinu, wymioty, wysypka, zaburzenie odporności, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Dawkowanie i sposób podawania
Poliowirus typu 3 (szczep Saukett) jest składnikiem szczepionki skojarzonej Boostrix Polio, zawierającej 32 jednostki antygenu D inaktywowanego poliowirusa typu 3 w dawce 0,5 ml. Szczepionka ta, przeznaczona dla osób od 3 roku życia, łączy ochronę przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis, zawierając również poliowirusy typu 1 (40 jednostek antygenu D) i typu 2 (8 jednostek antygenu D). Podawanie domięśniowe, preferencyjnie w mięsień naramienny, jest kluczowe dla uzyskania optymalnej odpowiedzi immunologicznej. Boostrix Polio jest dopuszczona do stosowania u kobiet ciężarnych w II i III trymestrze oraz w profilaktyce poekspozycyjnej u osób z ryzykiem tężca, gdzie równolegle podaje się immunoglobulinę przeciwtężcową.
antygen błonicy, Boostrix Polio, dawka przypominająca, immunoglobulina przeciwtężcowa, inaktywowany poliowirus, jednostka antygenu D, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, poliomyelitis, poliowirus typu 3, profilaktyka poekspozycyjna, szczepienie podstawowe, szczepionka przeciw poliomyelitis, tężec, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka IMOVAX POLIO jest podawana w standardowej dawce 0,5 ml zawiesiny do wstrzykiwań, zawierającej inaktywowane wirusy poliomyelitis typu 1 (29 jednostek antygenu D, szczep Mahoney), typu 2 (7 jednostek antygenu D, szczep MEF-1) oraz typu 3 (26 jednostek antygenu D, szczep Saukett). Ze względu na formę ampułko-strzykawki z jednorazową dawką oraz sposób podania przez wykwalifikowany personel medyczny, ryzyko przedawkowania jest klinicznie nieistotne. Produkt jest przejrzystą, bezbarwną zawiesiną, zawierającą śladowe ilości antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B), 12,5 µg fenyloalaniny oraz 2 mg etanolu, co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwościami lub schorzeniami metabolicznymi. Szczepionka jest produkowana zgodnie z Farmakopeą Europejską i rekomendacjami WHO, a wirusy namnażane są w komórkach VERO, co gwarantuje wysoką jakość i bezpieczeństwo preparatu.
antygen D, fenyloalanina, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, komórki Vero, nadwrażliwość, neomycyna, niepożądana reakcja poszczepienna, polimyksyna B, przeciwwskazanie, streptomycyna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka przeciw poliomyelitis, wirus poliomyelitis typu 1, wirus poliomyelitis typu 2, wirus poliomyelitis typu 3, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Hemaglutynina włókienkowa – Przedawkowanie
Hemaglutynina włókienkowa (FHA) jest kluczowym antygenem stosowanym w bezkomórkowych szczepionkach przeciw krztuścowi, obecnym także w szczepionkach skojarzonych przeciw błonicy, tężcowi, poliomyelitis i Haemophilus influenzae typu b. Dawki FHA różnią się w zależności od produktu: Adacel i Adacel Polio zawierają 5 μg w dawce 0,5 ml, Boostrix i Boostrix Polio – 8 μg, a Infanrix-IPV, Pentaxim i Tetraxim – 25 μg. Dane dotyczące przedawkowania są ograniczone i pochodzą głównie z monitorowania po wprowadzeniu szczepionek do obrotu. Zgłaszane objawy przedawkowania (reakcje miejscowe, gorączka, zmęczenie, bóle głowy, nudności, reakcje alergiczne) nie różnią się istotnie od tych obserwowanych po standardowym dawkowaniu, a brak jest specyficznych symptomów toksyczności związanych z wyższą dawką FHA.
Adacel, Adacel Polio, adrenalina, antygen krztuścowy, Boostrix, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, Haemophilus influenzae typu B, hemaglutynina włókienkowa, Infanrix-IPV, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, monitorowanie bezpieczeństwa, objawy alergii, objawy neurologiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, obrzęk naczynioruchowy, Pentaxim, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka skojarzona, Tetraxim - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka IMOVAX POLIO, zawierająca inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowane reakcje to ból w miejscu wstrzyknięcia oraz gorączka powyżej 38,1°C, występujące bardzo często (≥1/10). Często (≥1/100 do <1/10) pojawia się zaczerwienienie, a niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) stwardnienie w miejscu podania. Z częstością nieznaną zgłaszane są reakcje nadwrażliwości typu I, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna i wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, mogą wystąpić przejściowe zaburzenia psychiczne (pobudzenie, senność, drażliwość), objawy neurologiczne (drgawki, ból głowy, parestezje) oraz reakcje skórne i mięśniowo-szkieletowe (wysypka, ból stawów i mięśni), wszystkie o częstości nieznanej i zazwyczaj przemijające.
anafilaksja, bezdech, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, drażliwość, drgawka, działanie niepożądane, farmakonadzór, gorączka, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, niedojrzały wcześniak, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, poliomyelitis, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości typu I, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, senność, stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, szczepionka przeciw poliomyelitis, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia - Leksykon substancji czynnych
Toksoid krztuścowy – Interakcje
Toksoid krztuścowy, będący kluczowym składnikiem szczepionek przeciwko Bordetella pertussis, jest powszechnie stosowany w preparatach złożonych z toksoidami błonicy i tężca oraz innymi antygenami. Badania kliniczne wykazały, że szczepionki zawierające toksoid krztuścowy mogą być podawane jednocześnie z wieloma innymi szczepionkami, takimi jak przeciw HPV, inaktywowanej szczepionki przeciw grypie, WZW typu B, poliomyelitis, skoniugowanych szczepionek przeciw meningokokom (MenACWY), półpaścowi, MMR/MMRV oraz Haemophilus influenzae typ b, bez istotnych klinicznie interakcji. W niektórych przypadkach obserwowano niższe średnie geometryczne stężenia (GMC) przeciwciał (np. FHA, PRN, antygeny krztuśca), jednak bez wpływu na skuteczność immunologiczną. Zaleca się podawanie szczepionek w różne miejsca ciała, a także możliwość jednoczesnego stosowania z immunoglobulinami, w tym przeciwtężcową, bez ryzyka klinicznie istotnej interferencji.
Bordetella pertussis, choroba autoimmunologiczna, hemaglutynina włókienkowa, immunoglobulina przeciwtężcowa, immunosupresja, inaktywowana szczepionka przeciw grypie, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, szczepienie ochronne, szczepionka MMR, szczepionka przeciw Haemophilus influenzae, szczepionka przeciw HPV, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciw półpaścowi, szczepionka przeciw WZW typu B, toksoid błonicy i tężca, toksoid krztuścowy, transplantacja narządów - Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Interakcje
Toksoid błoniczy, stosowany jako składnik aktywny w wielu szczepionkach inaktywowanych, wykazuje brak istotnych klinicznie interakcji przy jednoczesnym podawaniu z szerokim spektrum innych szczepionek, w tym przeciw grypie (inaktywowanej), WZW typu B, poliomyelitis, HPV, MMR, ospie wietrznej oraz Haemophilus influenzae typu b. Szczepionki takie jak Boostrix i Tetraxim mogą być podawane jednocześnie z innymi preparatami, np. skoniugowanymi szczepionkami przeciw meningokokom grup A, C, W-135, Y, czy bezadiuwantowymi szczepionkami przeciw grypie sezonowej, bez istotnej interferencji immunologicznej. Warto jednak zwrócić uwagę na obserwowane niższe średnie geometryczne stężenia (GMCs) przeciwko niektórym antygenom krztuśca oraz anty-HPV, których kliniczne znaczenie pozostaje nie do końca poznane. Szczepionka DTP podawana jednocześnie ze skoniugowaną szczepionką przeciw pneumokokom wiąże się ze zwiększoną częstością reakcji gorączkowych, co wymaga profilaktycznego stosowania leków przeciwgorączkowych.
antygen krztuśca, błonica, immunoglobulina, immunoglobulina przeciwtężcowa, interakcja lekowa, krztusiec, lek immunosupresyjny, lek przeciwgorączkowy, miano przeciwciał, obniżona odporność, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd otoczkowy, reakcja gorączkowa, reakcja poszczepienna, średnie geometryczne stężenie, szczepionka inaktywowana, szczepionka MMR, szczepionka przeciw grypie, szczepionka przeciw Haemophilus influenzae, szczepionka przeciw HPV, szczepionka przeciw meningokokom, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka przeciw pneumokokom, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciw półpaścowi, szczepionka przeciw WZW B, tężec, toksoid błoniczy, zakażenie Hib - Leksykon leków
Skład i postać leku – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka IMOVAX POLIO to inaktywowana szczepionka przeciw poliomyelitis, zawierająca 0,5 ml zawiesiny z inaktywowanymi wirusami trzech typów: typ 1 (szczep Mahoney) – 29 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 7 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 26 jednostek antygenu D. Produkt spełnia wymagania Farmakopei Europejskiej oraz rekomendacje WHO. Zawiera śladowe ilości antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B), co jest istotne u pacjentów z nadwrażliwością na te substancje. Dodatkowo obecne są substancje pomocnicze, takie jak fenyloalanina (12,5 µg) i etanol (2 mg), a także fenoksyetanol, formaldehyd oraz podłoże Hanksa 199. Szczepionka jest dostępna w ampułko-strzykawkach o objętości 0,5 ml, przechowywana w temperaturze 2–8°C, nie może być zamrażana, a jej okres ważności wynosi 3 lata.
ampułko-strzykawka, antygen D, fenoksyetanol, fenyloalanina, formaldehyd, guma halobutylowa, inaktywacja wirusów, inaktywowana szczepionka przeciw poliomyelitis, inaktywowany wirus poliomyelitis, nadwrażliwość na antybiotyki, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis, streptomycyna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka IMOVAX POLIO, szczepionka przeciw poliomyelitis, wirus polio typu 1, wirus polio typu 2, wirus polio typu 3, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Poliowirus inaktywowany stanowi kluczowy składnik szczepionki skojarzonej Infanrix-IPV, zawierającej trzy serotypy: typ 1 (szczep Mahoney) w dawce 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) 8 jednostek oraz typ 3 (szczep Saukett) 32 jednostek antygenu D. Wirusy namnażane są w hodowli komórkowej VERO i inaktywowane, co zapewnia bezpieczeństwo przy zachowaniu immunogenności. Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały specyficznych efektów toksycznych ani zagrożeń dla człowieka związanych z obecnością poliowirusa w formulacji szczepionki. Ponadto, badania zgodności składników potwierdziły brak niepożądanych interakcji między inaktywowanym poliowirusem a innymi antygenami szczepionki, takimi jak toksoidy błoniczy, tężcowy oraz antygeny Bordetella pertussis.
adjuwant, antygen Bordetella pertussis, antygen D, badanie farmakologiczne, formaldehyd, hodowla komórkowa VERO, immunogenność, Infanrix-IPV, neomycyna, polimyksyna, poliowirus inaktywowany, serotypy poliowirusa, składnik immunogenny, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, toksyczność swoista, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek glinu – Dawkowanie i sposób podawania
Wodorotlenek glinu jest stosowany jako składnik aktywny w lekach zobojętniających kwas żołądkowy oraz jako adiuwant w szczepionkach, gdzie zwiększa odpowiedź immunologiczną na antygen. W szczepionkach jego dawka jest precyzyjnie ustalona przez producenta i nie podlega modyfikacjom przez lekarza. Przykładowo, w szczepionce przeciw błonicy zawartość Al³⁺ wynosi do 0,7 mg na dawkę 0,5 ml, a schemat szczepienia podstawowego obejmuje trzy dawki w różnych objętościach (0,5 ml i 0,3 ml) dostosowanych do wieku dziecka. W szczepionce przeciw tężcowi dawka wodorotlenku glinu wynosi do 1,25 mg Al³⁺ na 0,5 ml, a schemat szczepień podstawowych i przypominających jest dostosowany do historii szczepień i ryzyka ekspozycji, z podaniem dawki co 10 lat. Szczepionki podaje się głęboko podskórnie lub domięśniowo, najczęściej w mięsień naramienny lub przednio-boczną część uda, unikając podawania dożylnego.
adiuwant, atenuowany wirus, immunoglobulina tężcowa, inaktywowany wirus, jałowy ropień, lek zobojętniający, lek zobojętniający kwas żołądkowy, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, podanie donaczyniowe, przednioboczna część uda, składowa krztuśca, substancja aktywna, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepionka acelularna, szczepionka błonicza, szczepionka meningokokowa, szczepionka pełnokomórkowa, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka skojarzona, szczepionka tężcowa, uodpornienie czynno-bierne, wodorotlenek glinu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Infanrix-IPV, zawierająca toksoidy błoniczy, tężcowy, antygeny Bordetella pertussis oraz inaktywowane wirusy polio typów 1, 2 i 3, posiada ściśle określone przeciwwskazania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki szczepionki, w tym substancje czynne, pomocnicze oraz pozostałości produkcyjne takie jak neomycyna, polimyksyna i formaldehyd. Szczepionka może zawierać śladowe ilości kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng) oraz fenyloalaniny (0,036 µg), co należy uwzględnić podczas kwalifikacji. Ponadto, przeciwwskazaniem jest wystąpienie encefalopatii o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po podaniu szczepionki z komponentem krztuścowym, objawiającej się zaburzeniami świadomości, drgawkami lub innymi objawami neurologicznymi. W takich przypadkach należy zrezygnować ze szczepienia przeciw krztuścowi, kontynuując immunizację przeciw błonicy, tężcowi i polio preparatami bez komponentu krztuścowego.
antygen Bordetella pertussis, choroba neurologiczna, drgawka, encefalopatia, fenyloalanina, formaldehyd, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus polio, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, objaw neurologiczny, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciw tężcowi, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie odporności, zaburzenie świadomości, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa szczepionki IMOVAX POLIO, zawierającej inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (szczep Mahoney, 29 jednostek antygenu D), 2 (szczep MEF-1, 7 jednostek antygenu D) oraz 3 (szczep Saukett, 26 jednostek antygenu D), wykazały brak negatywnego wpływu na funkcje fizjologiczne organizmu. Badania farmakologiczne nie ujawniły działań niepożądanych, a testy toksyczności ostrej potwierdziły brak istotnych efektów toksycznych po jednorazowym podaniu dawki testowej. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały kumulacji toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania szczepionki w wielodawkowych schematach immunizacji.
antygen D, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, inaktywowany wirus poliomyelitis, profil bezpieczeństwa, reakcja miejscowa, schemat immunizacji, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka przeciw poliomyelitis, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wirus poliomyelitis, zawiesina do wstrzykiwań