droga śródskórna
Droga śródskórna (łac. via intradermalis) to sposób podawania substancji leczniczych bezpośrednio do skóry właściwej, czyli warstwy skóry znajdującej się pomiędzy naskórkiem a tkanką podskórną. Iniekcja śródskórna charakteryzuje się płytkim podaniem preparatu, zazwyczaj na głębokość 1-2 mm, gdzie powstaje charakterystyczny bąbel skórny (papula).
Ta droga podania jest wykorzystywana głównie w celach diagnostycznych, jak w przypadku testów alergicznych (np. próby tuberkulinowej, testów płatkowych) oraz do szczepień, gdzie wymagana jest silna odpowiedź immunologiczna. Skóra zawiera liczne komórki dendrytyczne i Langerhansa, które uczestniczą w prezentacji antygenów, co sprzyja silnej odpowiedzi immunologicznej przy mniejszej dawce substancji czynnej.
Technika podania śródskórnego wymaga precyzji – stosuje się strzykawkę o małej pojemności (1 ml) i igłę o małej średnicy (25-27G). Igłę wprowadza się pod kątem 10-15° ścięciem skierowanym do góry. Najczęstszymi miejscami podania są wewnętrzna powierzchnia przedramienia, górna część pleców oraz okolica naramienno-barkowa, gdzie skóra jest cienka i pozbawiona owłosienia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fimbrie – Dawkowanie i sposób podawania
Szczepionka ADACEL POLIO zawiera 5 mikrogramów fimbrii typu 2 i 3 jako składnik antygenowy krztuśca w dawce 0,5 ml, uzupełnione o toksoid krztuścowy (2,5 µg), hemaglutyninę włókienkową (5 µg), pertaktynę (3 µg), toksoidy błoniczy i tężcowy oraz inaktywowane wirusy polio trzech typów. Wszystkie antygeny są adsorbowane na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al³⁺). Szczepionka jest przeznaczona do jednorazowego podania domięśniowego, preferencyjnie w mięsień naramienny, z wykluczeniem podania w mięsień pośladkowy, śródskórnego lub podskórnego (z wyjątkiem wyjątkowych sytuacji). Zalecana jest jako dawka przypominająca u pacjentów z pełnym cyklem szczepień podstawowych, a u osób z niepełnym cyklem – jako uzupełnienie, z możliwością podania dodatkowych dawek dT po 1 i 6 miesiącach. Dawkowanie przypominające można powtarzać co 5-10 lat, co zapewnia długotrwałą ochronę przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi, w tym antygenom fimbrii.
antygen krztuśca, bierna ochrona, cykl szczepień, dawka przypominająca, droga śródskórna, fimbria typu 2 i 3, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, immunoglobulina przeciwtężcowa, inaktywowany wirus polio, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, pertaktyna, profilaktyka przeciwtężcowa, szczepienie podstawowe, szczepionka ADACEL POLIO, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciwbłonicza, szczepionka przeciwkrztuścowa, szczepionka przeciwtężcowa, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid krztuścowy, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 0,5 mg (od 1,5 mln do 6 mln żywych prątków BCG/ml); szczepionka 10 dawkowa, 1 dawka (0,1 ml)
Bezpieczeństwo szczepionki przeciwgruźliczej BCG, zawierającej żywe, atenuowane prątki podszczepu brazylijskiego Moreau, zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych. Testy toksyczności ogólnej przeprowadzone na modelach zwierzęcych (świnki morskie, myszy) wykazały brak istotnych efektów toksycznych po podaniu dawki odpowiadającej pojedynczej dawce ludzkiej, zawierającej 50 µg półsuchej masy prątków BCG (150 000–600 000 żywych prątków). Dodatkowo, test nieszkodliwości z dawką 100-krotnie większą (5 mg półsuchej masy) nie wykazał obecności zjadliwych form prątków, co potwierdza bezpieczeństwo szczepionki pod względem braku patogenności.
Bacillus Calmette-Guérin, droga śródskórna, model zwierzęcy, podszczep brazylijski Moreau, prątek BCG, prątek gruźlicy, reaktywność skórna, świnka morska, szczepionka przeciwgruźlicza BCG, test Jensena, test nieszkodliwości, toksyczność ogólna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność specyficzna, zjadliwa mykobakteria - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 0,5 mg (od 1,5 mln do 6 mln żywych prątków BCG/ml); szczepionka 10 dawkowa, 1 dawka (0,1 ml)
Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 zawiera żywe, atenuowane prątki szczepu brazylijskiego Moreau, w dawce 0,1 ml zawierającej 50 µg półsuchej masy prątków (150 000–600 000 żywych prątków). Preparat jest przeciwwskazany u kobiet ciężarnych ze względu na ryzyko przeniknięcia prątków przez łożysko i potencjalne zagrożenie dla płodu. Kobiety planujące ciążę powinny odroczyć szczepienie do okresu po porodzie lub opóźnić zajście w ciążę, jeśli szczepienie jest konieczne z przyczyn epidemiologicznych. W okresie laktacji szczepienie jest bezpieczne, gdyż podanie śródskórne minimalizuje ryzyko przenikania składników szczepionki do mleka matki, a ewentualne ilości nie stanowią zagrożenia dla dziecka karmionego piersią.
Bacillus Calmette-Guérin, ciąża, dokumentacja medyczna, droga śródskórna, karmienie piersią, kwalifikacja do szczepienia, laktacja, łożysko, płodność, podanie szczepionki, powikłania poszczepienne, prątki BCG, przeciwwskazanie medyczne, reakcja poszczepienna, szczepionka BCG, test ciążowy, wstrzyknięcie śródskórne, zawiesina do wstrzykiwań, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Właściwości farmakodynamiczne
Szczepionka przeciw wściekliźnie VERORAB zawiera inaktywowany szczep wirusa Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M, namnażany w komórkach VERO, w dawce 3,25 j.m. na 0,5 ml. Immunogenność preparatu potwierdzono w badaniach klinicznych, gdzie miano przeciwciał neutralizujących wirusa ≥ 0,5 j.m./ml uznano za poziom ochronny. Schematy 3-dawkowe (dni 0, 7, 21 lub 28) indukowały odpowiedź immunologiczną u wszystkich pacjentów do 14 dnia po szczepieniu pierwotnym, a długoterminowa obserwacja wykazała utrzymanie ochrony u 96,9% osób przez 10 lat po dawce przypominającej podanej po roku. Schematy tygodniowe, zarówno domięśniowe (2x 0,5 ml), jak i śródskórne (2x 0,1 ml), wykazały wysoką skuteczność immunologiczną z osiągnięciem miana ≥ 0,5 j.m./ml u ponad 97% uczestników do 21 dnia, a także szybkie i silne odpowiedzi anamnestyczne po symulowanej profilaktyce poekspozycyjnej (PEP) rok po szczepieniu pierwotnym.
dawka przypominająca, droga domięśniowa, droga śródskórna, immunogenność szczepionki, immunoglobulina przeciw wściekliźnie, komórki Vero, miano przeciwciał neutralizujących, odpowiedź anamnestyczna, odpowiedź immunologiczna, populacja pediatryczna, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przedekspozycyjna, przeciwciała neutralizujące wirusa wścieklizny, schemat Essen, schemat trzydawkowy, schemat Zagreb, skuteczność kliniczna, szczep Wistar Rabies, wirus wścieklizny