rozwarstwienie typu B
Rozwarstwienie aorty typu B (Stanford B lub DeBakey typ III) to stan medyczny, w którym dochodzi do rozdzielenia warstw ściany aorty, obejmujący aortę zstępującą, poniżej odejścia lewej tętnicy podobojczykowej. Jest to potencjalnie zagrażające życiu schorzenie, które wymaga natychmiastowej diagnostyki i interwencji.
W przeciwieństwie do rozwarstwienia typu A, które obejmuje aortę wstępującą i zazwyczaj wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej, rozwarstwienie typu B często leczy się zachowawczo za pomocą farmakoterapii kontrolującej ciśnienie krwi i tętno. Jednak w przypadkach powikłanych (np. przy niedokrwieniu narządów, powiększającym się tętniaku, bolesnym czy opornym na leczenie zachowawcze) może być konieczna interwencja wewnątrznaczyniowa (TEVAR) lub chirurgiczna.
Głównymi czynnikami ryzyka rozwarstwienia aorty typu B są nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, choroby tkanki łącznej (np. zespół Marfana), wrodzone anomalie aorty oraz urazy. Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych, takich jak angio-TK, angio-MR lub echokardiografia przezprzełykowa, które pozwalają precyzyjnie określić lokalizację i zasięg rozwarstwienia.
Długoterminowe postępowanie u pacjentów z rozwarstwieniem typu B wymaga ścisłej kontroli ciśnienia tętniczego, regularnych badań obrazowych do monitorowania ewentualnej progresji zmian oraz, w razie potrzeby, interwencji zabiegowych. Rokowanie jest lepsze niż w przypadku rozwarstwienia typu A, ale zależy od wielu czynników, w tym wieku pacjenta, chorób współistniejących oraz obecności powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rozwarstwienie aorty – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rozwarstwienie aorty jest stanem o wysokiej śmiertelności, sięgającej 40% przed hospitalizacją, z dalszym wzrostem o 1% na godzinę bez leczenia. Śmiertelność wewnątrzszpitalna wynosi około 28% dla typu A i 11-15,7% dla typu B. Czynniki prognostyczne wczesnej śmiertelności obejmują niekontrolowane nadciśnienie (HR 20,69), średnicę aorty ≥4,75 cm (HR 6,30), bezbólowe rozwarstwienie (OR 4,30), podwyższony poziom troponiny T (OR 3,78) oraz małopłytkowość. Powikłania takie jak ostra niewydolność nerek, hipotensja, niedokrwienie trzewi i zajęcie odgałęzień aorty są kluczowymi predyktorami śmiertelności w ostrej fazie rozwarstwienia typu B. Skala ACEF (Age, Creatinine, Ejection Fraction) jest użytecznym narzędziem do oceny ryzyka u pacjentów z ostrym rozwarstwieniem typu A poddawanych wymianie łuku aorty, wykazując związek z 1-rocznym przeżyciem (HR 1,68; 95% CI 1,34-4,91).
białko C-reaktywne, D-dimery, fałszywe światło, małopłytkowość, nadciśnienie, nawracający ból, niewydolność nerek, obrazowanie aorty, rozwarstwienie aorty, rozwarstwienie typu A, rozwarstwienie typu B, średnica aorty, stosunek neutrofili do limfocytów, stratyfikacja ryzyka, tętniak, troponina T, wariant genetyczny, wstrząs - Leksykon chorób i schorzeń
Rozwarstwienie aorty – Leczenie
Rozwarstwienie aorty to stan nagły, wymagający natychmiastowej diagnostyki i leczenia, którego strategia zależy od lokalizacji zmiany (typ A lub B wg klasyfikacji Stanford) oraz stabilności hemodynamicznej pacjenta. Podstawą terapii farmakologicznej jest szybkie obniżenie ciśnienia tętniczego do 100-120 mmHg skurczowego oraz redukcja częstości akcji serca do 60-80/min, głównie za pomocą beta-blokerów (metoprolol, esmolol, labetalol). W przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia dołącza się leki rozszerzające naczynia, takie jak nitroprusydek sodu czy nikardypina, jednak zawsze po podaniu beta-blokerów, aby uniknąć odruchowej tachykardii. Kontrola bólu realizowana jest opioidami (morfina, fentanyl). Rozwarstwienie typu A wymaga pilnej operacji otwartej z usunięciem uszkodzonego odcinka aorty i rekonstrukcją syntetycznym graftem, co znacząco zmniejsza śmiertelność (bez leczenia 50% w 48h). Alternatywnie, u pacjentów z wysokim ryzykiem, stosuje się leczenie endowaskularne (np. Gore Ascending Stent Graft).
antykoagulacja, aorta wstępująca, aorta zstępująca, beta-bloker, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, diltiazem, endoleak, esmolol, fenestracja, głęboka hipotermia, krążenie pozaustrojowe, kurczliwość mięśnia sercowego, labetalol, leczenie endowaskularne, lek rozszerzający naczynia, łuk aorty, metoprolol, niedokrwienie rdzenia kręgowego, niedomykalność zastawki aortalnej, nikardypina, nitrogliceryna, nitroprusydek sodu, paraplegia, rozwarstwienie aorty, rozwarstwienie typu A, rozwarstwienie typu B, stabilność hemodynamiczna, stent-graft, stres hemodynamiczny, światło fałszywe, technika hybrydowa, tętniak pourazowy, TEVAR, warfaryna, zastawka aortalna