tolerancja na nikotynę

Tolerancja na nikotynę to zjawisko fizjologiczne, w którym organizm stopniowo przyzwyczaja się do obecności nikotyny, co prowadzi do zmniejszenia jej działania farmakologicznego. W rezultacie osoba uzależniona potrzebuje coraz większych dawek nikotyny, aby osiągnąć ten sam efekt psychofizyczny, który wcześniej uzyskiwała przy mniejszych ilościach.

Mechanizm tolerancji nikotynowej opiera się głównie na adaptacji receptorów nikotynowych acetylocholiny w układzie nerwowym. Pod wpływem długotrwałej ekspozycji na nikotynę dochodzi do zwiększenia liczby tych receptorów (up-regulacji), zmiany ich wrażliwości oraz modyfikacji w szlakach przekaźnictwa neuronalnego, szczególnie w układzie dopaminergicznym.

Tolerancja na nikotynę rozwija się stosunkowo szybko i stanowi istotny element uzależnienia od tytoniu. Jest to jedno z kryteriów diagnostycznych zespołu uzależnienia nikotynowego według klasyfikacji ICD-10. Współwystępuje zwykle z innymi objawami uzależnienia, takimi jak głód nikotynowy i objawy odstawienia po zaprzestaniu palenia.

W praktyce klinicznej ocena stopnia tolerancji nikotynowej ma znaczenie przy doborze odpowiedniej farmakoterapii w procesie leczenia uzależnienia od tytoniu, szczególnie przy ustalaniu dawkowania nikotynowej terapii zastępczej. Leczenie uzależnienia od nikotyny wymaga kompleksowego podejścia uwzględniającego zarówno aspekt farmakologiczny, jak i behawioralny.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl