efekt presyjny
Efekt presyjny (ang. pressor effect) to zjawisko zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi w odpowiedzi na bodziec fizjologiczny, farmakologiczny lub patologiczny. W kontekście medycznym termin ten najczęściej odnosi się do wzrostu ciśnienia spowodowanego przez substancje wazoaktywne lub reakcje układu współczulnego.
Mechanizm efektu presyjnego opiera się głównie na zwiększeniu oporu naczyniowego poprzez skurcz naczyń obwodowych (wazokonstrykcję) i/lub zwiększenie pojemności minutowej serca. Kluczową rolę w tym procesie odgrywają receptory adrenergiczne, szczególnie α-adrenergiczne, których aktywacja prowadzi do skurczu mięśni gładkich naczyń krwionośnych.
Klinicznie efekt presyjny wykorzystywany jest w leczeniu stanów hipotensyjnych, szczególnie we wstrząsie, gdzie stosuje się leki presyjne (wazopresory) jak noradrenalina, adrenalina czy fenylefryna. Jednocześnie niekontrolowany efekt presyjny może być szkodliwy u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca czy niewydolnością krążenia.
Warto zaznaczyć, że niektóre substancje mogą wywoływać paradoksalny efekt presyjny, jak w przypadku interakcji inhibitorów MAO z pokarmami bogatymi w tyraminę, co może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego. W diagnostyce chorób endokrynologicznych (np. guza chromochłonnego) ocena efektu presyjnego po podaniu określonych substancji stanowi ważny element testów diagnostycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Noradrenaline SUN 0,5 mg/ml
Lek Noradrenaline SUN zawiera 0,5 mg/ml noradrenaliny w postaci zasady (500 mg/l), co odpowiada 1000 mg/l winianu noradrenaliny. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawce o pojemności 50 ml, zawierającej 25 mg noradrenaliny (50 mg winianu). Dawkowanie rozpoczyna się od 0,05-0,15 μg/kg/min noradrenaliny w postaci zasady, z możliwością modyfikacji o 0,05-0,1 μg/kg/min w zależności od efektu presyjnego. Celem terapii jest utrzymanie skurczowego ciśnienia tętniczego w zakresie 100-120 mmHg lub średniego ciśnienia tętniczego powyżej 65-80 mmHg. Dawkowanie dostosowuje się indywidualnie, a przykładowe wartości dla pacjentów o masie ciała 50-90 kg wahają się od 0,15 do 0,27 mg/godz. noradrenaliny w postaci zasady, podawanej z prędkością 0,3-0,54 ml/godz.
ampułko-strzykawka, choroba współistniejąca, ciśnienie tętnicze krwi, działanie niepożądane, efekt presyjny, lek sympatykomimetyczny, ostre niedociśnienie tętnicze, parametr hemodynamiczny, pomiar ciśnienia tętniczego, pompa infuzyjna, prędkość wlewu, roztwór do infuzji, skurczowe ciśnienie krwi, średnie ciśnienie tętnicze, winian noradrenaliny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Cynk siarczan – Interakcje
Cynk siarczan, stosowany miejscowo w kroplach do oczu (preparat Oculosan, stężenie 0,2 mg/ml), wykazuje właściwości przeciwzapalne i ściągające. W preparacie tym obecna jest również nafazolina azotan (0,05 mg/ml), co wymaga szczególnej uwagi w kontekście interakcji lekowych. Najistotniejsze przeciwwskazania dotyczą jednoczesnego stosowania z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), gdzie preparaty zawierające cynk siarczan i nafazolinę nie powinny być stosowane przez minimum 10 dni po zakończeniu terapii MAO ze względu na ryzyko nasilenia działania presyjnego nafazoliny. Ponadto, interakcje z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi mogą prowadzić do potencjalnego nasilenia ich efektów terapeutycznych, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. W dokumentacji brak jest innych specyficznych interakcji, jednak zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 15 minut przy stosowaniu innych leków okulistycznych, aby uniknąć interferencji działania.
absorpcja ogólnoustrojowa, charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu sercowo-naczyniowego, cynk siarczan, działanie niepożądane, efekt presyjny, farmakoterapia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja systemowa, krople do oczu, lek okulistyczny, mechanizm działania leku, nafazolina, nafazoliny azotan, preparat Oculosan, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, właściwości przeciwzapalne - Leksykon leków
Interakcje leku – Zoxon 1 1 mg
Doksazosyna, będąca alfa-adrenolitykiem i substratem CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jej działanie hipotensyjne. Leki takie jak inhibitory PDE-5 (sildenafil, tadalafil, wardenafil), azotany oraz inne leki przeciwnadciśnieniowe potęgują efekt wazodylatacyjny doksazosyny, co zwiększa ryzyko istotnego klinicznie niedociśnienia tętniczego i omdleń. Silne inhibitory CYP3A4 (np. klarytromycyna, ketokonazol) mogą zwiększać stężenie doksazosyny w osoczu, nasilając jej działanie. Z kolei NLPZ, estrogeny oraz sympatykomimetyki mogą osłabiać efekt hipotensyjny, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Doksazosyna wiąże się z białkami osocza w 98%, jednak nie wpływa na wiązanie innych leków, co zmniejsza ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Jednoczesne stosowanie cymetydyny powoduje niewielki, 10% wzrost AUC doksazosyny bez istotnych zmian w Cmax i T½.
aktywność reninowa osocza, alfa-adrenolityk, azotan, badanie in vitro, białko osocza, cytochrom P450 3A4, doksazosyna, działanie farmakologiczne, efekt hipotensyjny, efekt presyjny, efekt wazodylatacyjny, efekt wazokonstrykcyjny, guz chromochłonny, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE-5, kwas wanilinomigdałowy, lek beta-adrenolityczny, lek hipoglikemizujący, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający naczynia, lek wazopresyjny, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objętość wewnątrznaczyniowa, obniżenie ciśnienia tętniczego, okres półtrwania, retencja sodu, sympatykomimetyk, synteza prostaglandyn, tiazydowy lek moczopędny, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Noradrenalina – Dawkowanie i sposób podawania
Noradrenalina jest kluczowym lekiem w terapii ostrego niedociśnienia tętniczego, podawanym wyłącznie dożylnie, preferencyjnie przez centralny cewnik żylny, z kontrolą szybkości infuzji za pomocą pompy strzykawkowej, infuzyjnej lub licznika kropli. Dostępne formy to roztwory gotowe do użycia oraz koncentraty wymagające rozcieńczenia 5% glukozą, 0,9% NaCl lub ich mieszaniną. Standardowe stężenie roztworu do infuzji wynosi 40 mg/l (40 μg/ml). Początkowa dawka to 10-20 ml/godz. roztworu (0,4-0,8 mg/godz. noradrenaliny), z możliwością rozpoczęcia od 5 ml/godz. (0,2 mg/godz.). Dawkę stopniowo zwiększa się o 0,05-0,1 μg/kg/min, dążąc do utrzymania ciśnienia skurczowego 100-120 mmHg i średniego ciśnienia tętniczego powyżej 65-80 mmHg, zależnie od stanu pacjenta. Dawkowanie indywidualizuje się według masy ciała, z tabelą dawkowania obejmującą zakres od 0,05 do 1 μg/kg/min, co odpowiada szybkości infuzji od 3,75 do 135 ml/godz. dla pacjentów ważących od 50 do 90 kg.
blokada pni nerwowych, centralny cewnik żylny, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, działanie wazoaktywne, działanie znieczulające, efekt presyjny, infuzja, lidokaina, martwica tkanki, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, ostre niedociśnienie tętnicze, perfuzja tkanek, podanie dożylne, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, roztwór glukozy, sól fizjologiczna, średnie ciśnienie tętnicze, wynaczynienie, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Noradrenaline SUN 0,5 mg/ml
Winian noradrenaliny (Noradrenaline SUN) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego działanie presyjne oraz ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów w stanie krytycznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie noradrenaliny z wziewnymi anestetykami halogenowymi, lekami przeciwdepresyjnymi zawierającymi imipraminę oraz serotoninergiczno-adrenergicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, które mogą wywołać ciężką arytmię komorową lub napadowe nadciśnienie tętnicze z ryzykiem arytmii. Ponadto, nieselektywne i selektywne inhibitory MAO (w tym linezolid i błękit metylenowy) mogą nasilać efekt presyjny noradrenaliny, co wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego. Leki α-adrenolityczne (np. mezylan fentolaminy) oraz β-adrenolityczne (np. propranolol) mogą odpowiednio osłabiać działanie wazopresyjne i zmieniać hemodynamikę, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji serca.
arytmia komorowa, błękit metylenowy, działanie hipotensyjne, działanie wazopresyjne, efekt presyjny, imipramina, lek sympatykomimetyczny, lek α-adrenolityczny, lek β-adrenolityczny, linezolid, mezylan fentolaminy, napadowe nadciśnienie tętnicze, nieselektywny inhibitor MAO, pobudliwość mięśnia sercowego, propranolol, receptor α-adrenergiczny, receptor β-adrenergiczny, selektywny inhibitor MAO-A, serotoninergiczno-adrenergiczny lek przeciwdepresyjny, stymulacja adrenergiczna, układ adrenergiczny, winian noradrenaliny, włókno współczulne, wziewny anestetyk halogenowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Visine Classic 0,5 mg/ml
Tetryzoliną chlorowodorek, substancja czynna kropli do oczu Visine Classic (0,5 mg/ml), wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy i ośrodkowy układ nerwowy. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), co może prowadzić do nadmiernego wzrostu ciśnienia tętniczego. Podobne ryzyko dotyczy leków podwyższających ciśnienie tętnicze, takich jak sympatykomimetyki czy niektóre leki przeciwdepresyjne. Zaleca się konsultację lekarską przed zastosowaniem Visine Classic w takich przypadkach oraz monitorowanie parametrów hemodynamicznych. Ponadto, stosowanie kropli z innymi preparatami okulistycznymi wymaga zachowania odstępu czasowego 5-15 minut, aby uniknąć interakcji farmakodynamicznych i zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych.
beta-blokery, choroby układu sercowo-naczyniowego, działanie alfa-adrenergiczne, działanie naczynioskurczowe, efekt presyjny, inhibitory monoaminooksydazy, interakcje farmakodynamiczne, interakcje lekowe, krople do oczu, leki oftalmologiczne, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwnadciśnieniowe, leki sympatykomimetyczne, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, preparaty okulistyczne, tetryzolina chlorowodorek, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anosin 10 mg
Produkt leczniczy Anosin 10 mg, zawierający fenylefrynę w postaci chlorowodorku, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania w celu oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, zaburzenia trawienia) oraz metabolizmu i odżywiania (jadłowstręt). Rzadziej występują reakcje skórne (świąd, pokrzywka), zaburzenia układu immunologicznego (reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny), serca (tachykardia, zaburzenia rytmu, kołatanie), naczyniowe (podwyższenie ciśnienia tętniczego), a także bardzo rzadko objawy neurologiczne (drżenia, zawroty głowy) i psychiczne (lęk, bezsenność, omamy). Zatrzymanie moczu, o nieznanej częstości, wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego.
bezsenność, ból głowy, chlorowodorek, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, drżenie, działanie alfa-adrenergiczne, działanie niepożądane, efekt presyjny, fenylefryna, interwencja medyczna, jadłowstręt, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nudność, omam, parametr hemodynamiczny, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie trawienia, zatrzymanie moczu, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Moklobemid – Interakcje
Moklobemid, selektywny i odwracalny inhibitor MAO-A, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie go z selegiliną, linezolidem, tryptanami, tramadolem, petydyną, dekstrometorfanem, klomipraminą oraz dekstropropoksyfenem ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i innych poważnych działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu SSRI (np. fluoksetyna, paroksetyna, sertralina, citalopram, escitalopram), wenlafaksyny, bupropionu oraz innych leków zwiększających stężenie serotoniny, gdyż może to prowadzić do hipertermii, splątania, hiperrefleksji i drgawek klonicznych. Zalecane są odpowiednie okresy przerwy przy zmianie terapii: od 1 do 5 tygodni w przypadku SSRI, 14 dni po odstawieniu nieodwracalnych inhibitorów MAO, a trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne można wprowadzić następnego dnia po odstawieniu moklobemidu.
antykoagulant, atypowy lek przeciwdepresyjny, benzodwuazepina, choroba Parkinsona, ciśnienie krwi, cytochrom P450, dziurawiec zwyczajny, efekt presyjny, enzym CYP2C19, inhibitor MAO-A, inhibitor pompy protonowej, lek przeciwdepresyjny, lek sympatykomimetyczny, lek trójpierścieniowy, nieodwracalny inhibitor MAO, opioid, pochodna kumaryny, SNRI, SSRI, wzmożone odruchy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Revival 40 mg
Revival to preparat zawierający olmesartan medoksomil, antagonista receptora angiotensyny II, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów AT1, co przeciwdziała skurczowi naczyń i obniża ciśnienie tętnicze. Lek jest wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, a także u dzieci i młodzieży w wieku 6–18 lat. Dawkowanie powinno być indywidualizowane w zależności od wieku pacjenta, stopnia nadciśnienia oraz odpowiedzi na leczenie.
antagonista receptora angiotensyny II, efekt presyjny, farmakoterapia, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, monoterapia, nadciśnienie tętnicze u dzieci, nietolerancja laktozy, olmesartan medoksomil, pierwotne nadciśnienie tętnicze, receptor AT1, skurcz naczyń, tabletka powlekana, terapia skojarzona - Leksykon leków
Interakcje leku – Phenylephrine Unimedic 0,1 mg/ml
Fenylefryna, jako sympatykomimetyk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i hemodynamicznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest łączone stosowanie z nieselektywnymi inhibitorami MAO (iproniazyd, nialamid) ze względu na ryzyko napadowego nadciśnienia tętniczego i potencjalnie śmiertelnej hipertermii, które mogą wystąpić nawet do 15 dni po odstawieniu MAO. Ponadto, interakcje z dopaminergicznymi i zwężającymi naczynia alkaloidami sporyszu, trójpierścieniowymi i noradrenergiczno-serotoninergicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, selektywnymi inhibitorami MAO-A (moklobemid, toloksaton), linezolidem oraz guanetydyną zwiększają ryzyko przełomu nadciśnieniowego, arytmii i innych poważnych działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować także przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów nasercowych, chinidyny oraz halogenowych środków znieczulających (desfluran, enfluran, halotan, izofluran, metoksyfluran, sewofluran), które mogą nasilać ryzyko arytmii i okołooperacyjnego przełomu nadciśnieniowego.
alkaloidy sporyszu, arytmia, bromokryptyna, chinidyna, desfluran, dihydroergotamina, efekt presyjny, enfluran, ergotamina, fenylefryna, glikozyd nasercowy, guanetydyna, halogenowy środek znieczulający, halotan, hamowanie wychwytu zwrotnego, hipertermia, hipotonia, imipramina, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, izofluran, kabergolina, katecholamina, lek oksytocyczny, lek przeciwdepresyjny noradrenergiczno-serotoninergiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, linezolid, metoksyfluran, metyloergometryna, metysergid, moklobemid, napadowe nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, palpitacja, przełom nadciśnieniowy, receptor adrenergiczny, sewofluran, substancja sympatykomimetyczna, toloksaton, udar poporodowy, układ sercowo-naczyniowy, wazodylatacja, wazokonstrykcja, zaburzenie rytmu serca, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Noradrenaline Aguettant 0,08 mg/ml
Noradrenaline Aguettant to roztwór do infuzji dożylnej zawierający 0,08 mg/ml noradrenaliny winianu, dostępny w fiolkach 50 ml (4 mg noradrenaliny). Lek podaje się wyłącznie dożylnie przez cewnik żyły centralnej, aby zminimalizować ryzyko wynaczynienia i martwicy tkanek. Infuzję prowadzi się za pomocą pompy infuzyjnej lub strzykawkowej, bez rozcieńczania i bez mieszania z innymi lekami. Standardowa dawka początkowa wynosi 0,05-0,15 µg/kg/min, a dawka podtrzymująca 0,05-1,5 µg/kg/min, z możliwością stopniowego zwiększania o 0,05-0,1 µg/kg/min w zależności od efektu hemodynamicznego. Celem terapii jest utrzymanie ciśnienia skurczowego 100-120 mm Hg lub średniego ciśnienia tętniczego powyżej 65 mm Hg, z ciągłym monitorowaniem ciśnienia tętniczego i stanu pacjenta. Nie zaleca się podawania bolusa dożylnego, a zmiany dawki należy wprowadzać ostrożnie, aby uniknąć niestabilności hemodynamicznej.
bolus dożylny, cewnik żyły centralnej, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, efekt presyjny, infuzja dożylna, infuzja noradrenaliny, lek wazoaktywny, martwica tkanek, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, noradrenaliny winian, pompa infuzyjna, pompa strzykawkowa, średnie ciśnienie tętnicze, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Syrop prawoślazowy złożony 26 mg/10 ml
Syrop prawoślazowy złożony zawiera chlorowodorek efedryny w stężeniu 200 mg na 100 g syropu, co wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych wynikających z jej sympatykomimetycznego działania. Efedryna może powodować istotne klinicznie zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak podwyższenie ciśnienia tętniczego (presyjny efekt na receptory alfa-adrenergiczne), tachykardia (stymulacja receptorów beta-adrenergicznych) oraz różnorodne zaburzenia rytmu serca, w tym ekstrasystolie i migotanie przedsionków. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego obejmują pobudzenie psychoruchowe, bezsenność oraz drżenie mięśniowe, najczęściej dotyczące kończyn górnych. Częstość występowania tych działań nie została precyzyjnie określona w dostępnych danych.
arytmia, bezsenność, chlorowodorek efedryny, ciśnienie tętnicze, drżenie mięśniowe, efedryna, efekt presyjny, ekstrasystolia, migotanie przedsionków, naczynie krwionośne, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone ciśnienie tętnicze, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketalar 50 50 mg/ml
Ketalar 50 to roztwór do wstrzykiwań zawierający ketaminę w stężeniu 50 mg/ml, stosowany jako anestetyk o złożonym mechanizmie działania. Lek jest przeciwwskazany u niemowląt poniżej 3. miesiąca życia ze względu na niedojrzałość enzymatyczną i ryzyko nieprzewidywalnych reakcji. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką chorobą wieńcową, chorobą mięśnia sercowego, przebytym incydentem naczyniowo-mózgowym, rzucawką lub stanem zagrożenia rzucawką, a także u osób z zaburzeniami psychicznymi, zwłaszcza schizofrenią. Ketamina może zwiększać ciśnienie tętnicze, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen oraz ciśnienie wewnątrzczaszkowe, co stanowi istotne ryzyko u pacjentów z wymienionymi schorzeniami. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na ketaminę lub składniki preparatu, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych.
benzodiazepina, chlorowodorek ketaminy, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, choroba współistniejąca, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, dysfagia, efekt presyjny, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, pobudzenie psychoruchowe, powikłanie sercowo-naczyniowe, reakcja anafilaktyczna, rzucawka, schizofrenia, układ glutaminergiczny, układ serotoninergiczny, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zatrucie alkoholem, zdarzenie naczyniowo-mózgowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Noradrenaline SUN 0,5 mg/ml
Noradrenalina (winian noradrenaliny, ATC: C01CA03) jest silnym agonistą receptorów alfa-adrenergicznych, wywołującym wazokonstrykcję i wzrost ciśnienia tętniczego, oraz beta-1 adrenergicznym, powodującym dodatnie działanie inotropowe i początkowo chronotropowe. Podanie noradrenaliny prowadzi do wzrostu ciśnienia krwi, co może indukować odruchowe zwolnienie akcji serca. Wazokonstrykcja może ograniczać perfuzję narządową, zwłaszcza w nerkach, wątrobie, skórze i mięśniach gładkich, a miejscowe działanie może skutkować hemostazą lub martwicą tkanek, szczególnie w przypadku wynaczynienia podczas infuzji. Efekt presyjny ustępuje szybko, w ciągu 1-2 minut po zakończeniu podawania, co odzwierciedla krótki okres półtrwania i szybką eliminację leku.
ampułko-strzykawka, ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, efekt presyjny, hemostaza, lek dopaminergiczny, martwica, mięsień sercowy, naczynie krwionośne, osmolalność, perfuzja nerkowa, przepływ wątrobowy, receptor alfa, receptor beta-1, roztwór do infuzji, środek adrenergiczny, tolerancja na lek, wazokonstrykcja, winian noradrenaliny, wynaczynienie, zwężenie naczyń krwionośnych