chlorowcowany środek znieczulający
Chlorowcowane środki znieczulające to grupa leków wziewnych stosowanych w anestezjologii, zawierających w swojej strukturze atomy chlorowców (głównie fluoru). Do tej grupy zaliczamy m.in. halotan, sewofluran, desfluran i izofluran. Charakteryzują się one różną rozpuszczalnością w tkankach, co determinuje szybkość indukcji i wybudzenia z narkozy.
Mechanizm działania chlorowcowanych środków znieczulających polega głównie na modulacji funkcji kanałów jonowych w błonach neuronalnych, zwłaszcza receptorów GABA-A, co prowadzi do hamowania przewodnictwa nerwowego i wywoływania stanu znieczulenia ogólnego. Leki te charakteryzują się właściwościami anestetycznymi, przeciwbólowymi oraz zwiotczającymi mięśnie.
Środki te są metabolizowane głównie w wątrobie, przy czym poszczególne preparaty różnią się stopniem metabolizmu – od minimalnego (desfluran – około 0,02%) do znaczącego (halotan – około 20%). Większość jest wydalana przez płuca w postaci niezmienionej. Potencjalne działania niepożądane obejmują depresję układu oddechowego, hipotensję, arytmie, hepatotoksyczność (szczególnie halotan) oraz potencjalne wyzwalanie hipertermii złośliwej u predysponowanych pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Adrenalina WZF 300 mcg/0,3 ml
Adrenalina WZF w dawce 300 mikrogramów/0,3 ml wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do nasilenia jej działania lub poważnych działań niepożądanych, takich jak nadciśnienie tętnicze i zaburzenia rytmu serca. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie adrenaliny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), co może skutkować nagłym wzrostem ciśnienia tętniczego i arytmią, dlatego jest to przeciwwskazane. Nasilenie działania adrenaliny obserwuje się także przy jednoczesnym stosowaniu trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (np. amitriptylina), inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (wenlafaksyna), inhibitorów COMT, hormonów tarczycy (lewotyroksyna), teofiliny, oksytocyny, leków parasympatykolitycznych, leków przeciwhistaminowych (difenhydramina, chlorofeniramina), lewodopy oraz sympatykomimetyków (efedryna). Nieselektywne β-adrenolityki (propranolol, nadolol) mogą wywołać ciężkie nadciśnienie i bradykardię, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. U pacjentów z cukrzycą adrenalina hamuje wydzielanie insuliny, co może wymagać korekty dawki leków hipoglikemizujących.
arytmia, bradykardia, chinidyna, chlorofeniramina, chlorowcowany środek znieczulający, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, difenhydramina, glikozyd naparstnicy, gospodarka węglowodanowa, hormon tarczycy, inhibitor COMT, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, katecholo-O-metylotransferaza, lek blokujący receptory α-adrenergiczne, lek hipoglikemiczny, lek parasympatykolityczny, lek rozszerzający naczynia krwionośne, lek sympatykomimetyczny, lewodopa, milnacypran, nadciśnienie tętnicze, nieselektywny β-adrenolityk, oksytocyna, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sybutramina, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wenlafaksyna, zaburzenie rytmu serca