katechina
Katechiny to grupa naturalnych związków chemicznych należących do flawonoidów, charakteryzujących się silnymi właściwościami przeciwutleniającymi. W medycynie budzą znaczne zainteresowanie ze względu na liczne potencjalne korzyści zdrowotne, obejmujące działanie przeciwzapalne, przeciwnowotworowe oraz kardioprotekcyjne.
Najczęściej występują w herbacie (szczególnie zielonej), kakao, niektórych owocach jak jabłka, winogrona oraz w czerwonym winie. Szczególnie badaną katechiną jest galusan epigallokatechiny (EGCG), dominujący w zielonej herbacie, któremu przypisuje się właściwości hamujące rozwój komórek nowotworowych oraz obniżające poziom cholesterolu.
Badania kliniczne sugerują, że katechiny mogą mieć korzystny wpływ na metabolizm lipidów, funkcje śródbłonka naczyniowego oraz ciśnienie tętnicze. Ponadto wykazano ich działanie przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe, co może znaleźć zastosowanie w leczeniu infekcji. W praktyce klinicznej katechiny są rozważane jako potencjalne środki wspomagające w terapii chorób cywilizacyjnych, w tym chorób sercowo-naczyniowych i metabolicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Galusan epigallokatechiny – Właściwości farmakokinetyczne
Galusan epigallokatechiny (EGCG), główna katechina wyciągu z liści zielonej herbaty, jest substancją czynną maści Veregen (100 mg/g), zawierającej 55-72 mg EGCG na 1 g produktu. Farmakokinetyczne badania ekspozycji ogólnoustrojowej po miejscowym zastosowaniu maści wykazały, że maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) EGCG po aplikacji 750 mg maści o stężeniu 150 mg/g (72 mg EGCG) wynosiło średnio 7 ng/ml (maksymalnie 7,34 ng/ml). Dane te pochodzą jednak z ograniczonej liczby pacjentów. Wartości te są znacząco niższe niż stężenia osoczowe obserwowane po doustnym spożyciu naparów z zielonej herbaty, które zawierają około 50-200 mg EGCG na filiżankę, co przekłada się na wyższą ekspozycję systemową.
aplikacja na skórę, badanie farmakokinetyczne, Camellia sinensis, Cmax, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja systemowa, galusan epigallokatechiny, katechina, maść Veregen, parametry farmakokinetyczne, profil bezpieczeństwa, spożycie doustne, stężenie w osoczu, substancja czynna produktu leczniczego, wchłanianie ogólnoustrojowe, wyciąg z liści zielonej herbaty, zastosowanie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści zielonej herbaty – Właściwości farmakokinetyczne
Wyciąg z liści zielonej herbaty (Camellia sinensis) stanowi aktywny składnik maści Veregen o stężeniu 100 mg/g, zawierający 55-72 mg (-)-galusanu epigallokatechiny (EGCG) na 100 mg wyciągu. Po aplikacji przezskórnej produktu o mocy 150 mg/g w dawce 750 mg (72 mg EGCG) maksymalne stężenie EGCG w osoczu (Cmax) wynosiło około 7 ng/ml, co jest znacznie niższą ekspozycją ogólnoustrojową niż po doustnym spożyciu napojów z zielonej herbaty, gdzie pojedyncza filiżanka dostarcza 50-200 mg EGCG i generuje wyższe stężenia w osoczu. Dane farmakokinetyczne wskazują, że przezskórne podanie Veregen nie przekracza ekspozycji katechin typowej dla konsumpcji napojów, co potwierdza ograniczone ryzyko działań niepożądanych związanych z ogólnoustrojową absorpcją katechin.
aplikacja przezskórna, badanie farmakokinetyczne, Camellia sinensis, Cmax, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, galusan epigallokatechiny, katechina, liść zielonej herbaty, mirystynian izopropylu, monopalmitynostearynian glikolu propylenowego, parametr farmakokinetyczny, penetracja składników aktywnych, podanie doustne, podanie na skórę, podanie przezskórne, standaryzacja wyciągu, stężenie w osoczu, substancja pomocnicza, suchy wyciąg, właściwość farmakokinetyczna, zastosowanie dermatologiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Veregen 100 mg/g
Farmakokinetyka maści Veregen 100 mg/g, zawierającej wyciąg z liści zielonej herbaty (Camellia sinensis) z 55-72 mg (-)-galusanu epigallokatechiny (EGCG) na gram, została oceniona na podstawie narażenia ogólnoustrojowego po miejscowej aplikacji. Po podaniu dawki 750 mg maści (zawierającej 72 mg EGCG) maksymalne stężenie EGCG w osoczu (Cmax) wynosiło do 7,34 ng/ml, co jest znacznie niższe niż Cmax obserwowane po doustnym spożyciu napojów z zielonej herbaty, gdzie pojedyncza filiżanka dostarcza 50-200 mg EGCG. Dane te wskazują, że miejscowe stosowanie Veregen nie powoduje większego narażenia systemowego na katechiny niż typowe spożycie zielonej herbaty.
analiza farmakokinetyczna, aplikacja miejscowa, badanie farmakokinetyczne, Camellia sinensis, katechina, maksymalne stężenie w osoczu, mirystynian izopropylu, monopalmitynostearynian glikolu propylenowego, narażenie ogólnoustrojowe, postać farmaceutyczna, substancja czynna, właściwość farmakokinetyczna, wyciąg z liści zielonej herbaty