toksyczność sercowo-naczyniowa
Toksyczność sercowo-naczyniowa odnosi się do szkodliwego wpływu substancji chemicznych, leków i terapii na układ sercowo-naczyniowy, w tym na serce i naczynia krwionośne. Jest to poważne zjawisko kliniczne, które może prowadzić do dysfunkcji mięśnia sercowego, zaburzeń rytmu serca, niewydolności krążenia, nadciśnienia tętniczego lub innych powikłań.
Najczęstszymi czynnikami wywołującymi toksyczność sercowo-naczyniową są leki przeciwnowotworowe (zwłaszcza antracykliny jak doksorubicyna), niektóre antybiotyki, leki przeciwpsychotyczne oraz substancje uzależniające (np. kokaina, amfetamina). Mechanizmy toksyczności mogą obejmować bezpośrednie uszkodzenie kardiomiocytów, stres oksydacyjny, zaburzenia metabolizmu energetycznego komórek, dysfunkcję śródbłonka naczyniowego czy zaburzenia gospodarki elektrolitowej.
Monitorowanie toksyczności sercowo-naczyniowej jest kluczowym elementem opieki nad pacjentami poddawanymi terapiom o potencjalnym działaniu kardiotoksycznym. Obejmuje regularne badania kliniczne, elektrokardiografię, badania obrazowe serca (echokardiografia, MRI), oznaczanie biomarkerów uszkodzenia mięśnia sercowego (troponiny, peptyd natriuretyczny typu B) oraz ocenę funkcji naczyń. Wczesne wykrycie objawów toksyczności pozwala na modyfikację leczenia i wdrożenie terapii kardioprotekcyjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Scandonest 30 mg/ml 30 mg/ml
Przedawkowanie mepiwakainy chlorowodorku (Scandonest 30 mg/ml) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), układu oddechowego oraz sercowo-naczyniowego. Toksyczność rozwija się w dwóch typach: bezwzględnym (nadmierna dawka) oraz względnym (np. wstrzyknięcie donaczyniowe, spowolniony metabolizm). Objawy neurologiczne pojawiają się przy stężeniach powyżej 5 mg/l w osoczu, początkowo jako pobudzenie, parestezje, zawroty głowy, a następnie drżenia mięśniowe i uogólnione drgawki przy stężeniach ≥10 mg/l. Drgawki mogą prowadzić do niedotlenienia i hiperkapnii, a w ciężkich przypadkach do zatrzymania oddechu. Objawy sercowo-naczyniowe, takie jak niedociśnienie, bradykardia, arytmie i zatrzymanie akcji serca, pojawiają się zwykle po objawach neurologicznych, choć szybkie wstrzyknięcie donaczyniowe może spowodować ich wcześniejsze wystąpienie.
benzodiazepiny, drętwienie języka, drgawki uogólnione, kwasica, leki inotropowe, leki obkurczające naczynia, leki przeciwdrgawkowe, mepiwakaina chlorowodorek, niedociśnienie, niedotlenienie, niewydolność mięśnia sercowego, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, przedawkowanie bezwzględne, przedawkowanie względne, resuscytacja, toksyczność mepiwakainy, toksyczność sercowo-naczyniowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wstrzyknięcie donaczyniowe, zaburzenia widzenia, zakwaszenie moczu, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu - Leksykon substancji czynnych
Kapecytabina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne kapecytabiny wykazały charakterystyczną dla fluoropirymidyn toksyczność obejmującą układ pokarmowy, limfatyczny i krwiotwórczy, obserwowaną u małp Cynomolgus i myszy po wielokrotnym podaniu doustnym. Objawy te, w tym zmiany zwyrodnieniowe i zanikowe skóry, były odwracalne po zaprzestaniu terapii. W zakresie bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego, dożylne podanie dawki 100 mg/kg u małp wywołało wydłużenie odstępów PR i QT, natomiast podanie doustne w dawce 1379 mg/m²/dobę nie skutkowało takimi zaburzeniami. Dwuletnie badania na myszach nie wykazały działania rakotwórczego kapecytabiny, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa leku.
5-fluorouracyl, analog nukleozydowy, atrofia narządów, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, kapecytabina, komórki ssaków, limfocyt ludzki, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność dermatologiczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność sercowo-naczyniowa, układ krwiotwórczy, wpływ na płodność, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capecitabine LEK-AM 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kapecytabiny wykazały charakterystyczną toksyczność dla fluoropirymidyn, obejmującą układ pokarmowy, limfatyczny i krwiotwórczy, z odwracalnymi zmianami po zaprzestaniu leczenia. Zaobserwowano również toksyczność skórną, natomiast brak było objawów uszkodzenia wątroby i ośrodkowego układu nerwowego. W zakresie układu sercowo-naczyniowego, dożylne podanie dawki 100 mg/kg u małp Cynomolgus powodowało wydłużenie odcinków PR i QT, co nie występowało przy doustnym podaniu 1379 mg/m²/dobę. Dwuletnie badania na modelu mysim nie wykazały działania rakotwórczego kapecytabiny, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowe. Wpływ na płodność ujawnił odwracalne zaburzenia u samic i samców myszy, w tym atrofię narządów płciowych u samców po 13 tygodniach terapii.
5-fluorouracyl, analog nukleozydowy, atrofia narządów, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, kapecytabina, poronienie, potencjał mutagenny, resorpcja płodów, śmierć płodu, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność sercowo-naczyniowa, toksyczność skórna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, uszkodzenie chromosomalne, wady wrodzone, zaburzenia płodności, zmiany zwyrodnieniowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gexiro 500 mg + 150 mg
Produkt Gexiro, zawierający 500 mg paracetamolu i 150 mg ibuprofenu, wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności, ciąży i laktacji. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania leku u kobiet ciężarnych, a NLPZ, w tym ibuprofen, mogą powodować wady wrodzone oraz poważne powikłania u płodu, zwłaszcza po 20. tygodniu ciąży, takie jak małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego. Stosowanie Gexiro w I i II trymestrze jest dopuszczalne tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności, przy minimalnej dawce i najkrótszym czasie terapii. Od 20. tygodnia ciąży zaleca się monitorowanie przedporodowe pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, a w przypadku ich wystąpienia – natychmiastowe odstawienie leku. W III trymestrze stosowanie Gexiro jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ sercowo-naczyniowy i oddechowy płodu, zaburzenia czynności nerek, wydłużenie czasu krwawienia oraz hamowanie skurczów macicy.
badanie epidemiologiczne, działanie antyagregacyjne, hamowanie skurczów macicy, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paracetamol, problem z zajściem w ciążę, rozwój układu nerwowego, toksyczność sercowo-naczyniowa, wada wrodzona, wpływ na płodność, zaburzenie czynności nerek, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Strepsils Intensive 8,75 mg
Flurbiprofen, zawarty w preparacie Strepsils Intensive w dawce 8,75 mg w formie tabletek do ssania, jest inhibitorem syntezy prostaglandyn, co ma istotne implikacje dla płodności, ciąży oraz laktacji. Stosowanie flurbiprofenu w I i II trymestrze ciąży jest dopuszczalne wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, przy zastosowaniu najmniejszej skutecznej dawki i ograniczeniu czasu terapii do minimum. Dane epidemiologiczne wskazują na podwyższone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%) oraz wytrzewienia płodu przy stosowaniu inhibitorów prostaglandyn we wczesnej ciąży. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają zwiększoną częstość strat ciąż, obumarcia zarodka i wad rozwojowych, szczególnie w okresie organogenezy. W III trymestrze stosowanie flurbiprofenu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, nadciśnienia płucnego u płodu, zaburzeń czynności nerek oraz wydłużenia czasu krwawienia i zahamowania skurczów macicy u matki.
cyklooksygenaza, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, flurbiprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, organogeneza, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, ryzyko bezwzględne, Strepsils Intensive, synteza prostaglandyn, toksyczność sercowo-naczyniowa, trymestr ciąży, trzeci trymestr ciąży, wada układu krążenia, wada wrodzona serca, wytrzewienie płodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie owulacji, zahamowanie skurczów macicy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Diclofenac sodium Nutra Essential 40 mg/ml
Diklofenak sodowy w postaci aerozolu na skórę (Diclofenac sodium Nutra Essential, 40 mg/ml) wykazuje ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym i drugim trymestrze. Mechanizm działania polegający na hamowaniu syntezy prostaglandyn może prowadzić do zwiększonego ryzyka poronień samoistnych, wad rozwojowych serca oraz wytrzewienia, z bezwzględnym ryzykiem wad sercowo-naczyniowych wzrastającym z <1% do około 1,5%. W trzecim trymestrze stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ sercowo-naczyniowy i oddechowy płodu (m.in. przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, małowodzie) oraz zaburzenia hemostazy i czynności skurczowej macicy u matki, co może skutkować wydłużeniem czasu krwawienia, działaniem przeciwpłytkowym i opóźnionym porodem.
diklofenak sodowy, działanie przeciwpłytkowe, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, poronienie, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, toksyczność oddechowa, toksyczność sercowo-naczyniowa, trymestr ciąży, wada rozwojowa serca, wada układu sercowo-naczyniowego, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności skurczowej macicy, zaburzenie hemostazy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capecitabine Glenmark 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne kapecytabiny wykazały charakterystyczne dla fluoropirymidyn objawy toksyczności układu pokarmowego, limfatycznego i krwiotwórczego u małp Cynomolgus oraz myszy po wielokrotnym podaniu doustnym, które były odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Zaobserwowano również toksyczność skórną o charakterze zwyrodnieniowym i zanikowym, bez zmian toksycznych w wątrobie i ośrodkowym układzie nerwowym. W badaniach sercowo-naczyniowych u małp toksyczność objawiająca się wydłużeniem odstępów PR i QT wystąpiła jedynie po dożylnym podaniu dawki 100 mg/kg, natomiast nie zaobserwowano jej po podawaniu doustnym w dawce 1379 mg/m²/dobę. Dwuletnie badania rakotwórczości na myszach nie wykazały działania karcynogennego kapecytabiny.
analog nukleozydowy, atrofia narządów, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, dawka leku, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, kapecytabina, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutacji genowej, toksyczność sercowo-naczyniowa, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chromosomalne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie płodności, zmiany zwyrodnieniowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cipronex 500 mg
Przedawkowanie cyprofloksacyny manifestuje się wieloukładowymi objawami toksycznymi, których nasilenie koreluje z dawką leku. Dawka 12 g wywołuje objawy neurologiczne o lekkim nasileniu, takie jak zawroty głowy, drżenie, ból głowy i zmęczenie, natomiast dawka 16 g może prowadzić do poważnych powikłań, w tym ostrej niewydolności nerek. Wśród symptomów dominują zaburzenia neurologiczne (drgawki, omamy, splątanie), gastroenterologiczne (dyskomfort w jamie brzusznej), nefrologiczne (krystaluria, krwiomocz) oraz hepatologiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne wydłużenie odstępu QT w EKG, które stanowi ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca i wymaga stałej kontroli kardiologicznej.
ból głowy, dializa otrzewnowa, drgawki, drżenie, dyskomfort w jamie brzusznej, hemodializa, kontrola elektrokardiograficzna, krwiomocz, krystaluria, leczenie objawowe, objawy neurologiczne, omamy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, przedawkowanie cyprofloksacyny, splątanie, toksyczność sercowo-naczyniowa, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zakwaszanie moczu, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Escytalopram – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Escytalopram, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje w badaniach przedklinicznych na szczurach kardiotoksyczność objawiającą się zastoinową niewydolnością serca przy dawkach wywołujących ogólne działanie toksyczne. Kardiotoksyczność koreluje bardziej z maksymalnymi stężeniami w osoczu niż z całkowitą ekspozycją (AUC), gdzie maksymalne stężenia bez działań niepożądanych były około 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, a AUC 3-4-krotnie wyższe. W porównaniu, S-enancjomer cytalopramu wykazywał AUC 6-7 razy wyższe niż ekspozycja kliniczna. Działanie kardiotoksyczne wiąże się z wpływem na aminy biogenne i hemodynamikę, prowadząc do niedokrwienia, jednak mechanizm nie jest w pełni poznany. W badaniach toksycznego wpływu na rozwój stwierdzono embriotoksyczność (zmniejszenie masy ciała płodów, opóźnienie kostnienia) przy ekspozycji przekraczającej kliniczną, bez zwiększenia częstości wad rozwojowych. Długotrwałe podawanie powodowało odwracalną fosfolipidozę w tkankach (płuca, najądrza, wątroba) przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, jednak znaczenie kliniczne tego zjawiska pozostaje niejasne.
amfifilny kation, amina biogenna, badanie toksykologiczno-kinetyczne, działanie embriotoksyczne, fosfolipid, fosfolipidoza, implantacja zarodka, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, narażenie kliniczne, niedokrwienie, nieprawidłowe nasienie, opóźnienie kostnienia, pole pod krzywą stężenie-czas, S-enancjomer cytalopramu, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie w osoczu, toksyczność rozwojowa, toksyczność sercowo-naczyniowa, wada rozwojowa, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności, zastoinowa niewydolność serca, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capecitabinum Glenmark 500 mg
Przedkliniczne badania kapecytabiny wykazały charakterystyczną toksyczność po wielokrotnym podaniu u małp Cynomolgus i myszy, obejmującą układ pokarmowy, limfatyczny i krwiotwórczy, z odwracalnym charakterem zmian. Zaobserwowano również toksyczność skórną, natomiast nie stwierdzono uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego ani wątroby. W zakresie układu sercowo-naczyniowego, dożylne podanie dawki 100 mg/kg u małp powodowało wydłużenie odstępów PR i QT w EKG, co nie występowało przy podawaniu doustnym w dawce 1379 mg/m²/dobę. Dwuletnie badania rakotwórczości na myszach nie wykazały działania karcynogennego kapecytabiny, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowe leku.
5-fluorouracyl, analog nukleozydowy, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, elektrokardiogram, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, kapecytabina, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność sercowo-naczyniowa, toksyczność skórna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cilostop 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cylostazolu, substancji czynnej leku CILOSTOP 100 mg, wskazują na jego mechanizm działania jako inhibitora fosfodiesterazy typu III (PDE III), co prowadzi do wzrostu stężenia cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych, tłumacząc właściwości przeciwpłytkowe i naczyniorozszerzające. Badania na zwierzętach wykazały gatunkową różnicę w wrażliwości układu sercowo-naczyniowego, z patologiami u psów, ale bez zmian u szczurów i małp. Elektrokardiograficzne testy u psów i małp nie wykazały wydłużenia odstępu QTc, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa kardiologicznego. Ocena genotoksyczności cylostazolu była w większości negatywna, z wyjątkiem marginalnego wzrostu aberracji chromosomalnych in vitro w komórkach jajników chomików chińskich, jednak testy in vivo sugerują niskie ryzyko genotoksyczności u ludzi.
aberracja chromosomalna, badanie elektrokardiograficzne, badanie karcynogenności, cAMP, cykliczny adenozynomonofosforan, cylostazol, działanie inotropowe dodatnie, działanie naczyniorozszerzające, genotoksyczność, inhibitor fosfodiesterazy typu III, komórki jajnika chomika chińskiego, mutacja genu bakterii, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sercowo-naczyniowa, właściwość przeciwpłytkowa, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwikaton 50 mg
Przedkliniczne badania wildagliptyny wykazały, że u psów dawka NOAEL dla opóźnień przewodzenia wewnątrzsercowego wynosiła 15 mg/kg mc., co odpowiada 7-krotnej ekspozycji względem Cmax u ludzi. U gryzoni obserwowano piankowate makrofagi pęcherzykowe w płucach przy dawkach ≥ 25 mg/kg u szczurów (5-krotna ekspozycja AUC względem ludzi) oraz 750 mg/kg u myszy (142-krotna ekspozycja). Objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów obejmowały miękkie, śluzowate stolce, biegunkę i obecność krwi w kale, przy czym nie ustalono dawki NOAEL. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności wildagliptyny. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka NOAEL dla zmian kostnych (faliste żebra) wynosiła 75 mg/kg (10-krotna ekspozycja), a u królików 50 mg/kg (9-krotna ekspozycja), przy czym zmiany u królików występowały tylko przy toksyczności matki. Toksyczność rozwojowa u szczurów pojawiała się przy dawkach ≥ 150 mg/kg, związana z toksycznością matki, a w pokoleniu F1 obserwowano przemijające zmniejszenie masy ciała i aktywności ruchowej.
badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, biegunka, działanie genotoksyczne, faliste żebra, gruczolakorak sutka, krew w kale, łuszczenie skóry, makrofagi pęcherzykowe, miękki stolec, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, pęcherzyk skórny, potencjał mutagenny, przewodzenie wewnątrzsercowe, rozwój pourodzeniowy, śluzowaty stolec, toksyczność płucna, toksyczność sercowo-naczyniowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, toksyczność żołądkowo-jelitowa, wildagliptyna, zmiana martwicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glypvilo 50 mg
Przedkliniczne badania wildagliptyny wykazały, że lek jest stosunkowo bezpieczny przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi, z dawkami NOAEL znacznie przekraczającymi ekspozycję kliniczną. U psów stwierdzono opóźnienia przewodzenia wewnątrzsercowego przy dawkach powyżej 15 mg/kg mc., co odpowiada 7-krotnej ekspozycji względem Cmax u ludzi. W modelach gryzoni zaobserwowano gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach przy dawkach NOAEL 25 mg/kg u szczurów (5-krotna ekspozycja AUC względem ludzi) oraz 750 mg/kg u myszy (142-krotna ekspozycja). Objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów obejmowały biegunkę i krwawienia, jednak nie ustalono dawki bezobjawowej. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności wildagliptyny, a badania reprodukcyjne potwierdziły brak wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodka, z dawkami NOAEL dla toksyczności zarodkowo-płodowej wynoszącymi 50-75 mg/kg mc. (9-10-krotna ekspozycja względem ludzi). Działania toksyczne na potomstwo obserwowano jedynie przy dawkach ≥150 mg/kg mc. z towarzyszącą toksycznością matki.
badania płodności, badania toksyczności, badanie genotoksyczne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, łuszczenie skóry, makrofagi pęcherzykowe, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, objawy przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny, toksyczność dla zarodka, toksyczność płucna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sercowo-naczyniowa, toksyczność skórna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, wewnątrzsercowe przewodzenie impulsów, wildagliptyna, właściwości mutagenne, zmiany histopatologiczne, zmiany martwicze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stepcil 100 mg
Badania przedkliniczne cylostazolu, substancji czynnej leku Stepcil, wykazały, że działa on jako inhibitor fosfodiesterazy III, zwiększając stężenie cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych, co stanowi podstawę jego działania farmakologicznego. U psów zaobserwowano zmiany chorobowe w układzie sercowo-naczyniowym, jednak nie występowały one u szczurów i małp, co sugeruje gatunkowo swoistą toksyczność sercową. Nie stwierdzono wydłużenia odstępu QTc w badaniach na psach i małpach. Testy mutagenności (m.in. mutacje genów bakterii, aberracje chromosomalne in vivo) były negatywne, z wyjątkiem słabego, ale istotnego statystycznie wzrostu aberracji chromosomalnych in vitro w komórkach jajników chomików chińskich. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów (dawki do 500 mg/kg/dobę) i myszy (do 1000 mg/kg/dobę) nie wykazały potencjału kancerogennego cylostazolu.
aberracja chromosomalna, badanie przedkliniczne, cykliczny AMP, cylostazol, dojrzewanie komórki jajowej, działanie embriofetotoksyczne, działanie inotropowe dodatnie, działanie naczyniorozszerzające, działanie teratogenne, inhibitor fosfodiesterazy III, komórki jajnika chomika chińskiego, obumarcie płodu, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, repolaryzacja mięśnia sercowego, szpik kostny, toksyczność sercowo-naczyniowa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Anopyrin 75 mg
Stosowanie kwasu acetylosalicylowego (Anopyrin 75 mg) u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnego podejścia. Dawkowanie do 100 mg/dobę jest uważane za względnie bezpieczne pod warunkiem specjalistycznego monitorowania, natomiast dawki ≥500 mg/dobę mogą negatywnie wpływać na przebieg ciąży i rozwój płodu, zwiększając ryzyko poronienia, wad serca oraz defektów ściany brzusznej. W trzecim trymestrze stosowanie kwasu acetylosalicylowego jest przeciwwskazane w dawkach powyżej 100 mg/dobę ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ sercowo-naczyniowy i oddechowy płodu (m.in. przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek z małowodziem), a także wydłużenie czasu krwawienia i hamowanie skurczów macicy u matki.
działanie antyagregacyjne, hamowanie skurczów macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, kwas acetylosalicylowy, małowodzie, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, organogeneza, poronienie, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewód tętniczy, salicylan, śmiertelność zarodkowa, strata przedimplantacyjna, synteza cyklooksygenazy, tabletka dojelitowa, toksyczność sercowo-naczyniowa, wada rozwojowa serca, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona, wrodzony defekt ściany brzusznej, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie owulacji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Etodal 100mg/g
Stosowanie etofenamatu (Etodal, 100 mg/g, żel) u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa oraz potencjalne ryzyko dla płodu. W pierwszym i drugim trymestrze stosowanie leku powinno być rozważane jedynie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, z rygorystycznym przestrzeganiem zalecanej dawki dobowej. Epidemiologiczne dane wskazują, że inhibitory syntezy prostaglandyn, takie jak etofenamat, mogą zwiększać ryzyko poronienia, wad rozwojowych serca oraz wytrzewienia wrodzonego, podnosząc całkowite ryzyko wrodzonych wad sercowo-naczyniowych z <1% do około 1,5%. Ryzyko to jest zależne od dawki i czasu trwania terapii.
etofenamat, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, obrzęk, prostaglandyna, przeciwwskazanie bezwzględne, przewód tętniczy Botalla, skąpomocz, tendencja do krwawień, toksyczność sercowo-naczyniowa, trymestr ciąży, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa serca, wrodzona wada sercowo-naczyniowa, wytrzewienie wrodzone, zaburzenie funkcji nerek, zahamowanie akcji porodowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AGARTHA 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wildagliptyny, substancji czynnej leku AGARTHA, wykazały brak działania mutagennego oraz brak istotnego wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodka u szczurów. Dawki niepowodujące działań niepożądanych (NOAEL) ustalono na poziomie 15 mg/kg mc. dla opóźnień przewodzenia impulsów u psów (7-krotna ekspozycja względem Cmax u ludzi), 25 mg/kg mc. u szczurów oraz 750 mg/kg mc. u myszy dla gromadzenia piankowatych makrofagów w płucach (odpowiednio 5- i 142-krotność ekspozycji AUC u ludzi). W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików dawki NOAEL wynosiły 75 mg/kg mc. i 50 mg/kg mc., odpowiednio 10- i 9-krotność ekspozycji u ludzi. W badaniu karcynogenności na szczurach (do 900 mg/kg mc.) nie stwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworów, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolakoraka sutków i naczyniakomięsaka krwionośnego przy dawkach ≥ 100 mg/kg mc., jednak uznano to za mało istotne klinicznie dla ludzi ze względu na brak genotoksyczności i specyfikę gatunkową.
badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, ekspozycja na produkt leczniczy, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, makrofag pęcherzykowy, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, rozwój płodu, toksyczne działanie na zarodek, toksyczność płucna, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność sercowo-naczyniowa, toksyczność skórna, wildagliptyna, wpływ na rozrodczość, zmiana histopatologiczna, zmiana kośćca, zmiana martwicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Omnipaque 518 mg/ml (240 mg jodu/ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa joheksolu, substancji czynnej środka kontrastowego Omnipaque, wykazały jego korzystny profil toksykologiczny. Po dożylnym podaniu u myszy i szczurów odnotowano bardzo niską toksyczność ostrą. Farmakokinetycznie joheksol charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza, co sprzyja szybkiej eliminacji i minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Szczególnie istotna jest dobra tolerancja nerkowa, co jest kluczowe w kontekście nefrotoksyczności środków jodowych, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem nefropatii pokontrastowej. Ponadto, badania wykazały minimalne efekty toksyczne na układ sercowo-naczyniowy oraz niską neurotoksyczność, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania joheksolu w diagnostyce obrazowej, w tym neuroangiografii i badaniach naczyniowych.
działanie antykoagulacyjne, joheksol, jonowy środek kontrastujący, lek przeciwzakrzepowy, nefropatia pokontrastowa, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, reakcja anafilaktoidalna, środek kontrastujący niejonowy, toksyczność ostra, toksyczność sercowo-naczyniowa, tolerancja nerkowa, uwalnianie histaminy, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dexak 25 mg
Produkt leczniczy Dexak zawierający deksketoprofen 25 mg (granulat w saszetce) wykazuje istotny wpływ na zdolności rozrodcze kobiet oraz przebieg ciąży i laktacji. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ sercowo-naczyniowy i płucny płodu (m.in. przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne), zaburzenia czynności nerek oraz wydłużenie czasu krwawienia u matki. W pierwszym i drugim trymestrze stosowanie deksketoprofenu jest dopuszczalne jedynie przy zdecydowanej konieczności medycznej, z zastosowaniem najmniejszej skutecznej dawki i minimalnego czasu terapii, przy jednoczesnym monitorowaniu stanu pacjentki i płodu. Dane farmakoepidemiologiczne wskazują na wzrost ryzyka poronienia oraz wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego z poziomu <1% do około 1,5% przy stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn, w tym deksketoprofenu.
dane farmakoepidemiologiczne, deksketoprofen, diagnostyka niepłodności, działanie przeciwpłytkowe, hamowanie skurczów macicy, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, karmienie piersią, laktacja, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, NLPZ, poronienie przed zagnieżdżeniem, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, toksyczność sercowo-naczyniowa, trzeci trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, wydłużony czas krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie budowy układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ampres 10 mg/ml
Przedawkowanie chloroprokainy chlorowodorku, aktywnego składnika Ampres, choć rzadkie przy zalecanych dawkach dooponowych, może prowadzić do poważnych powikłań ogólnoustrojowych, zwłaszcza neurotoksycznych i kardiotoksycznych. Dawka śmiertelna LD50 u myszy wynosi 97 mg/kg dożylnie, co wskazuje na potencjalne ryzyko toksyczności przy nadmiernym podaniu. Objawy neurotoksyczne rozwijają się sekwencyjnie: od parestezji w okolicy ust, odrętwienia języka, oszołomienia, problemów ze słuchem i szumów usznych, przez zaburzenia widzenia i skurcze mięśni, aż do uogólnionych drgawek toniczno-klonicznych, utraty przytomności oraz zaburzeń oddechowych (hipoksja, hiperkapnia), które mogą prowadzić do zatrzymania oddechu. Toksyczność sercowo-naczyniowa objawia się niedociśnieniem tętniczym, bradykardią, arytmią, a w skrajnych przypadkach zatrzymaniem akcji serca, zwykle po wystąpieniu objawów neurotoksycznych, z wyjątkiem pacjentów pod znieczuleniem ogólnym lub głęboką sedacją.
arytmia, bradykardia, chloroprokaina chlorowodorek, dawka LD50, drgawki toniczno-kloniczne, hiperkapnia, hipoksja, lek analeptyczny, lek przeciwdrgawkowy, neurotoksyczność, niedobór cholinesterazy, niedociśnienie tętnicze, odrętwienie języka, ośrodkowy układ nerwowy, ostra toksyczność, parestezje, podanie dooponowe, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność sercowo-naczyniowa, układ krążenia, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddychania, znieczulenie miejscowe, znieczulenie rdzeniowe