choroba wrzodowa związana z NLPZ

Choroba wrzodowa związana z NLPZ (niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi) stanowi istotne powikłanie stosowania tej grupy leków. NLPZ uszkadzają błonę śluzową przewodu pokarmowego poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania śluzu ochronnego i wodorowęglanów, zaburzenia mikrokrążenia oraz bezpośredniego działania drażniącego na nabłonek.

Czynnikami ryzyka rozwoju choroby wrzodowej związanej z NLPZ są: wiek powyżej 65 lat, wcześniejsze epizody choroby wrzodowej, jednoczesne stosowanie kilku NLPZ, terapia wysokimi dawkami leków, jednoczesne stosowanie glikokortykosteroidów lub antykoagulantów, zakażenie Helicobacter pylori oraz choroby współistniejące (niewydolność serca, nerek, wątroby).

Profilaktyka choroby wrzodowej związanej z NLPZ obejmuje stosowanie selektywnych inhibitorów COX-2, łączenie NLPZ z inhibitorami pompy protonowej, prostaglandynami (mizoprostol) lub antagonistami receptora H2. U pacjentów z podwyższonym ryzykiem powikłań należy rozważyć eradykację H. pylori przed rozpoczęciem długotrwałej terapii NLPZ.

Leczenie choroby wrzodowej związanej z NLPZ polega na odstawieniu leku wywołującego lub zastąpieniu go bezpieczniejszym preparatem oraz włączeniu inhibitora pompy protonowej w standardowej dawce przez okres 4-8 tygodni. W przypadku powikłań, takich jak krwawienie, perforacja czy zwężenie odźwiernika, może być konieczna interwencja endoskopowa lub chirurgiczna.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl