Tussidex
Tussidex to złożony preparat przeciwkaszlowy zawierający jako substancje czynne dekstrometorfan (antagonista receptorów NMDA o działaniu przeciwkaszlowym) oraz gwajafenezynę (lek wykrztuśny). Jest stosowany w leczeniu objawowym kaszlu, szczególnie suchego, nieproduktywnego, występującego w przebiegu infekcji górnych dróg oddechowych.
Dekstrometorfan działa na ośrodkowy układ nerwowy, tłumiąc odruch kaszlowy poprzez wpływ na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym. Gwajafenezyna natomiast zmniejsza lepkość wydzieliny oskrzelowej i ułatwia jej odkrztuszanie. Taka kombinacja pozwala na skuteczne łagodzenie kaszlu przy jednoczesnym ułatwieniu usuwania wydzieliny z dróg oddechowych.
Tussidex należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami wątroby, nerek oraz u osób z astmą oskrzelową. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Ze względu na potencjał uzależniający dekstrometorfanu, terapia powinna być krótkotrwała i stosowana zgodnie z zaleceniami lekarza.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Dekstrometorfan, substancja czynna leku Tussidex (30 mg, kapsułki miękkie), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, co umożliwia rozpoczęcie działania przeciwkaszlowego już w ciągu 15-30 minut. Czas utrzymywania się efektu terapeutycznego wynosi około 5-6 godzin, co determinuje schemat dawkowania. Substancja podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, głównie poprzez O-demetylację katalizowaną przez izoenzym CYP2D6, co prowadzi do powstania aktywnego metabolitu – dekstrorfanu (3-hydroksy-N-metylomorfinanu), który również wykazuje działanie przeciwkaszlowe. Występują znaczne różnice fenotypowe w metabolizmie dekstrometorfanu, co wpływa na farmakokinetykę, skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
3-hydroksy-N-metylomorfinan, 3-hydroksymorfinan, 3-metoksymorfinan, CYP2D6, cytochrom P450, dekstrometorfan, dekstrorfan, dostępność biologiczna, działanie przeciwkaszlowe, farmakokinetyka dekstrometorfanu, metabolit morfinanowy, metabolizm pierwszego przejścia, O-demetylacja, okres półtrwania, produkt sprzężony, profil farmakokinetyczny, Tussidex, wchłanianie z przewodu pokarmowego -
Leksykon leków
Lek Tussidex w postaci kapsułek miękkich zawiera 30 mg dekstrometorfanu bromowodorku i jest wskazany do leczenia kaszlu u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia. Zalecana dawka dla osób powyżej 12 lat wynosi 30 mg co 6-8 godzin, z maksymalną dawką dobową 120 mg (4 kapsułki). U młodzieży w wieku 12-16 lat stosowanie leku powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza, ze względu na konieczność oceny stosunku korzyści do ryzyka. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat ze względu na zbyt wysoką dawkę substancji czynnej, która może powodować poważne działania niepożądane. Kapsułki należy połykać w całości, nie rozgryzać ani nie otwierać, aby nie zaburzyć farmakokinetyki leku.
czerwień koszenilowa, dekstrometorfan bromowodorek, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, farmakokinetyka leku, glikol propylenowy, kapsułka miękka, kaszel, kaszel nawracający, kaszel przewlekły, maksymalna dawka dobowa, nietolerancja substancji pomocniczych, podanie doustne, sorbitol, Tussidex, wywiad medyczny -
Leksykon leków
Produkt leczniczy TUSSIDEX dostępny jest w formie miękkich kapsułek doustnych, zawierających 30 mg dekstrometorfanu bromowodorku jako substancji czynnej. Kapsułki mają charakterystyczny różowy kolor dzięki obecności barwnika czerwieni koszenilowej (E 124), który może wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych pacjentów. W skład preparatu wchodzą również substancje pomocnicze, takie jak sorbitol (8,26 mg/kapsułkę) oraz glikol propylenowy (25 mg/kapsułkę), które pełnią funkcje rozpuszczalników, stabilizatorów i środków nawilżających, wpływając na farmaceutyczne właściwości leku oraz komfort stosowania. Otoczka kapsułki zawiera żelatynę, glicerol, sorbitol oraz wodę oczyszczoną, co zapewnia odpowiednią elastyczność i stabilność produktu.
barwnik farmaceutyczny, czerwień koszenilowa, dekstrometorfanu bromowodorek, droga podania leku, eter monoetylowy glikolu dietylenowego, glicerol, glikol propylenowy, interakcja lekowa, kapsułka miękka, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, reakcja alergiczna, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, Tussidex, żelatyna
