powikłania płucno-sercowe

Powikłania płucno-sercowe (cardiopulmonary complications) stanowią istotny problem kliniczny, obejmujący szereg patologii, które dotyczą jednocześnie układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Mogą one wystąpić jako następstwo zabiegów chirurgicznych, urazów, przewlekłych chorób płuc, chorób serca lub jako skutek uboczny stosowanej farmakoterapii.

Do najczęstszych powikłań płucno-sercowych należą: zatorowość płucna, obrzęk płuc, ostry zespół niewydolności oddechowej (ARDS), zapalenie płuc związane z wentylacją mechaniczną, nadciśnienie płucne oraz prawostronna niewydolność serca. Szczególnie niebezpieczna jest zatorowość płucna, która może rozwinąć się na skutek długotrwałego unieruchomienia pacjenta, po zabiegach ortopedycznych lub w następstwie zakrzepicy żył głębokich.

Diagnostyka powikłań płucno-sercowych obejmuje badania obrazowe (RTG klatki piersiowej, tomografia komputerowa, echokardiografia), badania czynnościowe układu oddechowego (spirometria, gazometria), elektrokardiografię oraz oznaczenia biomarkerów sercowych (troponina, peptyd natriuretyczny typu B). Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta.

Profilaktyka powikłań płucno-sercowych obejmuje wczesną mobilizację pacjentów po zabiegach, stosowanie profilaktyki przeciwzakrzepowej, fizjoterapię oddechową oraz optymalizację leczenia chorób współistniejących. U pacjentów z przewlekłymi chorobami płuc lub serca istotne jest regularne monitorowanie stanu klinicznego oraz systematyczne przyjmowanie zaleconych leków.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl