obce cząstki
Obce cząstki to materiały, które przedostają się do organizmu człowieka w sposób niezamierzony lub przypadkowy. Mogą to być fragmenty metalu, drewna, szkła, plastiku, tkanin, czy inne substancje nieorganiczne lub organiczne pochodzące ze środowiska zewnętrznego. Identyfikacja i usunięcie ciał obcych stanowi istotny element postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w wielu dziedzinach medycyny.
W praktyce klinicznej obce cząstki najczęściej spotykane są w przypadku urazów penetrujących (rany kłute, postrzałowe), wypadków komunikacyjnych, przemysłowych lub domowych. Szczególnie niebezpieczne są ciała obce zlokalizowane w narządach wewnętrznych, drogach oddechowych, przewodzie pokarmowym czy oku. Ich obecność może prowadzić do powikłań takich jak infekcje, perforacje narządów, krwotoki czy reakcje zapalne.
Diagnostyka obecności ciał obcych opiera się głównie na badaniach obrazowych: RTG (szczególnie skuteczne przy metalicznych ciałach obcych), USG, tomografii komputerowej czy rezonansie magnetycznym (przeciwwskazanym przy podejrzeniu obecności ferromagnetycznych ciał obcych). Leczenie polega na chirurgicznym usunięciu ciała obcego, a następnie zapobieganiu powikłaniom poprzez antybiotykoterapię, profilaktykę przeciwtężcową i monitorowanie gojenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – d-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
d-Szczepionka błonicza adsorbowana to preparat w postaci zawiesiny do wstrzykiwań, zawierający toksoid błoniczy w dawce 0,5 ml, z zawartością nie mniejszą niż 5 jednostek międzynarodowych (j.m.) oraz adiuwant w postaci wodorotlenku glinu uwodnionego w stężeniu do 0,5 mg Al³⁺. Substancje pomocnicze obejmują tiomersal jako konserwant, chlorek sodu zapewniający odpowiednie ciśnienie osmotyczne oraz wodę do wstrzykiwań. Preparat charakteryzuje się białą lub prawie białą, jednorodną zawiesiną, którą przed podaniem należy dokładnie wymieszać, aby rozproszyć ewentualny osad i uzyskać jednorodną konsystencję. Produkt jest pakowany w ampułki ze szkła typu I, dostępne w opakowaniach po 5 lub 15 sztuk, przeznaczony do podania pozajelitowego.
adiuwant, ampułka ze szkła, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, jednostka międzynarodowa, obce cząstki, podanie pozajelitowe, substancja konserwująca, szczepionka błonicza adsorbowana, tiomersal, toksoid błoniczy, utylizacja produktów medycznych, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DTP (błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana) jest zawiesiną do wstrzykiwań stosowaną w profilaktyce błonicy, tężca i krztuśca. Jedna dawka 0,5 ml zawiera minimum 30 j.m. toksoidu błoniczego, 40 j.m. toksoidu tężcowego (badanie na świnkach morskich) lub 60 j.m. (badanie na myszach białych) oraz co najmniej 4 j.m. inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis. Antygeny są adsorbowane na wodorotlenku glinu (do 0,7 mg Al³⁺ na dawkę), który pełni funkcję adiuwanta immunologicznego. Szczepionka zawiera także tiomersal jako konserwant, chlorek sodu dla izotoniczności oraz wodę do wstrzykiwań. Preparat ma postać białej lub prawie białej zawiesiny, z możliwością wystąpienia białego osadu na dnie ampułki, co jest zjawiskiem fizjologicznym i nie wpływa na skuteczność immunologiczną.
adiuwant, ampułka ze szkła typu I, Bordetella pertussis, niezgodność farmaceutyczna, obce cząstki, odpowiedź immunologiczna, produkt leczniczy, profilaktyka błonicy tężca i krztuśca, środek konserwujący, szczepionka adsorbowana, szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana, tiomersal, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, właściwości immunogenne, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, związek rtęci