szczepionka błonicza adsorbowana
Szczepionka błonicza adsorbowana to preparat immunologiczny zawierający toksoid błoniczy (zmodyfikowaną toksynę błoniczą pozbawioną właściwości chorobotwórczych, ale zachowującą immunogenność) zaadsorbowany na adjuwancie, najczęściej na wodorotlenku glinu. Adsorpcja na nośniku mineralnym zwiększa immunogenność antygenu i wydłuża czas jego uwalniania, co wzmacnia odpowiedź immunologiczną organizmu.
Szczepionka stosowana jest w profilaktyce błonicy (dyfteryt) – ostrej choroby zakaźnej wywoływanej przez maczugowca błonicy (Corynebacterium diphtheriae), która charakteryzuje się tworzeniem błon rzekomo-włóknikowych w gardle i krtani oraz uwalnianiem toksyny uszkadzającej narządy wewnętrzne, szczególnie serce i układ nerwowy.
W praktyce klinicznej szczepionka przeciw błonicy rzadko występuje jako monowalentna – najczęściej jest składnikiem preparatów skojarzonych, takich jak szczepionka DTP (przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi) lub DTaP (z acelularnym komponentem krztuścowym). Podawana jest zgodnie z kalendarzem szczepień ochronnych, przy czym podstawowy schemat obejmuje cykl szczepień w pierwszych latach życia oraz dawki przypominające.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Wskazania do stosowania
Toksoid błoniczy, będący detoksykowaną toksyną Corynebacterium diphtheriae, stanowi kluczowy składnik szczepionek ochronnych przeciw błonicy, indukując odpowiedź immunologiczną i produkcję przeciwciał. W szczepieniach podstawowych u dzieci do 7. roku życia stosuje się pełnodawkowe preparaty zawierające co najmniej 30 j.m. toksoidu (np. DTP, TETRAXIM, PENTAXIM), natomiast u osób powyżej 7. roku życia, młodzieży i dorosłych zalecane są szczepionki z obniżoną dawką antygenu (2-5 j.m.), takie jak Clodivac czy d-Szczepionka błonicza adsorbowana. Szczepienia przypominające są rekomendowane zgodnie z kalendarzem, z dawkami dostosowanymi do wieku i wcześniejszego szczepienia, np. DT dla dzieci w wieku przedszkolnym, Infanrix-IPV dla dzieci 4-13 lat oraz Clodivac lub szczepionki typu „d” dla starszych pacjentów, podawane co 10 lat u dorosłych. Dostępne są także szczepionki wieloskładnikowe (Adacel, Boostrix, Dultavax) zawierające toksoid błoniczy w zmniejszonej dawce, stosowane jako dawki przypominające i u kobiet w ciąży w celu biernej ochrony noworodka przed krztuścem.
antygen krztuśca, bierna ochrona noworodka, błonica, Corynebacterium diphtheriae, dawka przypominająca, Haemophilus influenzae, krztusiec, odczyn poszczepienny, odpowiedź immunologiczna, poliomyelitis, Program Szczepień Ochronnych, przeciwciała przeciwbłonicze, sytuacja epidemiologiczna, szczepienie podstawowe, szczepionka Adacel, szczepionka błonicza adsorbowana, szczepionka błoniczo-tężcowa, szczepionka Boostrix, szczepionka Clodivac, szczepionka DTP, szczepionka DULTAVAX, szczepionka Infanrix-IPV, szczepionka Pentaxim, szczepionka Tetraxim, szczepionka wieloskładnikowa, toksoid błoniczy, zranienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – D-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa D-Szczepionki błoniczej adsorbowanej, zawierającej toksoid błoniczy w dawce nie mniejszej niż 30 j.m. na 0,5 ml oraz wodorotlenek glinu w ilości do 0,7 mg Al³⁺ na dawkę, wykazały brak istotnej toksyczności swoistej. Analizy obejmowały ocenę potencjalnych działań niepożądanych związanych zarówno z aktywnym składnikiem, jak i adjuwantem, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu. Szczepionka, w formie białej lub prawie białej jednorodnej zawiesiny do wstrzykiwań, nie wykazała żadnych niepokojących sygnałów toksyczności w badaniach przedklinicznych, co stanowi solidną podstawę do dalszych badań klinicznych.
adjuwant, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, błonica, immunogenność szczepionki, profil bezpieczeństwa, środek profilaktyczny, szczepionka błonicza adsorbowana, toksoid błoniczy, toksyczność swoista, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – d-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Decyzja o podaniu szczepionki błoniczej adsorbowanej u kobiet w ciąży powinna być podejmowana wyłącznie w sytuacjach poważnego zagrożenia zakażeniem błonicą, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Szczepionka zawiera co najmniej 5 jednostek międzynarodowych toksoidu błoniczego w dawce 0,5 ml, adsorbowanego na uwodnionym wodorotlenku glinu (do 0,5 mg Al³⁺). W przypadku kobiet karmiących piersią szczepienie nie stanowi przeciwwskazania, nie wykazano negatywnego wpływu na jakość mleka ani zdrowie dziecka. Lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko ekspozycji na Corynebacterium diphtheriae oraz potencjalne konsekwencje zakażenia dla matki i płodu.
błonica, ciąża, Corynebacterium diphtheriae, funkcje rozrodcze, jednorodna zawiesina, jednostka międzynarodowa, karmienie piersią, przeciwwskazanie, szczepionka błonicza adsorbowana, toksoid błoniczy, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu uwodniony, zakażenie, zawiesina do wstrzykiwań, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – D-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
W przypadku D-szczepionki błoniczej adsorbowanej, zawierającej toksoid błoniczy w dawce nie mniejszej niż 30 j.m. na 0,5 ml oraz adsorbowanej na wodorotlenku glinu (≤0,7 mg Al³⁺), ocena właściwości farmakokinetycznych nie jest stosowana. Wynika to z charakterystyki szczepionek jako produktów immunologicznych, które nie wykazują klasycznych parametrów farmakokinetycznych takich jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm czy wydalanie. Ich działanie opiera się na indukcji odpowiedzi immunologicznej, a skuteczność ocenia się poprzez pomiar poziomu przeciwciał ochronnych, a nie przez standardowe parametry farmakokinetyczne.
adjuwant, adsorpcja na wodorotlenku glinu, jednorodna zawiesina, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, przeciwciała ochronne, stymulacja układu immunologicznego, szczepionka błonicza adsorbowana, szczepionka wielodawkowa, toksoid błoniczy, toksyna błonicza, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – D-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
D-Szczepionka błonicza adsorbowana to zawiesina do wstrzykiwań, stosowana w celu czynnego uodparniania dzieci przeciwko błonicy. Każda dawka o objętości 0,5 ml zawiera minimum 30 jednostek międzynarodowych toksoidu błoniczego adsorbowanego na maksymalnie 0,7 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺). Preparat dostępny jest w opakowaniach 20-dawkowych i powinien być podawany zgodnie z aktualnym Programem Szczepień Ochronnych, który określa schemat szczepień podstawowych oraz dawek przypominających, uwzględniając wiek dziecka oraz wskazania epidemiologiczne. Szczepionka ma postać białej lub prawie białej, jednorodnej zawiesiny, a jej stosowanie jest kluczowe w profilaktyce ostrej choroby zakaźnej wywoływanej przez Corynebacterium diphtheriae, której toksyny uszkadzają tkanki, w tym mięsień sercowy i układ nerwowy.
- Leksykon leków
Interakcje leku – d-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
d-Szczepionka błonicza adsorbowana o zmniejszonej zawartości antygenu może być bezpiecznie podawana jednocześnie z innymi szczepionkami uwzględnionymi w aktualnym Programie Szczepień Ochronnych (PSO) oraz z immunoglobulinami, pod warunkiem stosowania odrębnych miejsc iniekcji oraz oddzielnych strzykawek i igieł. Takie postępowanie minimalizuje ryzyko interakcji miejscowych i zapewnia optymalną immunogenność. W dokumentacji produktu brak jest bezpośrednich danych dotyczących interakcji z alkoholem, jednak z klinicznego punktu widzenia zaleca się unikanie spożycia alkoholu co najmniej 24 godziny przed i 48 godzin po szczepieniu, ze względu na potencjalny wpływ alkoholu na układ immunologiczny. W przypadku leków immunosupresyjnych istnieje umiarkowane ryzyko osłabienia odpowiedzi immunologicznej, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
charakterystyka produktu leczniczego, immunogenność, immunoglobulina, immunoglobuliny, interakcja miejscowa, lek immunosupresyjny, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, niepożądany odczyn poszczepienny, odpowiedź immunologiczna, Program Szczepień Ochronnych, szczepionka, szczepionka błonicza adsorbowana, układ immunologiczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – d-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
d-Szczepionka błonicza adsorbowana to preparat w postaci zawiesiny do wstrzykiwań, zawierający toksoid błoniczy w dawce 0,5 ml, z zawartością nie mniejszą niż 5 jednostek międzynarodowych (j.m.) oraz adiuwant w postaci wodorotlenku glinu uwodnionego w stężeniu do 0,5 mg Al³⁺. Substancje pomocnicze obejmują tiomersal jako konserwant, chlorek sodu zapewniający odpowiednie ciśnienie osmotyczne oraz wodę do wstrzykiwań. Preparat charakteryzuje się białą lub prawie białą, jednorodną zawiesiną, którą przed podaniem należy dokładnie wymieszać, aby rozproszyć ewentualny osad i uzyskać jednorodną konsystencję. Produkt jest pakowany w ampułki ze szkła typu I, dostępne w opakowaniach po 5 lub 15 sztuk, przeznaczony do podania pozajelitowego.
adiuwant, ampułka ze szkła, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, jednostka międzynarodowa, obce cząstki, podanie pozajelitowe, substancja konserwująca, szczepionka błonicza adsorbowana, tiomersal, toksoid błoniczy, utylizacja produktów medycznych, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek glinu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wodorotlenek glinu (Al(OH)₃) jest szeroko stosowany jako adiuwant w szczepionkach oraz jako substancja czynna w lekach zobojętniających kwas żołądkowy. Dane przedkliniczne, obejmujące badania toksykologiczne i farmakologiczne, nie wykazują istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu w stężeniach typowych dla preparatów parenteralnych, takich jak NeisVac-C (0,5 mg Al³⁺/0,5 ml) czy Infanrix-IPV (0,5 mg Al³⁺/0,5 ml). Badania pirogenności, toksyczności po podaniu pojedynczym i wielokrotnym oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wskazały na działania niepożądane. Długoterminowe doświadczenie kliniczne, zwłaszcza w przypadku szczepionki tężcowej adsorbowanej (do 1,25 mg Al³⁺/0,5 ml), potwierdza bezpieczeństwo stosowania wodorotlenku glinu jako adiuwanta w szczepionkach.
adiuwant szczepionkowy, antygen błonicy, antygen krztuśca, antygen poliomyelitis, antygen tężca, charakterystyka produktu leczniczego, lek zobojętniający, lek zobojętniający kwas żołądkowy, pirogenność, preparat farmaceutyczny, szczepionka błonicza adsorbowana, szczepionka meningokokowa, szczepionka przeciwbłonicza, szczepionka przeciwko meningokokom, szczepionka przeciwtężcowa, szczepionka skojarzona, szczepionka tężcowa adsorbowana, toksyczność, toksyczność ostrej dawki, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina doustna, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – D-Szczepionka błonicza adsorbowana
D-Szczepionka błonicza adsorbowana wymaga szczegółowej kwalifikacji pacjenta przed podaniem, obejmującej wywiad dotyczący wcześniejszych szczepień i reakcji niepożądanych oraz badanie lekarskie. Szczepienie powinno odbywać się w warunkach umożliwiających natychmiastową interwencję w przypadku wstrząsu anafilaktycznego, z dostępem do sprzętu ratunkowego i personelu przeszkolonego w postępowaniu alergicznym. U dzieci leczonych immunosupresyjnie lub z niedoborami odporności zaleca się przesunięcie szczepienia do zakończenia terapii oraz kontrolę poziomu przeciwciał przeciwbłoniczych po szczepieniu. Szczególną ostrożność należy zachować u wcześniaków urodzonych w 28. tygodniu ciąży lub wcześniej, ze względu na ryzyko bezdechu i konieczność monitorowania czynności oddechowych przez 48-72 godziny po szczepieniu pierwotnym, jednak nie należy rezygnować ani odraczać szczepienia w tej grupie.
badanie lekarskie, bezdech, leczenie immunosupresyjne, niedobór odporności, niedojrzały wcześniak, obserwacja lekarska, odpowiedź immunologiczna, podanie donaczyniowe, przeciwciało przeciwbłonicze, reakcja alergiczna, reakcja poszczepienna, szczepionka błonicza adsorbowana, tiomersal, toksoid błoniczy, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – D-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
D-Szczepionka błonicza adsorbowana może być stosowana jednocześnie z innymi szczepionkami przewidzianymi w Programie Szczepień Ochronnych oraz z immunoglobulinami, pod warunkiem wykonywania iniekcji w różne miejsca anatomiczne i używania oddzielnych strzykawek i igieł. U pacjentów poddawanych terapii immunosupresyjnej (np. kortykosteroidy, leki cytotoksyczne, leki biologiczne) lub z niedoborami odporności odpowiedź immunologiczna na szczepionkę może być suboptymalna, co wymaga odroczenia szczepienia do zakończenia leczenia oraz oznaczenia miana przeciwciał przeciwbłoniczych po immunizacji. W przypadku jednoczesnego podawania szczepionek i immunoglobulin ryzyko interakcji jest niskie, jednak należy zachować zasady techniczne podawania.
działanie niepożądane, immunoglobulina, interakcja lekowa, kortykosteroid, leczenie immunosupresyjne, lek biologiczny, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, miano przeciwciał, niedobór odporności, odpowiedź immunologiczna, Program Szczepień Ochronnych, przeciwciała przeciwbłonicze, szczepionka błonicza adsorbowana, terapia immunosupresyjna - Leksykon leków
Działania niepożądane – D-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
D-Szczepionka błonicza adsorbowana, zawierająca co najmniej 30 j.m. toksoidu błoniczego w dawce 0,5 ml, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane reakcje to miejscowe objawy zapalne w miejscu podania, takie jak zaczerwienienie, obrzęk i ból, które ustępują zwykle w ciągu 24-48 godzin. Reakcje ogólnoustrojowe obejmują gorączkę, złe samopoczucie oraz ból głowy, klasyfikowane jako częstość nieznana ze względu na charakter monitorowania spontanicznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko bezdechu u bardzo niedojrzałych wcześniaków urodzonych w ≤ 28. tygodniu ciąży, co wymaga ścisłego nadzoru medycznego i monitorowania funkcji oddechowych po szczepieniu.
adjuwant, bezdech u wcześniaków, bezpieczeństwo terapii, ból głowy, działanie niepożądane, gorączka, monitorowanie funkcji oddechowych, monitorowanie niepożądanych działań, monitorowanie pacjenta, nasilenie reakcji, objawy ogólnoustrojowe, stosunek korzyści do ryzyka, szczepionka błonicza adsorbowana, toksoid błoniczy, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wodorotlenek glinu, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaczerwienienie i obrzęk, złe samopoczucie - Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Przedawkowanie
Toksoid błoniczy, stosowany w szczepionkach monowalentnych i skojarzonych (np. Adacel, Boostrix, Infanrix-IPV), występuje w dawkach od 2 j.m. do 30 j.m. na 0,5 ml. Ryzyko przedawkowania jest niskie, głównie dzięki dostępności większości preparatów w opakowaniach jednodawkowych, co ogranicza możliwość podania dawki wyższej niż zalecana. W przypadku szczepionek wielodawkowych, takich jak D-Szczepionka błonicza adsorbowana 20-dawkowa, ryzyko pomyłki istnieje, jednak jest minimalizowane przez profesjonalne podanie przez wykwalifikowany personel. Dane z monitorowania bezpieczeństwa nie wskazują na specyficzne działania niepożądane związane z przedawkowaniem toksoidu błoniczego; reakcje kliniczne są zbliżone do tych obserwowanych po standardowej dawce, obejmując miejscowe reakcje zapalne, gorączkę, zmęczenie, ból głowy oraz potencjalne, ale nie zwiększone, ryzyko reakcji alergicznych.
anafilaksja, błonica, ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, Infanrix-IPV, leczenie objawowe, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, obserwacja kliniczna, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja poszczepienna, szczepionka błonicza adsorbowana, szczepionka błoniczo-tężcowa, szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa, szczepionka przeciwbłonicza, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, zaczerwienienie i obrzęk - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – D-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
D-Szczepionka błonicza adsorbowana, klasyfikowana w grupie toksoidów błoniczych (kod ATC: J07AF01), jest zawiesiną do wstrzykiwań przeznaczoną do indukcji lub wzmocnienia czynnej odporności przeciwko błonicy. Każda dawka o objętości 0,5 ml zawiera co najmniej 30 j.m. oczyszczonego toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu (Al³⁺) w ilości nie przekraczającej 0,7 mg. Toksoid powstaje w wyniku formaldehydowej inaktywacji toksyny bakteryjnej Corynebacterium diphtheriae, zachowując właściwości antygenowe niezbędne do stymulacji układu immunologicznego i indukcji pamięci immunologicznej. Wodorotlenek glinu pełni rolę adiuwantu, wzmacniając odpowiedź immunologiczną i przedłużając ochronę przeciwciał.
adiuwant, błonica, Corynebacterium diphtheriae, Farmakopea Europejska, inaktywacja formaldehydem, odpowiedź immunologiczna, pamięć immunologiczna, Program Szczepień Ochronnych, przeciwciało odpornościowe, Światowa Organizacja Zdrowia, szczepionka błonicza adsorbowana, toksoid błoniczy, toksyna bakteryjna, układ immunologiczny, właściwość antygenowa, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Dawkowanie i sposób podawania
Toksoid błoniczy stanowi kluczowy składnik szczepionek stosowanych w profilaktyce błonicy, wywoływanej przez Corynebacterium diphtheriae. Schematy dawkowania różnią się w zależności od wieku pacjenta, rodzaju szczepionki oraz wskazań klinicznych. U niemowląt i małych dzieci podstawowe szczepienie obejmuje 2-3 dawki podawane w odstępach 1-2 miesięcy, z dawką uzupełniającą po roku. Szczepionki takie jak DTP, Pentaxim, Tetraxim czy Infanrix-IPV podaje się domięśniowo, najczęściej w przednio-boczną część uda u niemowląt oraz w mięsień naramienny u starszych dzieci. Dawki przypominające podaje się w 6. roku życia, następnie w wieku 14 i 19 lat (szczepionka Clodivac), a u dorosłych co 10 lat (np. Adacel, Boostrix, Tdap) w dawce 0,5 ml domięśniowo. Szczepionki o pełnej zawartości antygenu (D) stosuje się do 7. roku życia, natomiast u starszych dzieci i dorosłych preferowane są preparaty o zmniejszonej zawartości antygenu (d lub Td). W przypadku pacjentów z zaburzeniami krzepliwości rozważa się podskórne podanie szczepionki.
Adacel, Adacel Polio, adiuwant, antygen krztuśca, błonica, Boostrix, Boostrix Polio, Clodivac, Corynebacterium diphtheriae, Dultavax, Haemophilus influenzae, immunoglobulina przeciwtężcowa, Infanrix-IPV, podanie domięśniowe, podanie podskórne, poliomyelitis, postępowanie profilaktyczne, profilaktyka błonicy, ryzyko krwotoku, szczepionka błonicza adsorbowana, szczepionka DT, szczepionka DTaP-IPV, szczepionka DTP, szczepionka skojarzona, szczepionka Tdap, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, zaburzenie krzepliwości, zaburzenie krzepliwości krwi, zmniejszona zawartość antygenu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – d-Szczepionka błonicza adsorbowana
Przed podaniem d-Szczepionki błoniczej adsorbowanej konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego, obejmującego historię wcześniejszych szczepień, reakcje poszczepienne, aktualny stan zdrowia oraz alergie, zwłaszcza na tiomersal – konserwant zawarty w preparacie. Badanie lekarskie powinno potwierdzić brak przeciwwskazań do szczepienia. Szczepionka nie może być podawana donaczyniowo, dlatego przed iniekcją należy wykonać aspirację, aby wykluczyć umieszczenie igły w naczyniu krwionośnym. Po podaniu pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez minimum 30 minut, co umożliwia wczesne wykrycie i leczenie potencjalnych reakcji anafilaktycznych. Placówka szczepiąca musi być wyposażona w zestaw przeciwwstrząsowy oraz środki do resuscytacji.
immunizacja, iniekcja, leczenie immunosupresyjne, niedobór odporności, odpowiedź immunologiczna, przeciwciała przeciwbłonicze, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja poszczepienna, resuscytacja, szczepionka błonicza adsorbowana, tiomersal, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie odporności, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – D-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
W przypadku szczepionki D-Szczepionka błonicza adsorbowana, standardowa dawka terapeutyczna wynosi 0,5 ml zawiesiny, zawierającej co najmniej 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu (≤0,7 mg Al³⁺). Pomimo wieloletniego stosowania, nie istnieją udokumentowane dane dotyczące przedawkowania tego preparatu, ani objawów klinicznych wykraczających poza typowe działania niepożądane obserwowane po prawidłowej dawce. Nie określono dawki uznawanej za przedawkowanie, a także brak jest specyficznych zaleceń postępowania w takich przypadkach.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – D-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
D-Szczepionka błonicza adsorbowana zawiera co najmniej 30 j.m. toksoidu błoniczego w dawce 0,5 ml, adsorbowanego na wodorotlenku glinu. Pełne szczepienie podstawowe obejmuje trzy dawki podawane wg schematu: druga dawka po 4-6 tygodniach od pierwszej, a trzecia po 6-12 miesiącach od drugiej. Dawkowanie jest zróżnicowane wiekowo: u dzieci do 2 lat dawki wynoszą odpowiednio 0,5 ml, 0,5 ml i 0,3 ml, natomiast u dzieci 2-6 lat – 0,3 ml dla każdej z trzech dawek. Dawka przypominająca wynosi 0,2 ml i jest wskazana dla dzieci 6-letnich z udokumentowanym pełnym szczepieniem podstawowym, w tym podaniem trzeciej dawki w drugim roku życia.
- Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek glinu – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wodorotlenek glinu jest stosowany zarówno jako adiuwant w szczepionkach, jak i składnik aktywny w preparatach zobojętniających kwas żołądkowy. W preparatach zobojętniających, np. Maalox, dawki wynoszą 400 mg na tabletkę lub 3,5 g na 100 ml zawiesiny doustnej, natomiast w szczepionkach dawki są znacznie niższe, np. D-Szczepionka błonicza adsorbowana zawiera ≤ 0,7 mg Al³⁺ na dawkę, Infanrix-IPV i NeisVac-C po 0,5 mg Al³⁺, a szczepionka tężcowa adsorbowana do 1,25 mg Al³⁺ na dawkę. Wodorotlenek glinu w preparatach zobojętniających nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W przypadku szczepionek wpływ ten jest zróżnicowany i zależy głównie od innych składników oraz działań niepożądanych, takich jak senność po szczepieniu Infanrix-IPV czy potencjalne objawy po NeisVac-C.
adiuwant szczepionkowy, działanie niepożądane, kwas żołądkowy, Maalox, preparat zobojętniający, preparat zobojętniający kwas żołądkowy, senność, szczepionka błonicza adsorbowana, szczepionka Infanrix-IPV, szczepionka NeisVac-C, szczepionka tężcowa adsorbowana, szczepionka z wodorotlenkiem glinu, wodorotlenek glinu, zawiesina doustna - Leksykon leków
Działania niepożądane – d-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Produkt leczniczy d-Szczepionka błonicza adsorbowana, zawierająca co najmniej 5 j.m. toksoidu błoniczego w dawce 0,5 ml, może wywoływać działania niepożądane, które zostały zidentyfikowane głównie na podstawie monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Działania te obejmują zaburzenia układu nerwowego, przede wszystkim ból głowy, oraz zaburzenia ogólne i miejscowe reakcje w miejscu podania, takie jak gorączka, złe samopoczucie, zaczerwienienie, obrzęk i ból. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest określana jako nieznana ze względu na charakter raportowania spontanicznego. Objawy te mają zazwyczaj charakter przejściowy i ustępują w ciągu 24-48 godzin po podaniu szczepionki.
ból głowy, ból w miejscu wstrzyknięcia, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, działanie niepożądane, gorączka, monitorowanie spontaniczne, obrzęk w miejscu podania, podmiot odpowiedzialny, produkt leczniczy, reakcja miejscowa, reakcja zapalna, stosunek korzyści do ryzyka, system nadzoru, szczepionka błonicza adsorbowana, toksoid błoniczy, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, zaburzenie ogólne, zaburzenie układu nerwowego, zaczerwienienie, złe samopoczucie