nieprzyjemny zapach ciała

Nieprzyjemny zapach ciała (bromhidrosis) to objaw wynikający z rozkładu potu przez bakterie bytujące na skórze. Pot sam w sobie jest bezwonny, jednak bakterie rozkładają zawarte w nim substancje, szczególnie w miejscach o wysokiej wilgotności i ograniczonej wentylacji (pachy, pachwiny, stopy).

Czynniki nasilające nieprzyjemny zapach ciała obejmują nadmierną potliwość (hyperhidrosis), otyłość, zaburzenia metaboliczne (np. trimetylaminuria), niektóre choroby (cukrzyca, niewydolność nerek), przyjmowanie określonych leków, a także dietę bogatą w czosnek, curry czy alkohol. Istotne są również predyspozycje genetyczne wpływające na skład mikroflory skóry.

Leczenie nieprzyjemnego zapachu ciała opiera się na odpowiedniej higienie, stosowaniu antyperspirantów i dezodorantów zawierających związki przeciwbakteryjne (np. chlorek glinu, triklosan), a w przypadkach nasilonej potliwości – na terapii jonoforezą, toksyną botulinową lub interwencjach chirurgicznych (sympatektomia). W niektórych przypadkach konieczna jest diagnostyka w kierunku chorób podstawowych.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Trimetyloaminuria (zespół zapachu rybnego) – Objawy

Trimetyloaminuria (TMAU) to rzadkie, autosomalnie recesywne zaburzenie metaboliczne charakteryzujące się defektem N-utleniania trimetyloaminy (TMA) w wątrobie, co prowadzi do akumulacji i wydzielania TMA o intensywnym, nieprzyjemnym zapachu przypominającym zepsute ryby. Objaw ten jest wyczuwalny w różnych wydzielinach, takich jak pot, mocz, oddech, ślina oraz płyny rozrodcze, a jego nasilenie koreluje ze stężeniem TMA we krwi. Czynniki nasilające objawy to dieta bogata w cholinę i TMAO (np. jaja, owoce morza, wątroba), intensywny wysiłek fizyczny, stres oraz zmiany hormonalne, zwłaszcza u kobiet (menstruacja, antykoncepcja hormonalna, menopauza). Diagnostyka opiera się na testach biochemicznych, w tym na teście obciążenia doustnym podaniem 300 mg TMA, który wywołuje charakterystyczny zapach u chorych, a przy dawce 600 mg pozwala wykryć nosicieli. Choroba manifestuje się najczęściej w okresie dojrzewania i trwa przewlekle, nie wpływając na długość życia ani nie powodując innych objawów fizycznych.
cecha autosomalna recesywna, choroba przewlekła, cykl menstruacyjny, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, dziedziczenie autosomalne recesywne, halitoza, hormon płciowy, hormon steroidowy, nieprzyjemny zapach ciała, objaw psychospołeczny, problem psychospołeczny, progresja choroby, test obciążenia trimetyloaminą, trimetyloamina, trimetyloamina N-tlenek, trimetyloaminuria, wydzielina pochwowa, zaburzenie metaboliczne, zespół zapachu rybnego, zmutowany gen
Leksykon chorób i schorzeń
Trimetyloaminuria (zespół zapachu rybnego) – Diagnostyka i diagnoza

Trimetyloaminuria (TMAU) to rzadkie, autosomalnie recesywne zaburzenie metaboliczne spowodowane mutacjami w genie FMO3, prowadzące do defektu enzymu monooksygenazy flawinowej 3 i nieprawidłowego metabolizmu trimetyloaminy (TMA). Klinicznie objawia się charakterystycznym, nieprzyjemnym zapachem ciała przypominającym gnijące ryby. Diagnostyka opiera się na ocenie stosunku TMA do N-tlenku trimetyloaminy (TMAO) w moczu, gdzie u pacjentów z TMAU współczynnik utleniania TMAO/(TMAO+TMA) x 100% jest < 25%, podczas gdy u zdrowych osób wynosi > 80-92%. Testy diagnostyczne obejmują obciążenie rybą (300 g), choliną lub trimetyloaminą (600 mg u dorosłych) z późniejszą analizą moczu w okresie 2-12 godzin. Metody analityczne stosowane do pomiaru TMA i TMAO to m.in. spektroskopia 1H NMR, chromatografia gazowa oraz spektrometria mas z jonizacją elektrosprejową i MALDI-TOF. Badania genetyczne są zalecane u pacjentów z wydalaniem > 10% TMA w postaci wolnej aminy, choć w ciężkich przypadkach klinicznych ich wartość diagnostyczna może być ograniczona.
badanie genetyczne, bakteryjna waginoza, bromhidroza, choroba przyzębia, choroby metaboliczne, chromatografia gazowa, dziedziczenie autosomalne recesywne, heterozygotyczna mutacja, metabolizm trimetyloaminy, monooksygenaza zawierająca flawinę 3, N-tlenek trimetyloaminy, nieprzyjemny zapach ciała, tandemowa spektrometria mas, test obciążenia trimetyloaminą, trimetyloamina, trimetyloaminuria, zakażenie układu moczowego, zespół zapachu rybnego

nieprzyjemny zapach ciała

Powiązane wpisy

Trimetyloaminuria (zespół zapachu rybnego) – Objawy

Trimetyloaminuria (zespół zapachu rybnego) – Diagnostyka i diagnoza