grzybica brody

Grzybica brody (tinea barbae) to infekcja grzybicza skóry porośniętej zarostem, dotykająca głównie mężczyzn. Jest wywołana przez dermatofity – grzyby, które kolonizują warstwę rogową naskórka, mieszki włosowe i same włosy. Najczęstszymi patogenami odpowiedzialnymi za tę dolegliwość są Trichophyton verrucosum, Trichophyton mentagrophytes oraz rzadziej Trichophyton rubrum.

Charakterystyczne objawy grzybicy brody obejmują zaczerwienienie, złuszczanie się skóry, grudki i krostki zapalne wokół mieszków włosowych, świąd oraz bolesność zajętych obszarów. W zaawansowanych przypadkach może dochodzić do formowania się głębokich nacieczonych zmian przypominających czyrak (kerion), którym towarzyszy wypadanie włosów, jednak zazwyczaj jest to stan przejściowy.

Diagnostyka grzybicy brody opiera się na badaniu mikologicznym bezpośrednim (preparat z KOH) oraz hodowli materiału pobranego ze zmian chorobowych. Leczenie obejmuje stosowanie miejscowych leków przeciwgrzybiczych (np. pochodne azolowe, amorolfina), a w przypadkach rozległych zmian lub braku odpowiedzi na terapię miejscową włącza się leczenie ogólne (np. terbinafina, itrakonazol). Istotnym elementem terapii jest również odpowiednia higiena oraz powstrzymanie się od golenia zajętych obszarów do czasu wyleczenia infekcji.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica skóry (tinea corporis) – Etiologia i przyczyny

Grzybica skóry (tinea corporis) to powierzchowna infekcja dermatofitowa, najczęściej wywoływana przez Trichophyton rubrum, który odpowiada za 80-90% przypadków. Dermatofity atakują warstwę rogową naskórka, rozwijając się w ciepłych i wilgotnych warunkach, co sprzyja ich namnażaniu. Zakażenie przenosi się głównie przez bezpośredni kontakt skórny z osobą lub zwierzęciem zakażonym (np. koty, psy, bydło), a także poprzez kontakt z zakażonymi przedmiotami, na których zarodniki mogą przetrwać do 18 miesięcy. Czynniki ryzyka obejmują m.in. klimat tropikalny, urazy skóry, osłabienie odporności, cukrzycę, otyłość oraz uprawianie sportów kontaktowych. W ostatnich latach obserwuje się wzrost oporności na leki przeciwgrzybicze, zwłaszcza w przypadku nowego gatunku Trichophyton indotineae, co komplikuje leczenie i wymaga ścisłego nadzoru medycznego.
dermatofit, Epidermophyton floccosum, grzybica brody, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica stóp, keratyna, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, miażdżyca tętnic, Microsporum canis, niewydolność żylna, osłabiony układ odpornościowy, tinea barbae, tinea capitis, tinea pedis, tinea unguium, Trichophyton indotineae, Trichophyton interdigitale, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, Trichophyton tonsurans, warstwa rogowa naskórka, zakażenie bakteryjne, zakażenie zoonotyczne, zarodnik grzyba
Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica skóry (tinea corporis) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Grzybica skóry (tinea corporis) to zakażenie dermatofitami z rodzajów Trichophyton, Epidermophyton i Microsporum, charakteryzujące się pierścieniowatymi, rumieniowymi i łuszczącymi się zmianami skórnymi z oczyszczonym środkiem. Choroba jest wysoce zaraźliwa i może dotyczyć różnych obszarów ciała, co determinuje jej podtypy, np. tinea capitis (skóra owłosiona głowy), tinea pedis (stopy) czy tinea unguium (paznokcie). Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, a w razie potrzeby na mikroskopii i hodowli grzybów. Leczenie miejscowe obejmuje azole (klotrimazol, mikonazol, ketokonazol, ekonazol, oksykonazol), allilaminy (terbinafina) oraz inne preparaty (cyklopiroks, tolnaftat) stosowane przez 2-4 tygodnie, z aplikacją na zmianę i 1-2 cm otaczającej skóry. W przypadkach rozległych, grzybicy skóry głowy lub paznokci wskazane jest leczenie doustne terbinafiną (1-3 miesiące), itrakonazolem lub gryzeofulwiną (4-8 tygodni). Kortykosteroidy są przeciwwskazane ze względu na ryzyko maskowania objawów i pogorszenia zakażenia.
allilaminy, azole, azole przeciwgrzybicze, badanie mikologiczne, bezobjawowy nosiciel, funkcja wątroby, gryzeofulwina, grzybica brody, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica pierścieniowata, grzybica skóry, grzybica skóry gładkiej, grzybica skóry głowy, grzybica stóp, grzybica twarzy, grzyby dermatofityczne, hodowla grzybów, infekcja bakteryjna, itrakonazol, kortykosteroidy miejscowe, lek przeciwgrzybiczny, leki przeciwgrzybicze, onychomikoza, puder przeciwgrzybiczny, siarczek selenu, szampon przeciwgrzybiczny, terbinafina, wtórne zakażenie bakteryjne
Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica skóry (tinea corporis) – Objawy

Grzybica skóry (tinea corporis) to infekcja dermatofitowa atakująca powierzchowne warstwy skóry, włosów i paznokci, z okresem inkubacji wynoszącym 4-14 dni, zależnym od lokalizacji (np. 10-14 dni dla tinea capitis, 4-10 dni dla tinea corporis). Klinicznie manifestuje się pierścieniowatymi, łuszczącymi się zmianami o średnicy 12-25 mm, z wyraźnie uniesioną, czerwoną obwódką i centralnym przejaśnieniem. Objawy subiektywne obejmują świąd, pieczenie i dyskomfort, a ich nasilenie jest zmienne. Grzybica skóry głowy, brody, paznokci, stóp, pachwin i dłoni prezentuje specyficzne cechy kliniczne, np. kerion w ciężkich przypadkach tinea capitis i brody, czy pogrubienie i deformacje paznokci. Nieleczona infekcja może prowadzić do powikłań takich jak wtórne zakażenia bakteryjne, bliznowacenie, trwała utrata włosów oraz przewlekłe zmiany skórne.
bliznowacenie, centralne przejaśnienie, dermatofit, fałd pachwinowy, grzybica brody, grzybica dłoni, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica skóry gładkiej, grzybica skóry głowy, grzybica stóp, grzybica twarzy, krostka, lek doustny, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, maceracja naskórka, nadżerka, oddzielanie płytki paznokciowej, pęcherzyk, przebarwienie pozapalne, ropna wydzielina, toczeń rumieniowaty, trądzik różowaty, wtórne zakażenie bakteryjne, zakażenie bakteryjne, zapalenie mieszków włosowych, ziarniniak Majocchiego, złuszczanie skóry
Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica skóry (tinea corporis) – Leczenie

Grzybica skóry (tinea corporis) to powszechna infekcja dermatofitowa charakteryzująca się pierścieniowatymi zmianami skórnymi z zaczerwienieniem, świądem i złuszczaniem. Leczenie miejscowe preparatami przeciwgrzybiczymi, takimi jak klotrymazol, mikonazol, terbinafina, tolnaftat czy ekonazol, stosowanymi 1-2 razy dziennie przez 2-4 tygodnie (terbinafina 1-2 tygodnie), jest skuteczne w łagodnych i ograniczonych przypadkach. Terapia powinna obejmować aplikację leku na zmianę oraz 1-2 cm zdrowej skóry wokół niej, a leczenie kontynuować co najmniej tydzień po ustąpieniu objawów. W przypadku rozległych zmian, oporności na leczenie miejscowe, grzybicy skóry owłosionej głowy, brody, paznokci lub u pacjentów z immunosupresją wskazane jest leczenie ogólnoustrojowe, najczęściej terbinafiną lub itrakonazolem przez 1-3 miesiące (grzybica skóry i owłosionej głowy) oraz 3-6 miesięcy (grzybica paznokci). W terapii skóry głowy stosuje się także szampony przeciwgrzybicze (ketokonazol 2% lub selenek siarczku 1-2,5%) 2-3 razy w tygodniu przez 2 tygodnie.
cyklopiroks, dermatofity, ekonazol, flukonazol, gryzeofulwina, grzybica brody, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica skóry głowy, grzybica stóp, infekcja grzybicza skóry, itrakonazol, ketokonazol, klotrymazol, kortykosteroid, leczenie doustne, leczenie ogólnoustrojowe, leczenie przeciwgrzybicze, mikonazol, oksykonazol, olejek z drzewa herbacianego, onychomycosis, preparat przeciwgrzybiczy, terbinafina, tinea barbae, tinea capitis, tolnaftat, wyleczenie, zakażenie grzybicze

grzybica brody

Powiązane wpisy

Grzybica skóry (tinea corporis) – Etiologia i przyczyny

Grzybica skóry (tinea corporis) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Grzybica skóry (tinea corporis) – Objawy

Grzybica skóry (tinea corporis) – Leczenie