krytyczna wada serca
Krytyczna wada serca to termin medyczny określający ciężkie wrodzone zaburzenie budowy i funkcji serca, które zagraża życiu noworodka już w pierwszych dniach lub tygodniach po urodzeniu. Wymaga ona natychmiastowej interwencji kardiologicznej lub kardiochirurgicznej w celu zapewnienia przeżycia dziecka.
Do krytycznych wad serca zalicza się: przerwanie łuku aorty, zespół hipoplazji lewego serca (HLHS), atrezję zastawki trójdzielnej, atrezję zastawki płucnej, przełożenie wielkich pni tętniczych (TGA), całkowity nieprawidłowy spływ żył płucnych (TAPVR) oraz inne złożone wady, w których występuje istotne ograniczenie przepływu systemowego lub płucnego.
Podstawą w rozpoznaniu krytycznych wad serca jest badanie echokardiograficzne, które powinno być wykonane jak najszybciej po pojawieniu się niepokojących objawów u noworodka. W wielu ośrodkach standardem staje się również prenatalna diagnostyka echokardiograficzna, pozwalająca na przygotowanie odpowiedniego postępowania już przed urodzeniem dziecka.
Leczenie krytycznych wad serca jest wieloetapowe i zależy od typu wady. Może obejmować zabieg kardiochirurgiczny, interwencje przezskórne (np. balonową septostomię przedsionkową), farmakoterapię (w tym prostaglandyny utrzymujące drożność przewodu tętniczego) oraz intensywną opiekę medyczną. Bez odpowiedniego leczenia krytyczne wady serca prowadzą do niewydolności krążenia i zgonu noworodka.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wrodzone wady serca – Diagnostyka i diagnoza
Wrodzone wady serca (WWS) występują u około 1% noworodków i stanowią główną przyczynę zgonów niemowląt z wadami wrodzonymi, odpowiadając za 4% zgonów noworodków oraz 30-50% zgonów związanych z anomaliami wrodzonymi. Diagnostyka prenatalna, obejmująca rutynowe USG, echokardiografię płodową (18-22 tydzień ciąży) oraz badania genetyczne, pozwala na wykrycie około 70% ciężkich wad serca, co umożliwia optymalne przygotowanie do porodu i wczesne leczenie. Po urodzeniu kluczowe są badania przesiewowe, takie jak pulsoksymetria (zmniejszająca śmiertelność o 33%), badanie fizykalne, echokardiografia i EKG. W diagnostyce starszych niemowląt i dzieci stosuje się dodatkowo RTG klatki piersiowej, Holter EKG, próbę wysiłkową oraz zaawansowane metody obrazowania, w tym cewnikowanie serca, rezonans magnetyczny (MRI) i tomografię komputerową (CT). Wczesne rozpoznanie i multidyscyplinarne podejście do leczenia znacząco poprawiają rokowanie, zmniejszając ryzyko powikłań neurologicznych i śmiertelności.
anomalia wrodzona, badanie fizykalne, badanie genetyczne prenatalne, badanie pulsoksymetryczne, badanie ultrasonograficzne, biomarker, cewnikowanie serca, diagnostyka prenatalna, duszność, echokardiografia, echokardiografia 3D, echokardiografia płodowa, echokardiografia przezprzełykowa, elektrofizjologiczne badanie serca, elektrokardiogram, holter EKG, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kardiochirurg dziecięcy, kardiolog dziecięcy, krytyczna wada serca, próba wysiłkowa, rezonans magnetyczny serca, sekwencjonowanie DNA, sinica, szmer sercowy, tomografia komputerowa serca, wrodzona wada serca, zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej - Leksykon chorób i schorzeń
Wrodzona wada serca u dorosłych – Epidemiologia
Wrodzona wada serca (CHD) występuje u około 0,8-1% żywych urodzeń, co w USA przekłada się na około 40 000 noworodków rocznie. Dzięki postępom w diagnostyce i leczeniu, ponad 90% dzieci z CHD dożywa wieku dorosłego, a populacja dorosłych z CHD przekracza obecnie liczbę dzieci z tą wadą, szacowaną na około 1-2 miliony osób w USA, z rocznym wzrostem o 5%. Wady łagodne stanowią 45%, umiarkowane 37%, a ciężkie 14% przypadków, przy czym około 12% dorosłych ma ciężką wadę. Przeżywalność niemowląt z niekrytyczną wadą wynosi około 97%, a z krytyczną 75%, z poprawą jednorocznej przeżywalności niemowląt z krytycznymi wadami z 67% do 83% w ostatnich dekadach. Długoterminowo około 81% dzieci z CHD dożywa co najmniej 35 lat, a 75% osób po 18. roku życia osiąga wiek 60 lat. Mimo to śmiertelność pozostaje istotna, zwłaszcza w okresie niemowlęcym (48% zgonów). Pacjenci z złożonymi wadami, takimi jak sinicze wady serca, zespół Eisenmengera, korekcja tetralogii Fallota czy paliacja Fontana, pozostają w grupie wysokiego ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych i przedwczesnego zgonu.
aortopatia, choroba naczyń płucnych, choroba wieńcowa, cukrzyca, długość życia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, krytyczna wada serca, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, oddział intensywnej terapii, sinicza wada serca, sztuczna inteligencja w medycynie, tetralogia Fallota, wada zastawkowa serca, wrodzona wada serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie zdrowia psychicznego, zespół Eisenmengera, złożona wada serca