ból podczas stosunku płciowego
Ból podczas stosunku płciowego, medycznie określany jako dyspareunia, stanowi istotny problem kliniczny dotykający zarówno kobiety, jak i mężczyzn, choć zdecydowanie częściej dotyczy płci żeńskiej. Zaburzenie to charakteryzuje się nawracającym lub uporczywym bólem genitalnym występującym przed, w trakcie lub po stosunku seksualnym, co może prowadzić do znacznego pogorszenia jakości życia pacjentów oraz zaburzeń w relacjach partnerskich.
Z perspektywy klinicznej dyspareunia u kobiet może mieć charakter powierzchowny (występujący przy penetracji, obejmujący zewnętrzne narządy płciowe) lub głęboki (odczuwany w głębi miednicy podczas głębokiej penetracji). Etiologia tego zaburzenia jest złożona i może obejmować przyczyny organiczne (endometrioza, mięśniaki macicy, zapalenie przydatków, stany zapalne sromu i pochwy, atrofia pochwy), psychogenne (lęk, depresja, traumatyczne doświadczenia seksualne) oraz funkcjonalne (np. zespół nadwrażliwego pęcherza moczowego).
Diagnostyka bólu podczas stosunku wymaga interdyscyplinarnego podejścia i często zaangażowania specjalistów z dziedziny ginekologii, urologii, seksuologii i psychologii. Podstawą postępowania jest szczegółowy wywiad medyczny i seksualny, badanie fizykalne oraz, w zależności od wskazań, badania obrazowe i laboratoryjne. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę bólu i może obejmować farmakoterapię, fizjoterapię, interwencje psychologiczne oraz, w wybranych przypadkach, leczenie chirurgiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Schistosomatoza (bilharcjoza) – Objawy
Schistosomiasis to choroba pasożytnicza wywołana przez przywry z rodzaju Schistosoma, której objawy wynikają głównie z reakcji immunologicznej na jaja pasożyta. Wczesne objawy obejmują świąd skóry i dermatitis cercarialis, natomiast ostra faza (gorączka Katayama) pojawia się 2-8 tygodni po zakażeniu i charakteryzuje się gorączką, dreszczami, kaszlem, bólami mięśniowo-stawowymi, hepatosplenomegalią oraz eozynofilią. Przewlekła schistosomiasis rozwija się miesiące lub lata po zakażeniu i manifestuje się w zależności od lokalizacji jaj: w układzie pokarmowym (ból brzucha, krwawa biegunka, hepatosplenomegalia, nadciśnienie wrotne, marskość wątroby) lub układzie moczowo-płciowym (krwiomocz, dyzuria, białkomocz, ryzyko raka pęcherza moczowego). U dzieci obserwuje się niedokrwistość, zahamowanie wzrostu i problemy poznawcze, które są odwracalne po leczeniu. W rzadkich przypadkach dochodzi do zajęcia układu nerwowego z objawami neurologicznymi, a także do powikłań płucnych i sercowych, takich jak nadciśnienie płucne i cor pulmonale.
białkomocz, ból podczas stosunku płciowego, bolesne oddawanie moczu, choroba posurowicza, ciąża pozamaciczna, eozynofilia, krew w nasieniu, krwiomocz, marskość wątroby, nadciśnienie płucne, nadciśnienie wrotne, neuroschistosomiasis, niedokrwistość, niedokrwistość z niedoboru żelaza, ostra schistosomiasis, padaczka, parestezje, powiększenie śledziony, powiększenie wątroby, powiększenie wątroby i śledziony, prazykwantel, przywra Schistosoma, schistosomiasis, serce płucne, włóknienie wątroby, wodobrzusze, zapalenie najądrza, zapalenie rdzenia kręgowego, ziarniniak, żylaki przełyku