odczyn surowiczny

Odczyn surowiczny, znany również jako choroba posurowicza, to reakcja immunologiczna organizmu występująca w odpowiedzi na wprowadzenie obcych białek, najczęściej w postaci surowic leczniczych, szczepionek lub niektórych leków. Jest to reakcja nadwrażliwości typu III według klasyfikacji Gella i Coombsa, w której dochodzi do tworzenia kompleksów immunologicznych złożonych z przeciwciał i antygenów.

Klinicznie odczyn surowiczny objawia się zazwyczaj po 7-14 dniach od ekspozycji na antygen i charakteryzuje się gorączką, powiększeniem węzłów chłonnych, bólami stawów, wysypką skórną typu pokrzywkowego lub plamisto-grudkowego, a czasem obrzękami. W badaniach laboratoryjnych można zaobserwować podwyższony poziom białka C-reaktywnego, leukocytozę oraz hipokomplementemię wynikającą z aktywacji dopełniacza przez kompleksy immunologiczne.

Diagnostyka odczynu surowiczego opiera się głównie na wywiadzie dotyczącym wcześniejszego podania surowic lub leków, charakterystycznym obrazie klinicznym oraz wykluczeniu innych przyczyn podobnych objawów. Leczenie polega na odstawieniu czynnika wywołującego, podawaniu leków przeciwhistaminowych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych, a w cięższych przypadkach kortykosteroidów. Profilaktycznie zaleca się unikanie niepotrzebnej ekspozycji na obce białka oraz stosowanie mniej immunogennych preparatów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl