sclerosing mesenteritis
Sclerosing mesenteritis to rzadkie, nienowotworowe schorzenie charakteryzujące się przewlekłym stanem zapalnym, włóknieniem i stwardnieniem tkanki tłuszczowej krezki jelita cienkiego. Choroba ta występuje najczęściej u osób w średnim i starszym wieku, częściej u mężczyzn niż kobiet.
Etiologia sclerosing mesenteritis pozostaje niejasna, jednak sugeruje się związek z przebytymi operacjami jamy brzusznej, urazami brzucha, chorobami autoimmunologicznymi, nowotworami czy infekcjami. Histopatologicznie wyróżnia się trzy fazy choroby: zapalną (mesenteritis), włóknienia (mesenteritis retractile) oraz stwardnienia tkanki tłuszczowej (liposclerosis).
Objawy kliniczne są niespecyficzne i mogą obejmować ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, utratę masy ciała oraz wyczuwalny guz w jamie brzusznej. U około 30-50% pacjentów choroba przebiega bezobjawowo i jest wykrywana przypadkowo podczas badań obrazowych wykonywanych z innych przyczyn.
Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz biopsji w celu potwierdzenia rozpoznania. W obrazie TK charakterystyczne jest pogrubienie krezki z obecnością zmiany o typie „misty mesentery” oraz objaw „fat ring sign” – zachowanie otoczki tłuszczowej wokół naczyń krezkowych.
Leczenie sclerosing mesenteritis jest zindywidualizowane i zależy od nasilenia objawów. W przypadkach łagodnych możliwa jest obserwacja, natomiast w bardziej zaawansowanych stosuje się glikokortykosteroidy, tamoksyfen, kolchicynę, azatioprynę lub inne leki immunosupresyjne. Leczenie chirurgiczne jest zarezerwowane dla przypadków powikłanych niedrożnością jelita lub w celu wykluczenia procesu nowotworowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Mesenteritis stwardniająca – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Sclerosing mesenteritis (SM) to rzadka choroba charakteryzująca się przewlekłym nieswoistym zapaleniem, martwicą tkanki tłuszczowej i włóknieniem krezki. Mediana wieku chorych wynosi 65 lat, a 70% przypadków dotyczy mężczyzn. Przebieg choroby jest zmienny – od kilku dni do nawet 10 lat, z możliwością samoistnego ustąpienia lub przewlekłego, wyniszczającego charakteru. Rokowanie zależy od stadium choroby, nasilenia objawów oraz odpowiedzi na leczenie. W fazie włóknienia (retractile mesenteritis) i przy niedrożności jelit rokowanie jest gorsze. W badaniu obejmującym 92 pacjentów odnotowano 18 zgonów, z czego 17% związano z powikłaniami choroby lub terapii. Diagnostyka opiera się na badaniu histopatologicznym, które wykazuje martwicę tkanki tłuszczowej, makrofagi wypełnione lipidami, limfocyty oraz włóknienie krezki.
badanie histopatologiczne, interwencja chirurgiczna, lek immunosupresyjny, limfocyt, martwica tkanki tłuszczowej, niedrożność jelit, objawy brzuszne, podejście multidyscyplinarne, powikłania steroidowe, prednizon, retractile mesenteritis, sclerosing mesenteritis, stadium włóknienia, strategia terapeutyczna, tamoksyfen, tkanka tłuszczowa krezki, włóknienie krezki, wyniszczenie organizmu - Leksykon chorób i schorzeń
Mesenteritis stwardniająca – Diagnostyka i diagnoza
Sclerosing mesenteritis (SM) to rzadkie, idiopatyczne zapalenie tkanki tłuszczowej krezki jelita cienkiego, charakteryzujące się procesami zapalnymi, martwicą tłuszczową i włóknieniem. Częstość występowania wynosi poniżej 1%. Klinicznie objawia się niespecyficznie, z dominującym bólem brzucha (78,1%), gorączką (26%), utratą masy ciała (22,9%) oraz objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak biegunka (19,3%) czy wymioty (18,2%). W badaniu fizykalnym możliwe jest wyczucie guza w górnej części brzucha (15-50%) oraz objawy niedrożności jelit (24%). Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, głównie tomografii komputerowej (TK), gdzie stosuje się kryteria Couliera – rozpoznanie wymaga obecności co najmniej 3 spośród charakterystycznych cech, takich jak mglisty wygląd krezki, obecność guza krezki, niejednorodna gęstość tłuszczu, obecność małych węzłów do 10 mm, objaw pierścienia tłuszczowego („fat ring sign”) oraz pseudotorebka. Dodatkowo, w około 80% przypadków obserwuje się podwyższone markery stanu zapalnego, takie jak CRP i OB.
amyloidoza, białko C-reaktywne, biegunka, biopsja, biopsja chirurgiczna, biopsja przezskórna, ból brzucha, GIST, guz rakowiakowy, markery stanu zapalnego, martwica tłuszczowa, mesenteric panniculitis, międzybłoniak otrzewnej, niedrożność jelit, OB, obrazy T1-zależne, obrazy T2-zależne, PET-CT, pseudotorebka, reakcja desmoplastyczna, retractile mesenteritis, rezonans magnetyczny, sclerosing mesenteritis, tomografia komputerowa, ultrasonografia, włóknienie zaotrzewnowe, zwapnienia