ksenon-131
Ksenon-131 (Xe-131) to stabilny izotop ksenonu, który powstaje w wyniku rozpadu radioaktywnego jodu-131 (I-131). W medycynie nuklearnej ma szczególne znaczenie, ponieważ jest produktem końcowym terapii radioaktywnym jodem, stosowanej powszechnie w leczeniu chorób tarczycy, zwłaszcza raka tarczycy.
Po podaniu pacjentowi radiojodu (I-131), który gromadzi się selektywnie w tkance tarczycowej, następuje jego rozpad promieniotwórczy do stabilnego ksenonu-131. Proces ten wykorzystuje się zarówno diagnostycznie (w mniejszych dawkach), jak i terapeutycznie (w większych dawkach) do niszczenia komórek nowotworowych tarczycy oraz w leczeniu nadczynności tarczycy.
W badaniach naukowych ksenon-131 jest wykorzystywany jako znacznik w badaniach przepływu krwi mózgowej i perfuzji płuc. Sam izotop Xe-131 nie jest radioaktywny, co czyni go bezpiecznym produktem końcowym terapii radioizotopowej, który jest następnie wydalany z organizmu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jodek sodu Na 131I, roztwór do wstrzykiwań 37-740 Mbq/ml
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego jodku sodu (NaI) w postaci roztworu do wstrzykiwań wskazuje na ograniczone dane dotyczące toksyczności ostrej oraz przewlekłej. Ilość stabilnego jodu w produkcie jest znacząco niższa niż dzienne spożycie jodu w diecie (40–500 µg/dobę), co sugeruje minimalne ryzyko ostrego zatrucia. Brak jest jednak badań przedklinicznych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym, kumulacji izotopu, a także wpływu na rozrodczość i rozwój płodu u zwierząt. Nie przeprowadzono standardowych testów genotoksyczności ani badań rakotwórczości, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa.
badanie przedkliniczne, genotoksyczność, izotop jodu, jodek sodu, ksenon-131, potencjał mutagenny, promieniotwórczy jod, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, rakotwórczość, roztwór do wstrzykiwań, stabilny jod, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, zatrucie jodem - Leksykon leków
Skład i postać leku – Jodek sodu Na 131I, roztwór do wstrzykiwań 37-740 Mbq/ml
Jodek sodu Na131I to radiofarmaceutyk w postaci roztworu do iniekcji, zawierający izotop jodu-131 o aktywności od 37 MBq do 740 MBq/ml. Izotop ten charakteryzuje się okresem półtrwania 8,02 dnia oraz emituje promieniowanie gamma o energiach 365 keV (81,7%), 637 keV (7,2%) i 284 keV (6,1%) oraz promieniowanie beta o maksymalnej energii 606 keV. Produkt jest stabilizowany przez substancje pomocnicze takie jak węglan sodu, wodorowęglan sodu, tiosiarczan sodu, chlorek sodu i wodę do wstrzykiwań, zapewniające odpowiednie pH i izotoniczność roztworu. Preparat jest przechowywany w fiolkach szklanych typu I o pojemności 10 ml, zabezpieczonych w ołowianych pojemnikach ochronnych, w temperaturze poniżej 25°C, z okresem ważności 28 dni od daty produkcji.
bezpieczeństwo radiologiczne, ekspozycja na promieniowanie, jodek sodu, ksenon-131, niezgodność farmaceutyczna, odpady promieniotwórcze, okres półtrwania, pojemnik osłonowy, promieniotwórczy izotop jodu, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, rozszczepienie uranu, roztwór do wstrzykiwań, tiosiarczan sodu, tlenek telluru - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Jodek sodu Na 131 I Polatom, kapsułki do diagnostyki aktywność od 1 MBq do 37 MBq
Jodek sodu Na¹³¹I POLATOM w formie kapsułek jest radiofarmaceutykiem stosowanym w diagnostyce tarczycy, sklasyfikowanym pod kodem ATC V09F X03. Zawiera izotop promieniotwórczy jodu-131, charakteryzujący się okresem półtrwania 8,02 dnia, który rozpada się do stabilnego ksenonu-131. W trakcie rozpadu emituje promieniowanie gamma o głównej energii 365 keV (81,7% emisji), wykorzystywane w diagnostyce scyntygraficznej, oraz dodatkowe promieniowanie gamma o energiach 637 keV (7,2%) i 284 keV (6,1%). Emituje także promieniowanie beta o maksymalnej energii 606 keV, które nie ma znaczenia diagnostycznego. Preparat dostępny jest w kapsułkach twardych o aktywności od 1 MBq do 37 MBq, co umożliwia dostosowanie dawki do specyfiki badania.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Jodek sodu Na 131I, roztwór do wstrzykiwań 37-740 Mbq/ml
Stosowanie jodku sodu znakowanego izotopem jodu-131 (Na131I) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Przed podaniem leku u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykluczenie ciąży, zwłaszcza przy opóźnieniu miesiączki lub nieregularnym cyklu, a w razie wątpliwości należy rozważyć alternatywne metody diagnostyczne lub terapeutyczne. Podanie jodku sodu [131I] jest bezwzględnie przeciwwskazane u kobiet ciężarnych ze względu na wysoką dawkę promieniowania jonizującego absorbowaną przez macicę (11-511 mGy) oraz ryzyko uszkodzenia tarczycy płodu w II i III trymestrze. U kobiet karmiących piersią zaleca się odroczenie terapii do zakończenia laktacji, gdyż jod-131 przenika do mleka i naraża dziecko na promieniowanie. W przypadku konieczności leczenia, karmienie piersią musi zostać całkowicie zakończone przed podaniem leku.
ekspozycja na promieniowanie jonizujące, gruczoł tarczowy płodu, jod promieniotwórczy, jod-131, jodek sodu I-131, komórki rozrodcze, ksenon-131, laktacja, okres półtrwania, promieniotwórczy izotop jodu, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, radioizotop, rak zróżnicowany tarczycy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Jodek sodu Na 131I, roztwór do wstrzykiwań 37-740 Mbq/ml
Jodek sodu Na131I jest radiofarmaceutykiem zawierającym izotop promieniotwórczy jodu-131, stosowanym zarówno w diagnostyce, jak i terapii chorób tarczycy. Preparat dostępny jest w formie przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań o aktywności od 37 MBq do 740 MBq/ml. Izotop jodu-131 charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym 8,02 dnia, emituje promieniowanie gamma o energiach 365 keV (81,7%), 637 keV (7,2%) oraz 284 keV (6,1%), a także promieniowanie beta o maksymalnej energii 606 keV. Produkt rozpadu to stabilny ksenon-131. Preparat nie wykazuje efektu farmakologicznego, a jego działanie opiera się wyłącznie na właściwościach promieniotwórczych.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Jodek sodu Na131I POLATOM to radiofarmaceutyk stosowany w terapii, dostępny w kapsułkach o aktywności od 37 MBq do 5500 MBq, zawierający promieniotwórczy izotop jodu-131. Izotop ten charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym 8,02 dnia, co jest kluczowe dla planowania leczenia. Jod-131 ulega rozpadowi do stabilnego ksenonu-131, emitując promieniowanie gamma o energiach 365 keV (81,7% emisji), 637 keV (7,2%) oraz 284 keV (6,1%), które jest wykorzystywane w scyntygrafii, oraz promieniowanie beta o maksymalnej energii 606 keV, odpowiedzialne za efekt terapeutyczny. Preparat nie wykazuje klasycznego efektu farmakologicznego, a jego działanie opiera się na selektywnym wychwycie przez tkanki tarczycy i miejscowym uszkodzeniu komórek przez promieniowanie jonizujące.
dawka terapeutyczna, izotop jodu, jodek sodu Na131I, ksenon-131, nadczynność tarczycy, napromieniowanie neutronami, nowotwór tarczycy, obrazowanie scyntygraficzne, okres półtrwania, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reaktor jądrowy, rozpad promieniotwórczy, tlenek telluru