promieniotwórczy izotop jodu

Promieniotwórczy izotop jodu to radionuklid będący formą pierwiastka jodu, który ulega spontanicznemu rozpadowi promieniotwórczemu, emitując promieniowanie jonizujące. Najczęściej wykorzystywanym w medycynie izotopem jest jod-131 (I-131), który ma okres półtrwania wynoszący około 8 dni.

W diagnostyce medycznej promieniotwórczy jod stosowany jest do oceny funkcji tarczycy, wykrywania przerzutów raka tarczycy oraz obrazowania gruczołu tarczowego metodą scyntygrafii. Jod-123 (I-123), ze względu na emisję promieniowania gamma bez składowej beta, jest izotopem preferowanym w badaniach diagnostycznych.

Terapeutycznie jod-131 wykorzystywany jest w leczeniu nadczynności tarczycy oraz zróżnicowanego raka tarczycy. Jego skuteczność wynika z selektywnego wychwytu przez komórki tarczycy oraz zdolności do niszczenia tych komórek poprzez emitowane promieniowanie beta.

Stosowanie promieniotwórczego jodu wymaga zachowania odpowiednich procedur bezpieczeństwa radiologicznego, a pacjenci poddawani terapii wyższymi dawkami izotopu często wymagają czasowej izolacji. Szczególne przeciwwskazania dotyczą kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na możliwość przenikania izotopu przez barierę łożyskową oraz do mleka matki.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl