interakcje wchłaniania

Interakcje wchłaniania to rodzaj interakcji lek-lek lub lek-pokarm, w których dochodzi do zaburzenia procesu absorpcji substancji leczniczej z przewodu pokarmowego. Mechanizmy tych interakcji obejmują wiązanie leku przez inną substancję, zmianę pH środowiska przewodu pokarmowego, modyfikację motoryki jelit lub konkurencję o systemy transportujące w błonie komórkowej enterocytów.

Klasycznym przykładem interakcji wchłaniania jest chelatowanie, gdzie jony metali (np. wapń, magnez) tworzą nierozpuszczalne kompleksy z tetracyklinami czy fluorochinolonami, znacząco redukując ich biodostępność. Podobny mechanizm zachodzi przy jednoczesnym stosowaniu lewatyroksynu z preparatami wapnia, żelaza czy magnezu, dlatego zaleca się zachowanie kilkugodzinnego odstępu między ich przyjmowaniem.

Leki zobojętniające kwas solny w żołądku mogą zmieniać pH środowiska i wpływać na jonizację innych leków, co może zmniejszać wchłanianie leków będących słabymi zasadami. Z kolei inhibitory pompy protonowej, poprzez długotrwałe podnoszenie pH soku żołądkowego, mogą zaburzać wchłanianie leków wymagających kwaśnego środowiska do rozpuszczenia, jak ketokonazol czy atazanawir.

W praktyce klinicznej należy zwracać szczególną uwagę na te interakcje, gdyż mogą one skutkować znaczącym zmniejszeniem stężenia terapeutycznego leku w surowicy i prowadzić do niepowodzenia terapeutycznego. Dla wielu interakcji wchłaniania skuteczną strategią jest zachowanie odpowiedniego odstępu czasowego między przyjmowaniem interferujących substancji.