oporność choroby
Oporność choroby (ang. disease resistance) to zjawisko polegające na zmniejszonej lub całkowitej utracie wrażliwości patogenu na stosowane metody leczenia, głównie antybiotyki, leki przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze czy przeciwnowotworowe. Jest to poważny problem współczesnej medycyny, który utrudnia skuteczne leczenie wielu schorzeń.
W przypadku chorób zakaźnych oporność może być naturalna (pierwotna) lub nabyta (wtórna). Oporność naturalna jest cechą genetycznie uwarunkowaną danego gatunku drobnoustroju, natomiast oporność nabyta rozwija się w trakcie terapii na skutek mutacji lub transferu genów oporności między mikroorganizmami. Szczególnie niepokojącym zjawiskiem jest wielolekooporność (MDR – Multi-Drug Resistance), gdy patogen wykazuje oporność na wiele różnych leków jednocześnie.
W onkologii oporność choroby odnosi się do zdolności komórek nowotworowych do przetrwania mimo stosowania terapii przeciwnowotworowej. Może być spowodowana wieloma mechanizmami, takimi jak: zwiększone usuwanie leków z komórek, zmniejszony wychwyt leków, zmiany w miejscach docelowych działania leków czy nasilenie mechanizmów naprawy DNA.
Przeciwdziałanie oporności choroby wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego racjonalną farmakoterapię, stosowanie terapii skojarzonych, opracowywanie nowych leków oraz edukację pacjentów i personelu medycznego w zakresie prawidłowego stosowania antybiotyków i innych leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clofarabine Vivanta 1 mg/ml
Clofarabine Vivanta jest lekiem stosowanym w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) u pacjentów pediatrycznych i młodzieży (≤ 21 lat w momencie diagnozy), u których doszło do nawrotu choroby lub oporności na wcześniejsze terapie. Zastosowanie leku jest wskazane wyłącznie po niepowodzeniu co najmniej dwóch standardowych cykli terapeutycznych oraz w sytuacji braku innych opcji terapeutycznych dających szansę na długotrwałą odpowiedź kliniczną. Skuteczność i bezpieczeństwo Clofarabine Vivanta zostały potwierdzone w badaniach klinicznych w tej specyficznej populacji pacjentów hematoonkologicznych.
badanie kliniczne, cykl terapeutyczny, dieta niskosodowa, klofarabina, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, nawrót choroby, odpowiedź kliniczna, opcja terapeutyczna, oporność choroby, oporność na leczenie, osmolarność, ostra białaczka limfoblastyczna, pacjent hematoonkologiczny, populacja pediatryczna, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Myleran 2 mg
Myleran, zawierający 2 mg busulfanu w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na busulfan lub substancje pomocnicze, w tym 92,5 mg laktozy na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z udokumentowaną opornością choroby na busulfan, gdyż kontynuacja terapii w takich przypadkach nie przynosi korzyści terapeutycznych i zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Identyfikacja przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania Myleranu i minimalizacji ryzyka powikłań.
alternatywna metoda leczenia, busulfan, charakterystyka produktu leczniczego, choroba podstawowa, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, laktoza, nietolerancja laktozy, oporność choroby, schorzenie współistniejące, stan kliniczny pacjenta, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana