wchłanianie karwedylolu
Karwedylol to lipofilny beta-adrenolityk z dodatkowym działaniem alfa-adrenolitycznym, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca i choroby wieńcowej. Jego wchłanianie zachodzi głównie w przewodzie pokarmowym, charakteryzując się szybką absorpcją po podaniu doustnym.
Po podaniu doustnym karwedylol ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego ze średnią biodostępnością na poziomie 25-35%. Niska biodostępność wynika z efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, gdzie lek ulega intensywnemu metabolizmowi. Przyjmowanie leku podczas posiłku spowalnia tempo wchłaniania, ale zwiększa całkowitą ilość wchłoniętego leku (AUC).
Karwedylol cechuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (ponad 98%), głównie z albuminami. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po około 1-2 godzinach od podania doustnego. Ze względu na swoją lipofilność, karwedylol łatwo przenika przez barierę krew-mózg oraz łożysko.
U pacjentów z niewydolnością wątroby biodostępność karwedylolu może być znacząco zwiększona, co wymaga dostosowania dawki. Również wiek pacjenta może wpływać na farmakokinetykę leku – u osób starszych stężenie karwedylolu w osoczu może być wyższe o 50% w porównaniu z młodszymi osobami.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Karwedylol wykazuje złożony profil farmakokinetyczny, charakteryzujący się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) 21 μg/l osiąganym po około 1,5 godziny (tmax) po dawce 25 mg. Dostępność biologiczna wynosi około 25%, z wyraźną stereoselektywnością metabolizmu – S-enancjomer ma biodostępność 15%, a R-enancjomer 31%, co skutkuje dwukrotnie wyższym stężeniem R-enancjomeru w osoczu. Karwedylol jest silnie wiązany z białkami osocza (~95%) i ma objętość dystrybucji 1,5–2 l/kg, zwiększoną u pacjentów z marskością wątroby. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymów CYP450 (CYP2D6, CYP3A4, CYP2E1, CYP2C9, CYP1A2), przy czym R-enancjomer jest metabolizowany głównie przez CYP2D6, a S-enancjomer przez CYP2D6 i CYP2C9. Polimorfizm CYP2D6 wpływa na stężenia enancjomerów, jednak nie ma istotnego wpływu klinicznego na odpowiedź farmakodynamiczną ani częstość działań niepożądanych. Po podaniu doustnym 50 mg, karwedylol jest wydalany głównie z żółcią (60% w kale), a jedynie 16% z moczem, z mniej niż 2% w postaci niezmienionej.
CYP1A2, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P450, działanie niepożądane, enancjomery karwedylolu, farmakokinetyka karwedylolu, glikoproteina p, klirens osoczowy, lipofilność, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, okres półtrwania, opóźnienie działania leku, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny, R-enancjomer, receptor beta-adrenergiczny, S-enancjomer, stereoselektywność, stężenie w osoczu, wchłanianie karwedylolu, zależność dawka-efekt -
Leksykon leków
Karwedylol, będący mieszaniną racemiczną, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) 21 µg/l osiąganym po około 1,5 godziny (tmax) po dawce 25 mg. Bezpośrednia dostępność biologiczna wynosi około 25%, z wyraźną różnicą między enancjomerami: 15% dla S-(-)-enancjomeru i 31% dla R-(+)-enancjomeru, co skutkuje dwukrotnie wyższym stężeniem R-enancjomeru w osoczu. Karwedylol jest silnie lipofilny, wiąże się w 95% z białkami osocza, a jego objętość dystrybucji wynosi 1,5-2 l/kg, zwiększając się u pacjentów z marskością wątroby. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymów CYP450 (CYP2D6, CYP3A4, CYP2E1, CYP2C9, CYP1A2), wykazując stereoselektywność – R-enancjomer metabolizowany jest głównie przez CYP2D6, a S-enancjomer przez CYP2D6 i CYP2C9. Polimorfizm genetyczny CYP2D6 wpływa na stężenia obu enancjomerów, choć jego znaczenie kliniczne jest ograniczone. Pokarm wydłuża czas do osiągnięcia Cmax, nie zmieniając biodostępności ani maksymalnego stężenia.
blokada receptorów, CYP2D6, cytochrom P450, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego, dystrybucja leku, działanie antyoksydacyjne, farmakokinetyka, glikoproteina p, karwedylol, klirens całkowity, klirens osoczowy, lipofilność, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, mieszanina racemiczna, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, receptory beta-adrenergiczne, stereoizomer, stężenie maksymalne, wchłanianie karwedylolu, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza
