analog prostaglandyn

Analogi prostaglandyn to klasa leków oftalmologicznych stosowanych głównie w leczeniu jaskry oraz nadciśnienia ocznego. Działają poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej z oka, co prowadzi do obniżenia ciśnienia śródgałkowego. Do najczęściej stosowanych należą latanoprost, travoprost, bimatoprost i tafluprost.

Mechanizm działania analogów prostaglandyn polega na aktywacji receptorów prostaglandynowych, głównie FP, co skutkuje zwiększonym odpływem cieczy wodnistej drogą niekonwencjonalną (przez ciało rzęskowe i twardówkę). W przeciwieństwie do innych leków przeciwjaskrowych, nie zmniejszają one wytwarzania cieczy wodnistej, co stanowi ich przewagę fizjologiczną.

W praktyce klinicznej analogi prostaglandyn wyróżniają się wysoką skutecznością (obniżają ciśnienie wewnątrzgałkowe o około 25-35%) oraz wygodnym dawkowaniem – zazwyczaj stosuje się je raz na dobę, wieczorem. Najczęstsze działania niepożądane obejmują przekrwienie spojówek, wzrost pigmentacji tęczówki, wydłużenie i pogrubienie rzęs oraz możliwe podrażnienie powierzchni oka.

Preparaty z tej grupy są obecnie uznawane za leki pierwszego rzutu w terapii jaskry z otwartym kątem przesączania. Dostępne są w postaci kropli do oczu, a niektóre z nich występują również w wersjach bez konserwantów, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl