anhydraza węglanowa II
Anhydraza węglanowa II (CA II) to izoenzym należący do rodziny anhydraz węglanowych, który odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy kwasowo-zasadowej w organizmie. Jest to metaloproteina zawierająca w centrum aktywnym jon cynku, który jest niezbędny dla jej aktywności katalitycznej.
CA II charakteryzuje się najwyższą aktywnością katalityczną spośród wszystkich znanych izoenzymów anhydrazy węglanowej. Katalizuje odwracalną reakcję hydratacji dwutlenku węgla do kwasu węglowego, który następnie dysocjuje do jonu wodorowęglanowego i protonu (CO₂ + H₂O ⇌ H₂CO₃ ⇌ HCO₃⁻ + H⁺). Proces ten jest kluczowy dla regulacji pH, transportu CO₂, wydzielania elektrolitów oraz regulacji ciśnienia śródocznego.
Anhydraza węglanowa II występuje w wielu tkankach, w tym w erytrocytach, nerkach, oku, mózgu, kościach i płucach. Mutacje w genie CA2 kodującym ten enzym prowadzą do rozwoju rzadkiej choroby – osteopetrozy z kwasicą cewkową dystalną i mózgową kalcyfikacją, charakteryzującej się zwiększoną gęstością kości, kwasicą metaboliczną i zwapnieniami w mózgu.
W praktyce klinicznej inhibitory anhydrazy węglanowej II, takie jak acetazolamid, metazolamid czy dorzolamid, są stosowane w leczeniu jaskry, obrzęku plamki żółtej, choroby wysokościowej oraz jako leki moczopędne. Blokują one aktywność enzymu, zmniejszając produkcję płynu wewnątrzgałkowego w oku lub zwiększając wydalanie wodorowęglanów przez nerki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rozacom (20 mg + 5 mg)/ml
Rozacom to preparat okulistyczny zawierający chlorowodorek dorzolamidu (20 mg/ml) oraz maleinian tymololu (5 mg/ml), należący do grupy leków beta-adrenolitycznych stosowanych w terapii jaskry i podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP). Mechanizm działania opiera się na synergistycznym obniżaniu IOP poprzez hamowanie anhydrazy węglanowej II przez dorzolamid, co zmniejsza produkcję cieczy wodnistej, oraz blokadę receptorów beta-adrenergicznych przez tymolol, co również redukuje wytwarzanie cieczy wodnistej i w niektórych przypadkach zwiększa jej odpływ. Preparat podawany miejscowo dwa razy na dobę wykazuje skuteczność w obniżaniu IOP niezależnie od etiologii jaskry, bez typowych działań niepożądanych miotyków, takich jak zwężenie źrenicy czy kurcz akomodacji.
anhydraza węglanowa II, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, badanie fluoresceinowe, badanie tonograficzne, beta-adrenolityk, chlorowodorek dorzolamidu, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra, jon wodorowęglanowy, kurcz akomodacji, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwjaskrowy, maleinian tymololu, monoterapia, nocna ślepota, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wyrostek rzęskowy oka, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Nodom 20 mg/ml
Chlorowodorek dorzolamidu, stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu (20 mg/ml), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, umożliwiające skuteczne obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego przy znacznie mniejszych dawkach niż w terapii doustnej. Po aplikacji do oka, dorzolamid przenika do krążenia ogólnego, kumulując się głównie w erytrocytach dzięki selektywnemu powinowactwu do anhydrazy węglanowej II, przy minimalnym stężeniu wolnego leku w osoczu (wiąże się z białkami osocza w około 33%). Metabolit N-deetylodorzolamid, o słabszym działaniu hamującym anhydrazę węglanową II i I, również gromadzi się w erytrocytach i jest wydalany z moczem. Eliminacja dorzolamidu z erytrocytów przebiega nieliniowo, z okresem półtrwania około 4 miesięcy w fazie wolniejszej eliminacji.
anhydraza węglanowa II, chlorowodorek dorzolamidu, ciśnienie wewnątrzgałkowe, doustny inhibitor anhydrazy węglanowej, działanie niepożądane, inhibitor anhydrazy węglanowej, izoenzym anhydrazy węglanowej, klirens kreatyniny, krople do oczu, okres półtrwania, podanie miejscowe do oka, równowaga farmakokinetyczna, równowaga kwasowo-zasadowa, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Brynzolamid – Właściwości farmakodynamiczne
Brynzolamid, będący inhibitorem anhydrazy węglanowej (ATC: S01EC04), działa poprzez selektywne hamowanie izoenzymu CA-II w wyrostkach rzęskowych oka, co prowadzi do zmniejszenia produkcji jonów wodorowęglanowych, a w konsekwencji redukcji transportu sodu i płynów oraz obniżenia wydzielania cieczy wodnistej. Efektem jest istotne obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP), kluczowego czynnika ryzyka w patogenezie jaskry. W badaniach in vitro wykazano wysoką aktywność hamującą brynzolamidu wobec CA-II, z wartościami IC50 = 3,2 nM oraz Ki = 0,13 nM, co świadczy o jego silnym powinowactwie i efektywności już przy niskich stężeniach. W monoterapii u dorosłych wcześniej nieleczonych pacjentów obserwowano średnie obniżenie IOP do 5 mmHg, natomiast w terapii skojarzonej z analogiem prostaglandyn trawoprostem dodatkowe obniżenie IOP wynosiło 3,2-3,4 mmHg, porównywalne do efektu tymololu.
analog prostaglandyn, anhydraza węglanowa, anhydraza węglanowa II, brynzolamid, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, efekt terapeutyczny, hamowanie anhydrazy węglanowej, inhibitor anhydrazy węglanowej, izoenzym anhydrazy węglanowej II, jaskra, jon wodorowęglanowy, nadciśnienie oczne, parametr farmakodynamiczny, produkt przeciwjaskrowy, terapia skojarzona, trawoprost, tymolol, uszkodzenie nerwu wzrokowego, utrata pola widzenia, wyrostek rzęskowy oka - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vizidor Duo (20 mg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Vizidor Duo w postaci kropli do oczu zawiera dorzolamid chlorowodorek (20 mg/ml) oraz tymolol maleinian (5 mg/ml). Dorzolamid, podany miejscowo, wykazuje silne powinowactwo do anhydrazy węglanowej II w erytrocytach, gdzie kumuluje się podczas długotrwałego stosowania, przy jednocześnie bardzo niskim stężeniu wolnej substancji w osoczu. Metabolit N-demetylowy dorzolamidu, o słabszym działaniu hamującym anhydrazę węglanową II i większym powinowactwie do izoenzymu I, również kumuluje się w erytrocytach. Eliminacja dorzolamidu z erytrocytów przebiega z nieliniową kinetyką, z okresem półtrwania około 4 miesięcy w fazie wolniejszej eliminacji. Stan stacjonarny po długotrwałym stosowaniu osiągany jest po 13 tygodniach, przy praktycznie niewykrywalnych stężeniach wolnej substancji i metabolitu w osoczu oraz hamowaniu anhydrazy węglanowej poniżej poziomu wpływającego na czynność nerek i oddychanie.
anhydraza węglanowa II, dorzolamid, ekspozycja ogólnoustrojowa, hamowanie anhydrazy węglanowej, inhibitor anhydrazy węglanowej, izoenzym anhydrazy węglanowej I, kinetyka nieliniowa, klirens kreatyniny, krople do oczu, okres półtrwania, pochodna N-demetylowa, podanie miejscowe do oka, równowaga kwasowo-zasadowa, stan stacjonarny, tymolol, tymolol maleinian, Vizidor Duo, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rozalin 20 mg/ml
Dorzolamid w postaci chlorowodorku (20 mg/ml) jest silnym inhibitorem anhydrazy węglanowej II, stosowanym miejscowo w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu w wyrostkach rzęskowych, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania cieczy wodnistej i obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP). W badaniach klinicznych preparat Rozalin wykazał skuteczność w monoterapii (3x dziennie) u pacjentów z IOP ≥ 23 mmHg oraz w terapii wspomagającej beta-adrenolityki (2x dziennie) u pacjentów z IOP ≥ 22 mmHg. Efekt obniżenia IOP utrzymuje się przez cały dzień i jest porównywalny do betaksololu, nieco niższy niż timololu, a w terapii skojarzonej dorzolamid wykazuje efekt synergistyczny, podobny do pilokarpiny 2% stosowanej 4x dziennie. Preparat nie wywołuje działań niepożądanych takich jak nocna ślepota czy skurcz akomodacyjny i nie wpływa istotnie na częstość akcji serca ani ciśnienie tętnicze, co stanowi przewagę nad beta-adrenolitykami.
anhydraza węglanowa, anhydraza węglanowa II, bezsoczewkowość, chlorowodorek dorzolamidu, ciecz wodnista, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstość akcji serca, inhibitor anhydrazy węglanowej, izoenzym, jaskra wrodzona, lek beta-adrenolityczny, nadciśnienie oczne, nocna ślepota, skurcz akomodacyjny, terapia skojarzona, uszkodzenie nerwu wzrokowego, utrata pola widzenia, wyrostek rzęskowy oka - Leksykon substancji czynnych
Dorzolamid – Właściwości farmakokinetyczne
Dorzolamid, miejscowo stosowany inhibitor anhydrazy węglanowej, wykazuje wysoką skuteczność w obniżaniu ciśnienia śródgałkowego (IOP) przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej, co odróżnia go od doustnych inhibitorów tej klasy. Po aplikacji do oka, lek przenika do krążenia ogólnego w niskich stężeniach, wiążąc się selektywnie z anhydrazą węglanową II (CA-II) w erytrocytach, co skutkuje długim okresem półtrwania około 4 miesięcy w fazie wolniejszej eliminacji. Dorzolamid wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza (~33%) i jest metabolizowany głównie do N-deetylo-dorzolamidu, który ma słabszą aktywność wobec CA-II, ale hamuje CA-I. Zarówno lek, jak i jego metabolit są wydalane głównie przez nerki w postaci niezmienionej, co podkreśla znaczenie prawidłowej funkcji nerek dla eliminacji substancji.
anhydraza węglanowa I, anhydraza węglanowa II, białka osocza, ciśnienie śródgałkowe, działanie ogólnoustrojowe, ekspozycja układowa, erytrocyty, gospodarka kwasowo-zasadowa, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra, klirens kreatyniny, krążenie ogólne, krople do oczu, N-deetylacja, N-deetylo-dorzolamid, nadciśnienie oczne, niewydolność nerek, okres półtrwania, stan stacjonarny, wydalanie nerkowe, wydalanie z moczem, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rozacom (20 mg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Rozacom, zawierający dorzolamid chlorowodorek (20 mg/ml) oraz tymolol maleinian (5 mg/ml), wykazuje korzystny profil farmakokinetyczny po miejscowym podaniu do oka. Dorzolamid działa bezpośrednio w obrębie oka, co pozwala na stosowanie znacznie mniejszych dawek niż w przypadku doustnych inhibitorów anhydrazy węglanowej, minimalizując ekspozycję układową i ryzyko zaburzeń kwasowo-zasadowych oraz elektrolitowych. Substancja ta gromadzi się selektywnie w erytrocytach, wiążąc się z anhydrazą węglanową II, a jej metabolit N-deetylo-dorzolamid, o słabszym działaniu, również kumuluje się w erytrocytach. Dorzolamid i jego metabolit są wydalane głównie przez nerki, a eliminacja z erytrocytów przebiega dwufazowo, z okresem półtrwania około 4 miesięcy. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) obserwowano wyższe stężenia metabolitu, jednak bez istotnych klinicznie skutków ubocznych.
anhydraza węglanowa II, białko osocza, dorzolamidu chlorowodorek, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja układowa, erytrocyt, gospodarka kwasowo-zasadowa, inhibitor anhydrazy węglanowej, izoenzym, klirens kreatyniny, N-deetylo-dorzolamid, okres półtrwania, podanie miejscowe do oka, roztwór do oczu, stan stacjonarny, tymololu maleinian, wiązanie z białkami, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cosopt PF (20 mg + 5 mg)/ml
Preparat COSOPT PF to złożony lek przeciwjaskrowy zawierający chlorowodorek dorzolamidu (20 mg/ml) oraz maleinian tymololu (5 mg/ml), dostępny w postaci kropli do oczu bez konserwantów. Substancje czynne działają synergistycznie, obniżając ciśnienie śródgałkowe poprzez hamowanie anhydrazy węglanowej II (dorzolamid) oraz nieselektywne blokowanie receptorów beta-adrenergicznych (tymolol), co prowadzi do zmniejszenia produkcji cieczy wodnistej. Preparat charakteryzuje się pH 5,5-5,8 i osmolalnością 242-323 mOsmol/kg, a jego stosowanie dwa razy dziennie zapewnia skuteczne i długotrwałe obniżenie ciśnienia śródgałkowego bez działań niepożądanych typowych dla miotyków, takich jak zwężenie źrenicy czy kurcz akomodacji.
anhydraza węglanowa II, chlorowodorek dorzolamidu, ciecz wodnista, ciśnienie śródgałkowe, efekt synergistyczny, jaskra, jony wodorowęglanowe, krople do oczu, kurcz akomodacji, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwjaskrowy, lek zwężający źrenicę, maleinian tymololu, nocna ślepota, ograniczenie pola widzenia, podwyższone ciśnienie śródgałkowe, receptor beta-adrenergiczny, test fluoresceinowy, tonografia, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wyrostek rzęskowy oka, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Duokopt 20 mg/ml + 5 mg/ml
Preparat DUOKOPT, zawierający dorzolamid chlorowodorek (22,25 mg/ml, odpowiadający 20 mg dorzolamidu) oraz tymolol maleinian (6,83 mg/ml, odpowiadający 5 mg tymololu), jest stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu. Dorzolamid wykazuje specyficzną farmakokinetykę, charakteryzującą się gromadzeniem w erytrocytach poprzez selektywne wiązanie z anhydrazą węglanową II, co skutkuje niskimi stężeniami wolnego leku w osoczu nawet przy długotrwałym stosowaniu. Metabolit N-deetylo-dorzolamid, słabiej hamujący anhydrazę węglanową II, gromadzi się głównie w erytrocytach, wiążąc się z anhydrazą węglanową I. Eliminacja dorzolamidu odbywa się głównie przez nerki, z okresem półtrwania eliminacji z erytrocytów około 4 miesięcy w fazie wolnej eliminacji. Stan stacjonarny w osoczu osiągany jest po 13 tygodniach stosowania, przy czym stężenia wolnego leku i metabolitu pozostają minimalne, co ogranicza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, nawet u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min).
anhydraza węglanowa, anhydraza węglanowa I, anhydraza węglanowa II, białko osocza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dorzolamidu chlorowodorek, DUOKOPT, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyt, gospodarka kwasowo-zasadowa, klirens kreatyniny, krople do oczu, N-deetylo-dorzolamid, stan stacjonarny, tymololu maleinian, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Brinzolamide Accord 10 mg/ml
Brynzolamid, będący selektywnym inhibitorem anhydrazy węglanowej II (CA-II) z wartością IC50 3,2 nM i stałą inhibicji Ki 0,13 nM, jest stosowany w leczeniu jaskry i zwężenia źrenicy. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu w wyrostkach rzęskowych, co prowadzi do zmniejszenia produkcji jonów wodorowęglanowych, a w konsekwencji redukcji wydzielania cieczy wodnistej i obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP). Preparat Brinzolamide Accord zawiera 10 mg/mL substancji czynnej i jest klasyfikowany w grupie inhibitorów anhydrazy węglanowej pod kodem ATC S01EC04. W badaniach klinicznych wykazano, że w terapii skojarzonej z trawoprostem brynzolamid dodatkowo obniża średnie dobowe IOP o 3,2-3,4 mmHg u pacjentów z podwyższonym IOP (≥19 mmHg) po monoterapii trawoprostem.
analog prostaglandyny, anhydraza węglanowa, anhydraza węglanowa II, ciśnienie wewnątrzgałkowe, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra, leczenie przeciwjaskrowe, lek obniżający ciśnienie wewnątrzgałkowe, nadciśnienie oczne, podrażnienie miejscowe, populacja pediatryczna, uszkodzenie nerwu wzrokowego, utrata pola widzenia, wyrostek rzęskowy oka, zwężenie źrenicy