zaparcie kurczowe

Zaparcie kurczowe, nazywane również zaparciami spastycznymi, to rodzaj zaparcia funkcjonalnego, charakteryzujący się trudnościami z wypróżnieniem wynikającymi z nadmiernego skurczu mięśni dna miednicy lub zwieracza odbytu. Stan ten występuje mimo prawidłowej zawartości wody w stolcu i zachowanego odruchu defekacji.

Patofizjologia zaparcia kurczowego wiąże się z dyssynergią mięśni dna miednicy, gdzie podczas próby defekacji zamiast rozluźnienia mięśni zwieracza zewnętrznego odbytu i mięśni łonowo-odbytniczych dochodzi do ich paradoksalnego skurczu. Może to wynikać z zaburzeń neurologicznych, psychogennych lub nabytych nieprawidłowych nawyków defekacyjnych.

Diagnostyka zaparcia kurczowego obejmuje badanie manometryczne odbytnicy, defekografię oraz elektromiografię mięśni dna miednicy. W obrazie klinicznym pacjenci zgłaszają uczucie niepełnego wypróżnienia, konieczność silnego parcia oraz ręcznego wspomagania defekacji. W badaniu fizykalnym często stwierdza się paradoksalny skurcz zwieracza podczas próby parcia.

Leczenie zaparcia kurczowego opiera się głównie na terapii behawioralnej, biofeedbacku oraz fizjoterapii dna miednicy. Skuteczne jest też stosowanie technik relaksacyjnych, a w niektórych przypadkach psychoterapii. Leki przeczyszczające odgrywają rolę pomocniczą, natomiast w wybranych przypadkach stosuje się toksyny botulinowe do zwieracza odbytu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl