inaktywacja bakterii

Inaktywacja bakterii to proces unieszkodliwienia lub ograniczenia zdolności bakterii do wzrostu, namnażania się lub powodowania infekcji. W praktyce medycznej i laboratoryjnej stosuje się różne metody inaktywacji, które można podzielić na fizyczne i chemiczne.

Metody fizyczne obejmują działanie wysokiej temperatury (pasteryzacja, sterylizacja termiczna), promieniowania (UV, gamma, rentgenowskie), ultradźwięków czy wysokiego ciśnienia. W warunkach klinicznych najczęściej wykorzystywana jest sterylizacja parowa (autoklaw), która skutecznie eliminuje wszystkie formy mikroorganizmów, w tym przetrwalniki bakteryjne.

Metody chemiczne inaktywacji bakterii polegają na zastosowaniu związków o działaniu bakteriobójczym lub bakteriostatycznym. Obejmują one użycie alkoholi, aldehydów, fenoli, związków utleniających (np. nadtlenek wodoru), chloru i jego pochodnych oraz środków powierzchniowo czynnych. W praktyce medycznej metody te stosuje się do dezynfekcji narzędzi, powierzchni oraz w procedurach aseptycznych.

Inaktywacja bakterii jest kluczowym elementem w zapobieganiu zakażeniom szpitalnym, przygotowaniu szczepionek (gdzie bakterie są inaktywowane przy zachowaniu ich immunogenności), przygotowywaniu preparatów do badań diagnostycznych oraz w procedurach zapewniających bezpieczeństwo mikrobiologiczne żywności i wody.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl