paciorkowiec zapalenia płuc

Paciorkowiec zapalenia płuc (Streptococcus pneumoniae) to Gram-dodatnia bakteria, będąca głównym czynnikiem etiologicznym pozaszpitalnego zapalenia płuc. Ten patogen odpowiada za ok. 30-50% przypadków pozaszpitalnych zapaleń płuc wymagających hospitalizacji oraz jest najczęstszą przyczyną bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u dorosłych.

Bakteria ta kolonizuje górne drogi oddechowe u 5-10% zdrowych dorosłych i u 20-40% zdrowych dzieci. Do czynników ryzyka ciężkiego zakażenia pneumokokowego należą: wiek powyżej 65 lat lub poniżej 2 lat, przewlekłe choroby układu oddechowego, sercowo-naczyniowego, wątroby, nerek, cukrzyca, alkoholizm, nikotynizm oraz stany niedoboru odporności.

Diagnostyka zakażeń S. pneumoniae opiera się na metodach mikrobiologicznych (posiew), testach serologicznych wykrywających antygeny oraz metodach molekularnych (PCR). Leczenie obejmuje antybiotykoterapię – w terapii empirycznej zaleca się stosowanie aminopenicylin, cefalosporyn III generacji lub makrolidów. Narastająca oporność na antybiotyki stanowi istotny problem terapeutyczny.

Profilaktyka zakażeń pneumokokowych obejmuje szczepienia ochronne. Dostępne są szczepionki skoniugowane (PCV10, PCV13) oraz polisacharydowa (PPSV23). W Polsce szczepienie przeciwko pneumokokom jest obowiązkowe dla dzieci urodzonych po 31 grudnia 2016 roku oraz zalecane dla osób z grup podwyższonego ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl