Właściwości farmakodynamiczne
Cefepime Accord 1 g

Cefepim Accord, dostępny w dawkach 1 g i 2 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, jest cefalosporyną czwartej generacji o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez blokowanie białek wiążących penicyliny (PBPs), co skutkuje efektem bakteriobójczym. Kluczowym parametrem farmakodynamicznym jest czas utrzymywania stężenia leku powyżej MIC dla danego patogenu. Cefepim wykazuje wysoką odporność na hydrolizę przez większość beta-laktamaz, jednak oporność może wynikać z modyfikacji PBPs, produkcji beta-laktamaz ESBL, zmniejszonej przepuszczalności błony zewnętrznej lub aktywnego wypompowywania leku z komórek bakteryjnych. Występuje częściowa lub całkowita oporność krzyżowa z innymi cefalosporynami i penicylinami. Interpretacja wyników MIC opiera się na wytycznych EUCAST, a częstość oporności jest zmienna geograficznie, co wymaga uwzględnienia lokalnych danych epidemiologicznych przy wyborze terapii.

Właściwości farmakodynamiczne cefepimu

Cefepim Accord, dostępny w dawkach 1 g i 2 g w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji, należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako środki antybakteryjne o działaniu ogólnoustrojowym, klasyfikowane dokładniej jako inne antybiotyki beta-laktamowe, cefalosporyny czwartej generacji (kod ATC: J01DE01).1

Mechanizm działania

Cefepim działa poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii w fazie ich wzrostu. Mechanizm ten opiera się na blokowaniu białek wiążących penicyliny (PBPs, ang. penicillin-binding proteins), w szczególności transpeptydaz. Efektem tego działania jest efekt bakteriobójczy wobec wrażliwych drobnoustrojów.2

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne

Kluczowym czynnikiem determinującym skuteczność terapeutyczną cefepimu jest długość okresu, w którym stężenie substancji czynnej utrzymuje się powyżej wartości minimalnego stężenia hamującego (MIC, ang. minimal inhibitory concentration) dla danego patogenu.3

Mechanizmy oporności

Cefepim charakteryzuje się niewielkim powinowactwem do beta-laktamaz kodowanych chromosomowo oraz znaczną odpornością na hydrolizę przez większość rodzajów beta-laktamaz. Oporność bakterii na ten antybiotyk może wynikać z różnych mechanizmów:4

  • zmniejszone powinowactwo cefepimu do białek wiążących penicyliny5
  • wytwarzanie beta-laktamaz zdolnych do skutecznej hydrolizy cefepimu (np. niektóre beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym oraz beta-laktamazy kodowane chromosomowo)6
  • nieprzepuszczalność zewnętrznej błony komórkowej, ograniczająca dostęp cefepimu do białek wiążących penicylinę u bakterii Gram-ujemnych7
  • aktywne usuwanie substancji czynnych z komórek bakteryjnych poprzez systemy pomp wypływowych8

Zaobserwowano występowanie częściowej lub całkowitej oporności krzyżowej między cefepimem a innymi antybiotykami z grupy cefalosporyn i penicylin.9

Wartości graniczne badania wrażliwości

Kryteria interpretacyjne minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla badania wrażliwości drobnoustrojów na cefepim zostały ustanowione przez Europejski Komitet ds. Oceny Wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe (EUCAST).10

Spektrum przeciwbakteryjne

Częstość występowania oporności może być zmienna w zależności od czasu i regionu geograficznego. Przy leczeniu ciężkich zakażeń istotne jest odniesienie się do lokalnych danych dotyczących oporności. W sytuacjach, gdy lokalna częstość występowania oporności stawia pod znakiem zapytania skuteczność leczenia w określonych typach zakażeń, zaleca się konsultację ze specjalistą.11

Gatunki zwykle wrażliwe na cefepim

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:12

  • Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) – szczepy S. aureus wrażliwe na metycylinę zwykle dobrze odpowiadają na leczenie cefepimem13
  • Streptococcus pneumoniae (w tym szczepy oporne na penicylinę) – cefepim wykazuje aktywność wobec paciorkowców pneumonii, w tym również szczepów, które rozwinęły oporność na penicylinę14
  • Streptococcus pyogenes – paciorkowce z grupy A są w wysokim stopniu wrażliwe na działanie cefepimu15

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:16

  • Citrobacter freundii17
  • Enterobacter aerogenes18
  • Haemophilus influenzae19
  • Moraxella catarrhalis20
  • Morganella morganii21
  • Proteus mirabilis22
  • Proteus vulgaris23
  • Serratia liquefaciens24
  • Serratia marcescens25

Gatunki, wśród których może występować problem oporności nabytej

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:26

  • Staphylococcus aureus – niektóre szczepy gronkowca złocistego mogą rozwijać oporność na cefepim27
  • Staphylococcus epidermidis28
  • Staphylococcus haemolyticus29
  • Staphylococcus hominis30

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:31

  • Acinetobacter baumannii32
  • Enterobacter cloacae33
  • Escherichia coli34
  • Klebsiella oxytoca35
  • Klebsiella pneumoniae36
  • Pseudomonas aeruginosa37

Gatunki z wrodzoną opornością

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:38

  • Enterococcus spp. – enterokoki są naturalnie oporne na działanie cefepimu39
  • Listeria monocytogenes40
  • Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę) – szczepy MRSA wykazują naturalną oporność na cefepim41

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:42

  • Stenotrophomonas maltophilia43

Bakterie beztlenowe:44

  • Bacteroides fragilis45
  • Clostridioides difficile46

Inne drobnoustroje:47

  • Chlamydia spp.48
  • Chlamydophila spp.49
  • Legionella spp.50
  • Mycoplasma spp.51

Uwagi dodatkowe dotyczące oporności

Wobec niektórych drobnoustrojów należy mieć na uwadze następujące informacje:<sup data-drug="Cefepime Accord" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="° Brak dostępności aktualnych danych w momencie publikowania tabeli. Przyjmuje się wrażliwość według podstawowej literatury, typowych opracowań i zaleceń terapeutycznych. + Wskaźnik oporności większy niż 50% przynajmniej w jednym regionie. % Szczepy wytwarzające beta-laktamazy (ESBL, ang. extended-spectrum beta-lactamase) o rozszerzonym spektrum substratowym są zawsze oporne. 3 W warunkach ambulatoryjnych wskaźnik oporności wynosi 52

  • Dla niektórych bakterii brak jest aktualnych danych dotyczących wrażliwości. W takich przypadkach przyjmuje się wrażliwość określoną na podstawie literatury, typowych opracowań i zaleceń terapeutycznych.
  • Dla niektórych patogenów wskaźnik oporności może przekraczać 50% przynajmniej w jednym regionie geograficznym.
  • Szczepy bakterii wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL, ang. extended-spectrum beta-lactamase) są zawsze oporne na cefepim.
  • W warunkach ambulatoryjnych wskaźnik oporności niektórych bakterii może być niski (poniżej 10%).
Kategoria Drobnoustroje Charakterystyka wrażliwości
Gatunki zwykle wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:
Staphylococcus aureus (MSSA) Wrażliwy na metycylinę
Streptococcus pneumoniae Również szczepy oporne na penicylinę
Streptococcus pyogenes Wysoka wrażliwość
Tlenowe bakterie Gram-ujemne:
Citrobacter freundii Zwykle wrażliwy
Enterobacter aerogenes Zwykle wrażliwy
Haemophilus influenzae Wysoka wrażliwość
Moraxella catarrhalis Wysoka wrażliwość
Morganella morganii Zwykle wrażliwy
Proteus mirabilis/vulgaris Wysoka wrażliwość
Serratia spp. Zwykle wrażliwy
Gatunki z potencjalną opornością nabytą Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:
Staphylococcus spp. Możliwa oporność nabyta
Tlenowe bakterie Gram-ujemne:
Acinetobacter baumannii Często oporny
Enterobacter cloacae Zmienna wrażliwość
Escherichia coli Szczepy ESBL zawsze oporne
Klebsiella oxytoca Szczepy ESBL zawsze oporne
Klebsiella pneumoniae Szczepy ESBL zawsze oporne
Pseudomonas aeruginosa Zmienna wrażliwość, często oporny
Gatunki z wrodzoną opornością Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:
Enterococcus spp. Naturalnie oporny
Listeria monocytogenes Naturalnie oporny
Staphylococcus aureus (MRSA) Oporny na metycylinę
Tlenowe bakterie Gram-ujemne:
Stenotrophomonas maltophilia Naturalnie oporny
Bakterie beztlenowe:
Bacteroides fragilis Naturalnie oporny
Clostridioides difficile Naturalnie oporny
Mykoplazmy, chlamydie, legionelle Naturalnie oporne
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl